mánadagur 5. august 2013síða 24
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mánadagur 5. august 2013 · Nr. 88
24
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Ríkisfelagsskapurin í vanda
Gerhard Lognberg
løgtingsmaður
Er hetta verða tað vit koma at
kenna okkara ríkisfelagsskap
fyri, so er okkara samarbeiðið
í vanda, og tað er stórt spell.
Danmark eigur at bakka
Føroyar upp, tí vit eru í ríkis
felagsskapi, alt annað er
ómøguligt.
So er spurningurin
Kann tað lata seg gera at før
oyska
fólkatingsumboðið
stuðlar eini danskari stjórn?
Nei tað haldi eg ikki, sjálvt um
eg ongan møguleika havi fyri
at ávirkað tað, ella sera lítlan.
Hetta er álvarsamt
ES bjóðar Føroyum av til
kríggj, skulu vit vinna hetta
kríggj, so er tað bara við
Guds hjálp og ongum øðrum,
tí hetta eru tveir ymiskir part
ar á stødd, tað eru vit væl
saktans samd um.
Mín áheitan til Sjúrð
Skaale skal tí verða, at hann
eigur at taka seg úr sam
arbeiðinum hann er í, eitt
gamalt orðatak sigur: “eingin
kann tæna tveimum harrum”,
men sjálvsagt er tað best um
Sjúrður klárar at samráða
seg fram til at Danmark ikki
setur ES lógir í gildi ímóti
Føroyum, tí vit eru partur av
danska ríkinum. Tað er stór
skomm fyri Danmark, um
tað hendur at teir stuðla ein
um ES boykott.
Vit kunnu ikki lata sum
einki, ímeðan ES traðkar á
okkum og Danmark sam
tykkir.
Mín vón skal verða, at orð
ini sum H.C. Hansen segði
niðri á Oksakletti í Skopun
í 1957: “Der skal altid være
en udstrakt hånd fra den
danske stat til det Færøske
folk”.
Til seinast vil eg heita á
føroysku myndugleikarnar,
um at royna at fáa partarnar
til samráðingarborðið aftur.
Mín meining er at føroy
ingar hava rætt til at veiða
tað ríkidømi sum svimur í
føroyskum sjógvi.
Útbúgvið
føroyingar til
møguleikar
Elsebeth Mercedis
Gunnleygsdóttur
løgtingslimur
Í samband við umrøðuna av
løgmansrøðuni eri eg endur
givin fyri at siga, at vit hava
ov nógvar akademikarar í
Føroyum.
Hetta vil eg ikki hava
sitandi á mær og ynski at
koma við eini rættleiðing.
Boðskapurin hjá mær
var og er framvegis, at vit
eiga at leggja dent á at hava
útbúgvingar her heima,
sum
hóska
til
okkara
samfelag. Vit eiga at eggja
og stimbra til útbúgvingar
har størv eru til tey ungu
eftir
lokna
útbúgving.
Soleiðis, at tey ikki ímóti
sínum vilja, eftir loknan lest
ur, noyðast uttanlanda at ar
beiða, tí ongi arbeiðstilboð
eru her.
Sjálvandi skulu okkara
ungu útbúgva seg, og tey
skulu eisini sjálvi avgera,
hvørja útbúgving tey ynskja
at fara undir.
Sjálvt í Danmark hava
politikarar og fjølmiðlar
sett
spurnartekin
við
fleiri
hægri
útbúgving
ar, um hesar hóska til tað
danska samfelagið. Í Før
oyum eiga vit eisini at seta
spurnartekin við hetta.
Eg standi fast við inni
haldið í tí, sum eg eri endur
givin fyri at siga í fjølmiðlu
num, men yvirskriftin (ov
nógvir akademikarar í Før
oyum) er misvísandi.
Eg krevji, at vit ikki geva
okkara ungdómi útbúgving
ar, sum taka nógv ár uttan
arbeiðsmøguleikar aftaná.
Tað er uttan mun til hvør
útbúgvingin er.
Ungdómurin skal hava
møguleikar.
Viðmerkingar til Hanus Samró og hansara útsøgn
- Barsilsskipanin má ikki verða ov góð
Rakul Dalsgaard
Út frá hesari greinini og øllum
tí, sum eg higartil havi sæð og
hoyrt til Hanus Samró, kann
eg bara staðfesta, at vit hava
TOTALT hvør sín holdning tá
tað kemur til, hvat meiningin
við lívinum er, hvat er rætt/
skeift, hvat er vigtigt/ikki-
vigtigt osv.
Hetta er ikki fyrstu ferð,
eg standi púra paff og tonki
við mær sjálvari: Kann nakar
virkuliga hugsa so??? Seinast
var, tá Hanus Samró indirek
ta uppfordraði til, at man átti
at tikið matin, sum allíkavæl
skuldi vekk og givið til tey,
sum eru undir forsorg…
Hetta var tá tingfólkini
ásettu eina standard upp
hædd hvønn mánað til tey,
sum eru undir forsorg, ístað
in fyri at tey móttóku eina
peningaupphædd, samsvar
andi neyðturviliga tørvinum
hjá húskinum.
