hósdagur 25. juli 2013síða 44
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
nr. 85 · ólavsøkan 2013
8
VIKUSKIFTI
Samrøða
Eydna Skaale
eydna@sosialurin.fo
Afghanistan 2010 - Høgni fortelur:
»Eg eri ein deyður maður«
Eg endurtaki orðini fyri meg sjálvan,
áðrenn eg fari út gjøgnum portrið frá
leguni.
»Eg eri ein deyður maður«.. »Eg eri
ein deyður maður.«
Eg má síggja meg sjálvan sum ein
deyðan mann, annars klári eg ikki
útføra missiónina. Eg má broyta mínar
tankar, koma í battle-mind og rudda
allar forstýrandi hugsanir og kenslur
burtur. Vit ganga beint út í vandan – og
eg gangi fremstur.
Eg eri sweepari; tað eri eg, sum
gangi við minuleitaranum og leiði
hinar í míni patrulju. Aðru ferð eg var
úti á patrulju í Helmand, sá eg tann
fremsta mannin verða sprongdan í
luftina. Hann steig á eina minu. Eg
veit, at eg kann gera tað sama. Eg havi
eisini upplivað, at hermenn frá Taliban
hava havt meg sum beinleiðis mál, og at
kúlurnar hava flogið um oyruni á mær.
Eg veit, at tað kann henda aftur í dag.
Eg veit, at hesin patruljutúrurin kann
vera tað seinasta, eg geri í lívinum.
»Eg eri ein deyður maður«.
Friðarvaktir
Tað er skundur, sum eyðkennir slots
plássið frammanfyri Christiansborg
í Keypmannahavn. Bilar, súkklur,
fólk til gongu. Øll hava eitt mál, og
øll skunda sær. Øll – uttan skiftandi
friðarvaktirnar, sum hvønn einasta
dag síðani 2011 hava sitið har. Mál
teirra er at minna politikararnar á, at
teir hava eina ábyrgd fyri at at søkja
frið – og at summi eru ósamd í donsku
krígsluttøkuni.
Seinastu mánaðirnar hava tað tó
verið fleiri fólk hjá Friðarvaktini. Tveir
krígsveteranar, sum báðir hava verið
útsendir við Nato, hava hvønn dag ver
ið har og stuðlað.
Annar er Høgni Petersen úr Havn.
Hann er í sínum NATO uniformi frá
Afghanistan, og sum sláandi andstøðu
ber hann eisini eitt stórt, litfagurt Peace-
flagg. Hann hevur stríðst í kríggi, men
nú stríðist hann fyri friði.
Tað róliga føroyska sinnalagið eyð
kennir Høgna. Hann hevur mild eygu,
og tað er tað sæst, at hann hevur verið
nógv úti í sólini. Ljósu eygnavippurnar
kransa brennandi eygnabráið. Hann
tosar hóvliga og við mildari rødd - slett
ikki, um tú kundi væntað av einum
demonstrerandi hermanni.
Hann gevur mær eitt stórt klemm,
og tað kemur eitt sindur óvæntað.
Hinar friðarvaktirnar smílast – tey eru
helst von við fólk, sum ikki eru von við
klemm frá fremmandum.
– Man skal hava 12 klemm dagliga,
tað veist tú av, ha? spyrja tey smílandi,
og so koma tey øll at klemma.
Løtu seinni, tá vit sessast við einum
kaffimunni, greiðir Høgni frá sínum
upplivingum í Afghanistan, og hvussu
tað ber til at skifta frá ytsta høgraveing
inum til ytsta vinstraveingin.
Afghanistan 2010 - Høgni fortelur:
Minuleitarin bippar hart og uttan íhald
og staðfestir harvið, at metal er í jørðini
undir okkum. Her hava verið so nógvar
eksplosiónir farnu árini, at her er metal
allastaðni. Eg brúki tí meiri eyguni,
logikkin og magakensluna, tá eg leiði
Kríggið er
ein illusjón
27 ára gamli Høgni Petersen úr Havn hevur verið í kríggi. Hann
hevur sæð fólk verða særd og doyggja. Brennandi ynskið um at
gera heimin betri førdi hann til Afganistan, men nú stríðist hann í
Danmark ímóti tí krígnum, sum hann sjálvur var ein partur av fyri
trimum árum síðani. – Vit halda, at vit í vesturheiminum eru tey
góðu, men tað er eingin »góður« í einum kríggi, staðfestir hann
mynd: privat