týsdagur 23. juli 2013síða 43

Sosialurin · juli 11 Ólavsøkan 2013 ávegis at skapa sær eitt navn sum fram­leiðari. – Hann arbeiddi í Bløndal Studio. Beint við síðuna av hevði Laid Back, sum eru aktuellir í Føroyum í ár, upptøkuhølir, minnist Elin. – Framleiðslan í Bløndal Studio var “dogmu kend”, sigur Kári. - Vit høvdu hugskotini og løgini, og síðani var alt lagt tilrættis og inn­ spælt í upptøkuhølunum uppá 14 dagar, minnist Elin. Bandið kom í 1988. Útgávan kom á fløgu í 1998 og síðani hava eittnú Poppkorn, The Dreams og Mike endur­innspælt løg av NALJA út­ gáv­uni. – Helmingurin av løgunum er endur­innspældur av øðrum tón­ leikarum, sigur Kári, og hesum eru tey bæði í NALJA ikki sørt errin av og glað fyri. Øðrvísi Elin Brimheim Heinesen og Kári Jacobsen vóru tilvitað um, at teirra tilfar var øðrvísi, enn annað, ið var frammi tá, har tónleikur ofta hevði ein boðskap og alt var tikið í álvara. Eitt var, at Kári, fekst við at gera tónleik á teldu, sum var nýtt, men eisini í aðrar mátar var tilfarið øðr­ vísi. – Føroyingar lurtaðu eftir country, fólkatónleiki ella hørðum rocki. Tann poppurin, sum var , var næstan at bera saman við sonevnda dansk-top stílin. NALJA var meira diskoteksvinarligur poppur, nútímans glaður tónleikur, sigur Kári. Tá talan er um popptónleik, so er fyrsta hugsanin ikki, at løgini fara at standa sum varðar, og soleiðis var eisini hjá Elini og Kára. – Ja, løgini vístu seg at halda. So langt høvdi vit als ikki hugsað tá, sigur Kári. – Vit tosaðu bara um, at sonevndu døgnflugurnar eisini hava rætt at vera til, leggur Elin afturat. Í dag kenna føroyingar flestir løg sum Ólavsøkuhavn, Eitt dýpi av dýr­ ari tíð, Hygg at mær og Sjeik­urin. Hildu vera lættisopp – Summi hildu veruliga, at talan var um lættisopp. At talan var um elektroniskan tónleik gjørdi tað ikki lættari, tí hetta var so nýtt tá, og fólk hildu hetta ikki vera rættan tónleik. Seinni upplivdu vit, at fólk blakaðu fløskur og annað eftir okkum, tá vit fóru á pall. Og eina ólavsøku minnist eg, at trupult var at fáa frið og hatturin varð tikin fleiri ferðir frá mær, men tíbetur fekk táverandi maðurin mær hann aftur, minnist Elin. Eftir hendingina, har fólk blakaðu ymiskt eftir teimum á palli, gavst NALJA at framføra. Hetta hevur verið á leið 1990, og ikki fyrr enn í fjør fóru tey aftur á pall. – Í dag tykist útgávan púra ósek, og “strúkur fólki við hárunum”, men hetta var frekt og provokerandi tá. Fólk vórðu provokerað, bæði visuelt og tónleikaliga, sigur Kári. Ólavsøkuhavn Um hvussu sangurin um “deiligu Ólav­søkuhavnina” hevur ávirkað hesar seinastu 25 ólavsøkurnar siga Elin og Kári, at sjálvsagt hava fólk sagt ymiskt og eisini biðið tey sungið sangin, tá tey eru farin í býin á ólavsøku. – Mamma, har gongur “tann dei­ liga Havn”, minnist eg børn róptu til mammu sína, sigur Elin flennandi. – Tað er komið fyri, at fólk hava sagt: hvør Kári? Á, tann sum syngur dei­liga Havn! Og so er alt líkasum fallið á pláss, sigur Kári. Fyri Kára er tað serstøk kensla at vera uppruni til eitt lag, sum er vorðið