leygardagur 24. juni 2000síða 9
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
17
Nr. 119 - 24. juni 2000
16
Nr. 119 - 24. juni 2000
Tíðindablaðið Sosialurin. Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn. Telefon: 311820. Telefax: 314720.
Email til 2’aran: eydun@sosialurin.fo. Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller. Blaðstjórn: Eyðun Klakstein.
Layout og uppseting: Tíðindablaðið Sosialurin.
Ny-Rip-Rap-Rup
Eg havi ikki verið so illur síðani 1981, sum fríggja-
kvøldið seinast, tá eg setti meg við leygardags-Sosial-
inum. Stendur ikki hasin ósjarmerandi apukatturin á
síðu tvey undir heilsuni “Kære færinger” og tosar um at
hava “levet sammen i tykt og tyndt” í hundraðtals ár, og
um hvussu “anerkendt” hetta felagslív er “af os alle”.
Søgu kann hann ikki hava lisið. Hetta felagslív “kan
ikke gøres op i tal”, sigur sami maður, sum loyvdi
donsku pressuni at misnýta eit vemmiligt og rasistiskt
útreiðsluroknistykki av føroyingum í Danmark.
YYYNei, “vi skelner ikke mellem jer og andre danske
statsborgere”, sigur hetta ólátaða tvørtræið, sum í sama
andadrátti vil draga okkum niður á portugálskt livistøði
og annars “ligestille færøske statsborgere med andre
nordiske statsborgere”, uttan mun til um hesir hava búð
og arbeitt í Danmark alt sítt lív.
Forrestin, “kære” sigur ein bara um tey, ein er góður
við. Og at siga, at hasin maðurin elskar føroyingar, har
hann í sínum ófatuliga yvirlegni gongur og slettur uppá
nakka at hvørjum føroyingi, ið kemur hon í nánd, man
vera mongum ovboðið.
Men hvat vil hann við hesum fríggjarabrævinum til
tey sambandssinnaðu? Jú, júst tað. Hann vil leggja seg
út í bæði fólkaatkvøðu og eitt komandi valstríð. Í sama
andadrátti, hann hámetir føroyska “retten til selvbestem-
melse”, bjóðar hann okkum “udvidet selvstyre indenfor
rigsfællesskabets rammer”, har danski staturin “positivt
spiller med”. Og aftaná at hava leflað við hesum, spýtir
hann út afturvendandi frasuna um, at “det færøske folk
bestemmer selv retningen”.
Og fyri at gardera seg mótvegis sínum egnu veljar-
um, slongir hann enn einaferð tápuliga pástandin út um,
at hann “ikke kan yde støtte til en suveræn stat”, (tað
kann hann mótvegis so mongum øðrum), og at hann
ikki “kan forpligte sig til over en længere årrække at
yde et fast bidrag til levefoden på Færøerne”. Samstundis
“gloymir” hann at fortelja sínum egnu veljarum, at
alternativið til suverenitetin er at blokkstuðulin – sum
hansara egnu skattgjaldarar skulu bløða fyri – heldur
fram. At Lykketoft nú ætlar at avtaka blokkstuðulin
kortini eru einglaboð – so verður eingin broyting í
búskapinum, um vit velja fullveldi, og so eru øll argu-
ment Nyrups burtur og allar hóttanir deyðar.
Og so elskar hann at tosa um “skibsinspektion”, tað
ger hann eisini hesaferð. Hon kostar danska skattgjald-
aranum 180 miljónir árliga — sambært Hvítubók kann
fiskiveiðieftirlitið rekast fyri 10 miljónir. Hinar 170
miljónirnar fara til nakað, danir í sínum markleysa
frekleika hava loyvt sær at kalla “Færøernes Kom-
mando” og “Flyvestation Thorshavn” — sum sjálvandi
eru greið dømi uppá, at danir ongar NATO-fyrimunir
hava av Føroyum. Bara útreiðslur, skilst!
