týsdagur 12. november 2013síða 25

25 Mikudagur 13. november 2013 · Nr. 131 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin gevur Hallsteini Sigurðsson eina vanliga arbeiðsviku, har hann kemur at arbeiða frá 08.00 til 16.00. Hann stúrir tó ikki fyri, at hann fer at keða seg í frítíðini. – Eg kundi hugsað mær at sloppið við á onkra veiðiferð. Ikki tí, eg havi ongantíð verið nakar veiðimaður í Føroyum, men tær upplivingarnar vil eg gjarna sleppa at fáa, með­ an eg eri í Grønlandi, sigur Hallstein Sigurðsson, ið eisini ætlar at royna seg innan grøn­lendska gastronomi. – Mær dámar væl at gera mat, og eg havi sett mær fyri, at nú fari eg at eksperi­ mentera eitt sindur við grøn­ lendskum mati. Í Grønlandi er bæði laksur og reinsdjór og nógv afturat, sum eg fari at royna at matgera. Tað gleði eg meg til, sigur Hallstein Sigurðsson. Hann ivast onga løtu í, at hann fer at trívast í nýggjum landi millum nýggj fólk. – Eg havi rættiliga lætt við at tilpassa meg, og í roynd og veru havi eg ikki gjørt mær tankar um, hvat skal henda, um eg ikki fari at trívast í Nuuk. Um eg ikki trívist, so er tað ein nýggj støða, og so taki eg tað harfrá. Eg eri ein persónur, sum sær møgu­ leikar, og eg eri troyttur av, at fólk bara hugsa Føroyar, tá onn­ur lond eisini eru ein møgu­leiki, staðfestir Hallstein Sigurðsson. Hóast hann sær fram til næstu trý árini í Nuuk, dylir hann ikki fyri, at hann eisini fer at sakna Føroyar. – Sjálvandi fari eg at sakna míni nærmastu og ikki minst abbabørnini, men nú royni eg hetta, og so mugu vit bara síggja, hvussu leikur fer. Eitt annað, sum eg fari at sakna øgiligt, er tann føroyski mat­ urin, og nakað av tí fyrsta eg fari at finna útav, tá eg eri komin upp á pláss í Nuuk, er at fáa føroyskan mat upp til Grønlands. Í hvussu so er vil eg hava ræst kjøt á nýggjár­inum, sigur Hallstein Sigurðsson og leggur bjart­ skygdur afturat: – Men nú skulu vit minn­ ast til, at hetta er ikki forever, men snýr seg um trý ár. Eg komi heilt sikkurt aftur til Føroya, tað skal eingin ivi verða um tað, sigur Hallstein Sigurðsson. rannva@sosialurin.fo Saknur – Sjálvandi fari eg at sakna míni nærmastu og ikki minst abbabørnini, men nú royni eg hetta, og so mugu vit bara síggja, hvussu leikur fer, sigur Hallstein Sigurðsson Mynd: Álvur Haraldsen Eg havi rættiliga lætt við at tilpassa meg, og í roynd og veru havi eg ikki gjørt mær tankar um, hvat skal henda, um eg ikki fari at trívast í Nuuk