Nú sigur Hanus Samró,
at barsilsskipanin ikki má
vera so góð, at kvinnur velja
at verða heima ov leingi, tí
tað krevur fakligheit at vera
á arbeiðsmarknaðinum, og
um kvinnurnar eru ov leingi
burtur, so missa tær faklig
heitina. Eg skilji væl, hvat
hann sigur her: ”Undgå at
belønne uønsket adfærd”,
men er tað virkuliga komið so
langt, at tað er óynskt atferð,
at ein mamma er heima hjá
sínum lítla barni?
Og so leggur hann dent
á, at tað serliga eru kvinnur
við góðari útbúgving, sum
ikki skulu vera heima ov
leingi… Er tað so okey, at
kvinnur sum ikki hava hægri
útbúgving eru heima leingi?
Eg skilji ikki differentier
ingina, tí eru allar kvinnur
ikki líka vigtigar fyri arbeiðs
marknaðin, faklærdar sum
ófaklærdar? Og passar tað
virkuliga, at tað er ein spurn
ingur um vikur, áðrenn ein
kvinna missir sína faklig
heit?
Harafturat sigur hann, at
samfelagið brúkar nógvan
pening upp á at útbúgva
kvinnur. Hetta taki eg sum
eitt fornermilsi, tí indikerar
hann ikki her, at vit kvinnur
skylda samfelagnum nak
að? Gera vit ikki okkara sam
felagsskyldu, tá vit eru heima
hjá barninum?
Vit í seinmodernaða sam
felagnum
hava
tendens
til at lovprísa arbeiðinum
og halda, at jú MEIRI fólk
arbeiða, jú betur er tað fyri
samfelagið í síni heild. Við at
arbeiða, skapar menniskjan
nakað sum hevur stórt virði
- brúksvirði. Brúksvirði kann
bæði vera nakað materielt
og nakað immaterielt. Tað,
at ein mamma er heima hjá
sínum barni er, eftir mínum
tykki, tað týdningarmiklasta
immateriella virði yvirhøvur.
Familjan er tann vigtigasta
eindin í samfelagnum, og tí er
tað alneyðugt, at pláss er fyri
einum góðum familjulívi.
Arbeiða vit kvinnur ikki
ivaleyst? Eg haldi, at hug
burðurin hjá Samró minnir
um hugburðin sum man í
dag hevur til búrhønur: Van
ligar hønur verpa 6 dagar um
vikuna og hava so ein frídag.
Við ljósi og hita, hevur man
nú snýtt búrhønurnar so
at tær verpa 7 dagar um
vikuna. Gott nokk fær mann
so eitt eyka egg, men bæði
trivnaðurin og livialdurin
hjá hønuni verða sterkt
reduserað. Eg trúgvi, at tað
sama er galdandi fyri okk
um menniskju – Hvis vit
blíva pressaði ov nógv og
t.d. barsilsskipanin verður
stytt, so vil í øllum førum
trivnaðurin, nøgdsemi, moti
vatiónin og gleðin hjá bæði
kvinnuni og barninum redu
serast.
”Arbeit macht frei” (arbeiði
ger teg frían) stóð uppiyvir
inngongini til fleiri av nazi-
konsentratiónslegunum
undir 2. verðaldarbardaga,
m.a. Auschwitz. Útsøgnin
var ein lygn, tí arbeiðið gjør
di ongan frían, sjálvt um onk
ur stakkals sál nokk neyð
helt sær í vónini um, at orð
ini á skeltinum passaðu.
Meira arbeiði og stytt barsils
farloyvi er IKKI svarið eftir
mínari
meining.
Heldur
tvørturímóti.
Neyðarróp til avvarðandi
myndugleikan
Absalon í Buð
At um ikki okkurt verður
gjørt – So er stórur vandi
fyri att ein ólukka hendur í
tunnlunum, norð um fjall.
Havi víst á nakrar
loysnir:
Ljósreguleringar – Separera
tungu ferðsluna frá tí løttu.
o.s.v.
Hvat er frægast, kunnu
vit tjakast um. Men okkurt
má gerast?
Havi í drúgva tíð, heitt
á myndugleikan, um at fáa
ferðsluteljara í tunnlarnar,
so vit kunnu staðfesta,
hvussu stórur trupulleikin
er.
Sum at sletta vatn á gás.
Sýnist sum mynduleikin, vil
ikki ásannað kaosið.
Støðan er hon:
Sambært
raðfestingunum
fáa vit onga broyting í tunn
lunum komandi 10 - 15 árini.
Í dag koyra eftir meting
eini 1 5 0 0 akfør gjøgnum
tunnlarnar um døgnið.
Harav stórur partur, stór
tung akfør.
Tá Viðareiðis tunnilin er
gjørdur (ið teir vísu politikk
arnir mettu, hevði hægri
prioritet) - verður trýstið upp
aftur størri.
Tí ein innilig áheitan á
tykkum – ið kunnu gera
okkurt.
Fái fingurin út úr einum
ávísum stað.
Áðrenn
ein
óbótalig
ólukka hendur.