Vit skulu ikki selja skinnið, fyrrenn bjørnin er skotin,
verður sagt. Millum Føroyar og Hetland liggur Het-
landsrennan. Alt bendir á, at líka nógv olja er hesu-
megin sum hinumegin. Hinumegin verður pumpað meira
olja upp, enn Ghadaffi pumpar upp í Libya. Hetta er eitt
ríkidømi so ófatuligt, at tað kann gera Føroyar til uttan
samanbering heimsins ríkasta land per capita. Og er tað
nakað, danir í løtuni øvunda norðmonnum útyvir fót-
bóltsavrikini, so er tað almenna oljugrunnin. Tað er
høvuðsorsøkin til vrøvlið um “samhørighed”, “udvidet
selvstyre” og “at spille positivt med” – einki annað.
Men leggi til merkis, tit sum vitja í Hetlandi: Het-
lendingar eru fátækir í mun til okkum. Var tað ikki fyri
skomm skyld at eitt oyggjaráð kanaliseraði nakrar krónur
úr Edinburgh og London til okkurt hissini “development”
á oyggjunum, so merkti hetlendingurin einki til oljuna
uttan náttúruspillu og velafrakkar á Shetland Hotel. So
nógv fyri sambandið, “samhørigheden”, og so nógv fyri
“at leve sammen i tykt og tyndt”.
Jú, sanniliga, “ethvert valg har sine konsekvenser”!
“Jeg græmmes” (Sitat: Nusser)
Óla Jákup Rólantsson,
útvarpsmaður
Í 1974 kom ungur tónlista-
maður úr Wien til Føroya
at kanna líkindini fyri eini
konsertferð hendanvegin.
Maðurin
var
Werner
Schulzer, og hann fekk stór-
an tokka til Føroyar og før-
oyingar.
Síðani hevur hann mest
sum á hvørjum ári vitjað
aftur til Føroya. Hann hevur
verið her saman við ljómliði
sínum, Eysturrísku Blásara-
kvintettini, duo síni, Duo
Zwio, og við Vienna Logos
Kvartettini. Hann hevur eis-
ini vitjað Føroyar sum
ferðaleiðari fyri størri eyst-
urríkskar ferðabólkar, og
hann hevur verið hjálpar-
maður í sambandi við størri
føroyskar
tónleikafram-
førslur.
Werner Schulze er føddur
í Wiener Neustadt í Eyst-
uríki í 1952. Í árunum frá
1968 til 1976 fekk hann sær
útbúgving í fagottspæli og
tónleikafrøði á Tónleika-
háskúlanum í Wien. Hann
nam sær samstundis kunn-
leika í bæði sálarfrøði og
heimsspeki á lærda háskúl-
anum, har hann tók dokt-
arastig í heimspeki í 1976.
Hjálpt føroyingum í Wien
Werner
Schulze
hevur
skrivað bøkur og hópin av
ritgerðum um filosofisk og
tónleikafrøðilig evni. Fyri
síni tónaverk, sum hava ver-
ið spæld víðar um í hemi,
hevur hann vunnið sær við-
urkenning og fleiri heiðurs-
prísir, millum annað fyri
symfoniina Snúningur, sum
hann skrivaði saman til ís-
lendska symfoniorkestrið,
har hann millum annað eis-
ini gjørdi nýtslu av føroysk-
um kvæða- og vísuløgum.
Ungir føroyingar – mill-
um annað okkara gitni
klaverleikari,
Jóhannes
Andreasen – bera Dr.
Schulze størstu tøkkina fyri
hjálpsemi og praktiskan
stuðul, sum teir fingu í síni
lestrartíð í Wien.
Nú Werner Schulze vitjar
aftur hendanvegin, er tað í
sambandi við, at seinasta
stóra kompositión hansara,
LLULL, verður framførd á
tónleikastevnuni Summar-
tónar.
Um trúboðara
og mystikara
Hetta fjøltáttaða tónaverk,
ið fevnir um lítið symfon-
iskt orkestur, ið telur strúk-
arar, træ- og messingblás-
arar við slagverki, klaveri/
orguli, solosangi og upp-
lestri, greiðir frá lívssøguni
hjá mystikaranum, skaldin-
Werner Schulze
vitjar aftur
TÓNLEIKUR.
