týsdagur 23. juli 2013síða 44

Sosialurin · juli 12 Ólavsøkan 2013 H anus á Gørðum varð út­ búgvin prestur í 2007. Hann hevur sjálvsagt, eins og aðrir prestar, verið eitt sindur spentur uppá at sleppa at halda ólavsøkuprædikuna. Tó at broytingar eru komnar fyri, so er tað í ávísari røð, so at yngru prest­ ar­nir sleppa framat at halda prædiku á ólavsøku. – Eg eri spentur, tó at eg havi vitað, at tað fellur í mín lut fyrr ella seinni. Nú havi eg vitað av tí í tvey ár, sigur Hanus á Gørðum. – Tað er serligur dámur yvir hes­ um, og tað leggur sjálvsagt eisini eitt ávíst trýst á prestarnar, sigur Hanus á Gørðum um leiklutin at prædika í Dómkirkjuni á ólavsøku. Evnið er upplagt Hanus á Gørðum situr í hesum døg­ um og hugsar um prædikuna, og er í høvuðsheitum byrjaður at fyrireika innihaldið. – Nú er tað so, at teksturin til prædikuna er Matteus 16. Har sigur Jesus m.a. við lærisveinar sínar: Vil nakar ganga aftan á meg, tá avnokti hann sjálvan seg og taki upp kross sín og fylgi mær. – Í dag er materialisman stór av­ bjóðing, og eg ætli mær at lýsa sam­ tíðina. Mítt lív og okkara lív. Tað er nú so við lívinum, at ein kann bert taka ímóti og so geva seg til Hansara, ið gav, sigur Hanus á Gørðum. Enn er prædikan í stoypiskeiðini, men prestur hevur tó eina ætlan um høvuðsinnihaldið. – Prædikan fer at snúgva seg um materialismu og samfelagið, um rann­sakan av sær sjálvum og kirkjuni. Helst við støði í egnum lívi og lív­inum hjá okkum øllum, sum liva í sam­felagnum í dag. Materalisma og sjálvgóðska er veruliga nakað, sum vit mugu fyrihalda okkum til og minna okkum sjálvi á, og taka til við­gerar, metir Hanus á Gørðum. Heiður Hann metur løtuna í Dómkirkjuni hava serligan dám. – At halda prædikuna á ólavsøku er stórur heiður. Tað er nakað serstakt og næstan sum próvtøka. Allir prest­ ar síggja við spennigni og gleði fram til hesa løtuna, sigur Hanus á Gørðum. Ger ikki hol í sjógvin At halda prædiku á ólavsøku gevur eisini prestinum á prædikustólinum serligt høvi, tí umframt vanliga kirkju­fólkið, sita eisini landsins kosnu menn og kvinnur og lurta, sum­stundis sum loftmiðlar varpað kring alt landið. Tað er komið fyri, at prestar hava nýtt høvið at komið við antin sam­felagsrevsandi viðmerkingum, ella at komið við viðmerkingum til átrúnaðarlig og etisk mál, sum uppi hava verið í tíðini, og sum ofta hava verið orsøk til kjak. Fólk hava tá sjálvsagt verið ymisk á málið um hesar metingar av prædikustólinum, alt eftir hugsan um hesi – ofta við­ breknu – mál. Men væntast kann ikki, at prædikan í ár, so at siga, ger hol í sjógvin. Spurdur um hetta sigur Hanus á Gørðum seg ikki hava ætlanir í so máta. – Nei, eg fari at tosa um tað, ið eg meti hava stóran týdning at minna á; um materialismu, sjálvgóðsku og um okkara lív, sigur Hanus á Gørðum. Hanus á Gørðum, prestur í Klaksvík, er fremstur í røðini at halda ólavsøkuprædiku, tá prestar og tingfólk og landsstýrisfólk fara í kirkju á ólavsøku. Hann ætlar sær í prædiku síni at koma inn á materialismu og sjálvgóðsku, sum hann metir í ov stóran mun hevur fingið fastatøkur á okkum Orð og mynd: Dagfinn Olsen, dagfinn@sosialurin.fo Materialisman á breddan á ólavsøku » Eg ætli mær at lýsa sam­ tíðina. Mítt lív og okkara lív. Tað er nú so við lívinum, at ein kann bert taka ímóti og so geva seg til Hansara, ið gav Hanus á Gørðum, prestur í Klaksvík