týsdagur 23. juli 2013síða 52

Sosialurin · juli 20 Ólavsøkan 2013 T að sirmar hendan dagin í juli, tá vit fara framvið í Her­berg­inum í Havn í fyrr­ ver­andi klubba­hølunum hjá Kagga­num. Sirm og í so máta er dag­urin ikki øðrvísi, enn so mang­ur ann­ar sirmsummardagur í ár. Vátt­ ligur. Eini tveir mans sita uttanfyri opnu hurðina. Hava ongan skund. Inni er eisini friðaligt, men í rúm­ inum, har vakthavandi vanliga held­ur til, sita tveir mans og práta. Ann­ar er leiðarin á staðnum, Martin Kúrberg. Hann játtar beinanvegin at greiða frá staðnum, virkseminum, og um stór­ vegis broytingar eru at merkja hjá teimum, tá ólavsøka er. Ikki stór broyting Talan er um herberg við gistingum og við fleiri øðrum tættum eisini. – Tað eru 11 fastbúgvandi fólk, sum leiga sær kamar her, greiður Martin Kúrberg frá, meðan vit seta okk­um til rættis á skrivstovu hansara við einum kaffikrússi hvør. – Á ólavsøku royna vit at hugna um og hava umsorgan, tí hetta er ein høgtíð, har fólk annars ofta eru sam­ an við familju og vinfólki. Men ann­ ars er alt sum vanligt her, og broyt­ ingin er ikki so stór her – fyri tey sum her koma, fyri tað um ólavsøku er, sigur Martin Kúrberg. Eftir ólavsøku kann koma fyri, at tað eru fleiri, ið hava brúk fyri eini song, men ólavsøkan ger ikki so stór­an mun í gerandisligu gongdina á Her­berginum. Herberg og mangt annað – Her eru 11 fólk, ið leiga kamar og eru fastbúgvandi. So hava vit dag­ sent­ur frá klokkan 14 til 17, eftir at tey fastbúgvandi hava fingið døg­ urða. Tá kunnu fólk koma inn og fáa eina máltíð. Og her koma øll møgu­ lig, ikki bert misnýtarar, sigur Martin Kúrberg. – Og so býta vit eisini pakkar við mati út til fólk og familjur, ið ikki hava til dagin og vegin. Ofta er hetta síðst í mánaðinum. Koma eftir mati á nátt – Talan kann vera um einligar mamm­ur, ella familjur, har pengarnir ikki strekkja til, tá nakrir dagar eru eftir, til løn aftur kemur. Tá gera vit tað, at vit spyrja hvussu nógv børn eru í húsar­haldinum, og so fara vit í køli­rúmið eftir kjøtfarsi, breyði og øðr­um, sigur Martin Kúrberg. – Fólk skammast, og koma eftir eskju­num, tá ongin sær, ofta seint á kvøldi ella á nátt, sigur Martin Kúrberg, og viðgongur, at hetta er ein táttur av arbeiðinum, ið fólk ikki hoyra so nógv um í almenna rúm­ inum. Hann hyggur í pappírini á skriv­ ara­borðinum og lesur upp, at í ein­um tíðarskeiði herfyri upp á fýra mán­ aðar, vórðu 85 eskjur við mati býttar út til familjur, men hann kemur tó við varligari ábending um, at helst var veruliga talið kanska nærri 95 ella 100. Fáa nógv frá fólki og fyritøkum – Hetta er meira enn bert eitt van­ ligt herberg við vanligu herbergs­ funktiónini, og kanska er tað júst tí eg eri her, sigur Martin Kúrberg, leið­ari. – Vit hava nógv fólk og nógvar fyri­tøkur, ið eru góð við okkum. Tey eru góð við Herbergið og lata okk­um vørur. Hetta eru fólk og fyri­ tøkur kring alt landið, sigur Martin Kúrberg. Hitastovan stendur í gerð uttanfyri skrivstovuvindeygað. – Hitastovan verður væntandi og vónandi liðug til ólavsøku. Hon skal eftir ætlan vera opin tá, so fólk kunnu koma innar at seta seg, fáa ein kaffi­kopp og okkurt annað, hyggja at sjónvarpi, ella bara fáa hvíld og hita, sigur Martin Kúrberg. Tey aftastu í røðini – Seinni er ætlanin at fáa knýtt fleiri fakfólk afturat virkseminum í húsinum. Eg síggi fyri mær ein depil fyri tey, sum standa aftast í bíðirøðini, og sum detta burtur ímillum í sam­ felag­num. Tað er visjónin, greiðir Martin Kúrberg frá. Fjøltáttað – Her eru bæði skipsførarar, og annað Tað eru kanska ikki øll sum vita tað, men Herbergið hjá Frelsunarherinum í Havn virkar á fleiri økjum. Har er herberg, har eru eisini fastbúgvandi fólk, ikki øll eru misnýtarar, og eisini verður matur koyrdur út til familjur í okkara samfelag, ið ikki eiga mat til børnini teir síðstu dagarnar í mánaðinum. Har er dagtilhald, og á ólavsøku er nýggja hitastovan væntandi klár at taka í nýtslu orð og mynd: Dagfinn Olsen, dagfinn@sosialurin.fo Herbergið annað enn bara herberg » Á ólavsøku royna vit at hugna um og hava umsorgan, tí hetta er ein høgtíð, har fólk annars ofta eru sam­ an við familju og vinfólki«