Tónlistamaður úr
Wien, sum hevur
fingið serligan
tokka til Føroyar,
vitjar nú aftur í
Føroyum
um og trúðboðaranum, Ra-
mon Llull.
»Llull.
Ein
Logo-
Mysterion«, sum Werner
Schulze nevnir sítt nýggja
tónaverk er í 9 pørtum.
I: Forleikur. Veitsla á
kongsgarði Jákups Fyrsta
av Aragónia (1246)
II: Danza. Unglingarnir
Ramon Llull og Jákup
(1249).
III: Amor. Í eldsloga kær-
leikans.
IV: Conversio. Umvend-
ing til átrúnarligt lív.
V: Amor Dei. Kærleiki
Guds og bøn.
VI: Intuitio. Listin mæta
veitir íblástur á fjallinum
Randa.
VII: Consilium interfici-
ende. Arabisk húsalærarin
roynir at myrða Llull.
VIII: Oratio. Prædika í
Tunis. Hóttan. Fongsul.
IX: Steinanin í Bugia -
Ævinleikans glæma.
Í Fuglafirði og Havn
Hendan Summartóna-fram-
førsla, har mezzosopranin,
Dagmar Hødl, leggur fyri
við at Antifona eftir halgaða
skaldið
Hildegard
von
Bingen (1098-1179) verður
í Fuglafjarða Kirkju mána-
kvøldið 26. juni kl. 20.00
og í Norðurlandahúsinum
týskvøldið 27. juni kl.
19.30.
Orkesturlutin
hevur
Austrian Art Ensamble við
Wim van Zautphjem sum
leiðara.
Á konsertunum luttekur
eisini Danmarks Radio
Pigekor við trúgva Føroya-
vininum, Tage Mortensen,
sum kórleiðara.
Werner Schulze úr Eysturríki hevur serligan tokka til Føroyar
Eyðun Klakstein
Føroyska fólkakirkjan eigur at
gera nýtslu av internetinum í
sínum arbeiði, men tað er ikki
alt av prestaarbeiðnum, sum
hóskar seg til internetið, har
maskinan er ímillum prest og
fólk.
Hetta eru presturin, Bergur
Debes Joensen, og Hans Jacob
Joensen, bispur, samdir um.
– Fólkakirkjan er, sum heitið
eisini leggur upp til, ein kirkja
fyri fólkið. Hon skal royna at
koma út við boðskapinum, og
hetta ber til at gera rættiliga
beinleiðis gjøgnum internetið.
Men tá hugsað verður um bein-
leiðis sálarrøkt, so mæli eg
framhaldandi til at brúka sam-
taluna í einarúmi, sigur Bergur
Debes Joensen, prestur í Havn.
Bispur er samdur við Bergi
um, at sálarrøkt helst skal fara
fram við beinleiðis sambandi
við fólk og prest.
– Í fyrstu atløgu eri eg iva-
samur viðvíkjandi sálarrøkt
umvegis internet og teldupost.
Tað er er avgjørt best, at fólk og
prestur sita andlit til andlit, tá
tey hava týðandi viðurskifti at
tosa um, sigur Hans Jacob Joensen.
– Eg stúri fyri, at tað kemur
avstandur millum fólk og prest,
um internetið skal brúkast til
slíkt, og so rýkur samstundis
gamla fatanin av, at tú hevur ein
ávísan prest, sum er tín prestur,
og sum tú altíð kanst venda tær
til, sigur bispur.
Bispur ivasamur
Internetið hevur skapt óteljandi
nýggjar møguleikar, tá talan er
um samskifti, og aðrastaðni
hevur kirkjan gjørt sær dælt av
hesum møguleikum.
Í Danmark bjóðar fólkakirkjan
á triðja ári sálarrøkt umvegis
internetið, og alsamt fleiri brúka
hendan møguleika. Danir hava
eisini ein sokallaðan webprest,
sum tekur sær av at samskipa
arbeiðið á netinum.
Føroyska fólkakirkjan hevur
eisini eina heimasíðu, men hon
bjóðar ikki fólki nakra tænastu,
sum kann líknast saman við tí
donsku. Eitt kjakforum er á
heimasíðuni, har áhuga kunnu
kjakast um andalig viðurskifti,
men tað ber sum so ikki til at
venda sær til kirkjuna á internet-
inum.