fólkaogn á henda hátt. – Tað hevði eg ikki í huganum tá. Hetta var eitt lag, ið líkasum skuldi fáa fólk at leggja útgavuna til merkis, sigur Kári. – Gamaní sungu fólk “Til Havnar vit fara”, men har var sum so onki ólav­søkulag, so tað manglaði. Og hóast fangandi poppur, so er tað her teksturin, ið sigur fólki nakað, metir Elin. Eisini varð sjónbandalag gjørt til sangin, og tá var hetta eisini nakað, ið ikki var nøkur sjálvfylgja. Nógv broytt hesi 25 árini Í fjør fór NALJA á pall, tá Faroe Pride og Ólavsøkukonsert vóru í Tórsgøtu beint undan ólavsøku. Sjálvi høvdu Elin og Kári onga hóming av, hvussu hetta fór at spæla av. – Men onki var at óttast fyri. Fólk vóru glað og sungu við, bæði ung og eldri. Og stuttligt var at síggja, at eisini ung og børn, sum ikki vóru fødd, tá NALJA kom út, sungu við og kendu løgini, sigur Elin. Í ár eru 25 ár liðin, síðani útgávan kom út. – Tað er løgið, tað kennist ikki so. Í grundini eru fleiri ár liðin , enn Kári var tá, tá útgávan kom út, hugleiðir Elin. – Men tað ER langt síðani. Tað eru nógv ár og nógvar hendingar síðani, sigur Kári. Tey bæði eru samd um, at tey eru errin og glað um at hava gjørt okkurt, ið stendur eftir, og sum fólk gleðast um og kunnu brúka. - Nú hittast vit ikki so ofta, men tá vit hittast, so eu beinanvegin aftur á bylgjulongd, sigur Elin Um tónleikin og tíðina tá sigur Kári. – Tað prutlaði undir lokinum. Nógv var “undirtrykt”, meðan vit vóru meira “jubiiii!!” Meira “casual” og vildu hava frælsi at vera glað og sprongja lokið av, Tað var í grundini so nógv, ið var trongt burtur tá og tagt burtur. So nógv “man ikki gjørdi”, sigur Kári. – Kvinnan var eisini ofta tagd burtur. Vit vóru á jøvnum føti, tí bæði sungu, spældu og skrivaðu løg og tekstir. Vit høvdu onki ímóti at vera fyrimyndir fyri meira javnstøðu, sigur Elin. Men nógv er hent hesi árini, eru tey bæði samd um. – Vit vóru óivað við til at flyta nøkur mørk, og tað trongdi til í Føroyum tá. Lokið mátti lyftast, sigur Kári, og hugleiðir um sam­ felagið í dag, ið hann metir hevur vunnið fram á leið innan frælsi og tolsemi. Friðaligari Elin og Kári eru bæði virkin enn á tón­leika­pallinum. Eft­ ir fram­førslu á Voxbotn, er ymiskt annað á skránni í næstum. Men sjálv ólav­søkan er heldur friðar­ligari nú, enn fyrr. – Ólavsøkan er hugnalig. Mær hevur altíð dámt væl ólav­ søku, tí hon er nakað serligt. Serligt huglag og ein hittir nógv fólk, ið ein ikki sær so ofta, sigur Elin. Kári er samdur. - Nú er ólavsøkan kanska eitt sindur friðaligari, tí ein hevur børn, men hugnaligt er tað, ongin ivi um tað, sigur Kári. Og tó tey bæði Elin og Kári fáa betri frið at ganga oman og niðan gøturnar á ólavsøku nú, enn fyrr, so kemur tað enn fyri, at onkur biður tey tríva í: “Á, tann deiliga Havn, ólavsøkuhavn...” i »Tað prutlaði undir lokinum. Nógv var “undirtrykt”, meðan vit vóru meira “jubiiii!!” Meira “casual” og vildu hava frælsi at vera glað og sprongja lokið av« Kári Jacobsen Úr bløðunum í 1988 Elin og Kári í Bløndal Studio. Aftan fyri sæst Óli Poulsen knøttar og tátímans tøkni