týsdagur 24. september 2013síða 14
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mikudagur 25. septmeber 2013 · Nr. 110
14
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
meldurin
Eyðun Klakstein
Hóast hann merkti mótstøðu
heldur enn stuðul fyrstu
árini,
tá
ið
hann
valdi
tónleikin fram um tað mesta,
var einki at gera. Stanley
Samuelsen hevði funnið sína
verð, og við árunum hevur
hann leitað longur og longur
inn í hesa verð, sum hevur
givið
honum
endaleysar
møguleikar at úttrykkja seg.
Og hann hevur hildið fast um
tónleikin, hóast tað stundum
hevur verið trupult at fáa
endarnar at røkka saman.
-
Fyrstu
árini
var
tónleikurin eitt frítíðarítrív,
men so við og við fylti
tónleikurin meira og meira
í mínum lívi. Skúlagongdin,
eg havi havt, og arbeiðini, eg
havi tikið á meg, hava meira
verið fyri at fáa endarnar at
røkka saman, so eg kundi
spæla tónleik, sigur Stanley
Samuelsen.
Síðani hann var 11 ára
gamal hevur hann sín gittar
sum fylgisneyta á lívsleiðini,
og í longum tíðarskeiðum
hevur hann livað heilt ella
lutvíst av tónleiki.
- Tónleikurin hevur tikið
meg inn í sína verð, og eg
eri blivin førdur djúpari og
djúpari inn í eina verð, sum
bjóðaði
mær
markleysar
møguleikar at úttrykkja meg
bæði tekniskt og kensluliga.
Hetta hevur verið og er
framvegis
mín
drívmegi,
sigur Stanley.
Bakgrundin
Stanley
Samuelsen
er
ættaður úr Fuglafirði. Hann
var yngstur av 12 systkjum,
og pápin, ið var sýslumaður,
doyði longu, tá ið Stanley var
hálvt ára gamal.
Stanley
byrjaði
sum
ungur drongur at spæla
tónleik. Ein beiggi hansara
kom úr Grønlandi við einum
gittara, sum hann hevði
keypt til Stanley, sum tá var
11 ára gamal. Tað gingu ikki
tvey ár, so spældi Stanley fyri
fyrstu ferð alment og varð
næstu árini partur av kenda
beatbólkinum Silly Boys.
Stanley fór av landinum
longu sum 19 ára gamal,
tá ið hann skuldi vitja ein
bróðurson í tvær vikur.
Stanley dámdi so væl í
Danmark, at hann valdi
at búseta seg har, og hann
hevur búð har í meira enn
40 ár. Hann hevur tó øll árini
varðveitt sítt tætta samband
til Føroyar. Hann hevu r
sungið og spælt her, og hann
hevur givið tónleik út við
føroyskum yrkingunum.
Í
Danmark
gjørdist
Stanley eisini virkin sum
tónleikari,
og
í
longum
tíðarskeiðum hevur hann
livað av tónleiki. Stanley
hevur spælt í ymiskum
bólkum og samanhangum,
men seinnu árini hevur hann
verið alt meira frammi sum
solistur, hóast hann stundum
eisini framførir saman við
øðrum tónleikarum.
Ein
partur
av
tónleikayrkinum hjá Stanley
hevur verið í politiskum
samanhangi, tí í nógv ár
spældi Stanley til tiltøk hjá
danska Javnaðarflokkinum
og arbeiðarasrørsluni. “Den
Udødelige
Duo”
kallaðu
hann og Nis P. Jøgensen
seg, og í 1992 fingu teir
mentanarvirðislønina hjá LO
– donsku fakfelagsrørsluni.
Her
heima
bleiv
Stanley av álvara blivin
eitt av stóru nøvninum í
fólkatónleikinum, eftir at
hann í 1999 gav sína fyrstu
solofløgu
við
føroyskum
yrkingunum.
Ein
av
sangunum á hesi útgávu var
stóra hittið hjá honum, Um
eg kundi kvøðið. Síðani hevur
Stanley givið fleiri solofløgur
út. Fyri kortum kom fløgan
Oktobir við yrkingum eftir
Janus
Djurhuus,
og
nú
um dagarnar vórðu sangir
hjá George Harrison, sum
Stanley og dóttirin Astrid
hava spælt inn, útgvinir
talgilt á internetinum.
Krevjandi
Lívið sum tónleikari kann
stundum verða krevjandi og
óvist, og tað hevur Stanley
eisini ásannað hesi árini.
- Tað hevur til tíðir verið
ein stór avbjóðing at fáa tað
peningaliga at hanga saman
við at liva av tónleiki, og
samstundis hava eina familju.
Sum tónleikari veitst tú bara,
hvørja inntøku tú hevur
havt, og ikki hvørja inntøku
tú fert at fáa frameftir. Uttan
hollan stuðul frá konu míni,
Merete, sum hevur tikið sær
av tí praktiska partinum av
mínum avtalum seinnu árini,
hevði tað als ikki kunnað
latið seg gjørt at hava ta
solokarrieru, sum eg havi nú,
sigur Stanley.
- Eg havi ongantíð veruliga
ivast í mínum vali at vera
tónleikari, hóast tað stundum
hevur verið strævið at fáa
tað at bera til. Tá ið tað hevur
gingið illa við at fáa inntøkur
av tónleikunum, havi eg tikið
mær arbeiði fyri at fáa alt
at ganga upp. Og onkuntíð
havi eg arbeitt og havt fult
program sum tónleikari. Men
eg havi ongantíð viljað slept
tónleikinum, tí hann hevur
havt mest at siga fyri meg.
Arbeiðini havi eg havt fyri at
sleppa at spæla tónleik.
-
Hinvegin
er
lívið
sum tónleikari eisini eitt
sjálvstøðugt lív, og eg havi
sjálvur avgjørt, hvørja leið
lívið
skuldi
taka.
Hetta
hevur kravt av mær, at eg
skuldi gera upp við meg
sjálvan, hvat í lívinum er
týdningarmikið, og hvat eg
skal lata liggja, so at siga.
Stanley hevur eisini í
tónleikaligum samanhangi
torað at valt og vrakað. Hann
hevur gingið sínar egnar
leiðir, hóast tað ikki altíð
hevur verið tað lættasta.
-
Eg
havi
verið
við
í
onkrum
bólkum
ella
samstørvum, sum hava givið
góðar inntøkur, men sum
ikki hava givið mær tað stóra
Eg valdi tað
sum eg
brenni fyri
- Skúlagongdin, eg havi havt, og arbeiðini, eg havi tikið á meg, hava meira verið fyri at fáa
endarnar at røkka saman, so eg kundi spæla tónleik, sigur Stanley Samuelsen, sum í hálva
øld hevur verið tónleikari – og sum framvegis er aktuellur við nýggjum tónleiki.
Stanley hevur júst verið í Føroyum og framført saman við dóttrini Astrid, sum hann
eisini hevur spælt sangir hjá George Harrison inn saman við
Mynd: Merete Messmann