– Vit eru nakrir prestar, sum
brúka teldu, internet og teldu-
post sum er, og um fólk hava
hug at venda sær til okkara á
hendan hátt, so eru tey eisini
vælkomin til tað. Tá tað snýr seg
um vanligar fyrispurningar ella
ivamál, so er kann hetta vera ein
góður máti at samskifta, sigur
Bergur Debes Joensen, prestur.
Hans Jacob Joensen, bispur, er
ivasamur mótvegis internetinum.
Hann heldur, at tað kann vera
vandi á ferð, um avstandur kem-
ur millum prest og fólkið.
– Vit hava tosað um internetið
á onkrum bispafundum, og tað
hava verið sera ymiskar mein-
ingar um hetta. Eg dugi væl at
síggja møguleikarnar í at brúka
internetið, men tað eru eisini
vansar við tí, sigur bispur.
–YTað kann vera ein fyrimun-
ur, at fólk kunnu venda sær
anonymt til prest og fáa ráð ella
vegleiðing, men tá missur tú
gomlu fatanina av, at tú hevur
ein ávísan prest, sum tú kanst
venda tær til.
Tørvurin fer at vaksa
Bergur Debes Joensen heldur, at
tað er tørvur á ymiskum tænast-
um í kirkjuni –Ytil dømis dia-
koni, familjuterapi og internet-
tænastu.
– Eg rokni við, at tørvurin á
eini internettænastu í kirkjuni fer
bara at vaksa, tí fleiri og fleiri
fólk hava teldu og brúka inter-
netið. Tí er tað upplagt, at tey
eisini kunnu leita sær ráð og
vegleiðing umvegis internetið,
sigur høvuðsstaðarpresturin.
Hann heldur, at tað hevði
verið eitt gott hugskot at sam-
skipa eina kirkjuliga tænastu á
internetinum, men um tað skal
koma áðrenn ein diakon ella
familjuterapeut er ein spurningur
um raðfesting, heldur hann.
– Tað er í hvussu so er týdn-
ingarmikið, at alt samskifti mill-
um fólk og prest fer fram í trún-
aði, men tað eigur at lata seg
gera við telduposti.
Bergur Debes Joensen heldur,
at tá fólk brúka so nógva tíð á
internetinum og gjarna vilja
møtast har, so verður kirkjan
eisini noydd at brúka hendan
møguleika, um tað er tað, sum
fólkið vil.
– Tað ber væl til at brúka
internetið og teldupost til allar
vanligar fyrispurningar og ráð-
geving, men eg dugi illa at
síggja, at tað skal bera til at
hava beinleiðis sálarrøkt umveg-
is internetið. Tá haldi eg, at
beinleiðis samband millum fólk
og prest er týdningarmikið, sigur
hann.
Hans Jacob Joensen, bispur,
sigur, at tað eru ongar ítøkiligar
ætlanir um at fáa í lag nakra
veruliga tænastu umvegis inter-
netið.
–YPrestur eigur ongantíð at
vera so langt burturi, at fólk ikki
kunnu ringja til hann og fáa eina
tíð hjá honum. Men kanska eiga
vit at umhugsa at brúka inter-
netið afturat teimum møguleik-
um, sum frammanundan eru í
kirkjuni. Men at fara at seta ein
internetprest burturav er ikki
grundarlag fyri, heldur bispur.
– Tað er eisini týdningar-
mikið, at ein internettænasta
verður røkt væl, tí verður hon
ikki tað, so tíma fólk ikki at
brúka hana. Tí er tað eisini um-
ráðandi, at kirkjan hugsar seg
væl um, áðrenn hon ger av at
brúka internetið meira. Tað
verður altíð ein spurningur um
orku og raðfesting, sigur Hans
Jacob Joensen.
Tørvur á kirkjuni á internetinum
ÁTRÚNAÐUR. Prestur heldur tørvur er á eini kirkjuligari tænastu á
internetinum, men bæði prestur og bispur halda, at sálarrøkt skal ikki
fara fram umvegis netið