týsdagur 3. desember 2013síða 10

Mikudagur 4. desember 2013 · Nr. 140 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin Jón Brian Hvidtfeldt Sum advokatur er Annfinn V. Hansen javnan at síggja í almenna rúminum. Hann tos­ ar um tey mál, hann førir. Um teir klientar, hann umboðar. Men nú skal hann tosa um seg sjálvan. Um sítt gegni at vera kanningarstjóri í einum máli, sum longu hevur kostað lands­stýrismanninum í inn­ lendismálum høvdið, og sum hevur tyngt løgmann so mikið nógv, at hann fekk misálit reist móti sær í ting­ inum. Málið um Skála­fjarðar­ tunnilin er politiskt eldfimt, og valið av kanningarstjóra er eisini kontroversielt. – Eg havi sagt meg vera gegnigan til at vera kann­ ingar­stjóri. Tað er mín niður­ støða. Og so eri eg ógegn­igur til at meta um, hvørt mín niðurstøða er røtt. Tað mugu onnur meta um, og rætta adressan í so máta er væl Løg­tings­skrivstovan, ið hev­ ur biðið meg til uppgáv­una, sigur Annfinn V. Hansen. Advokaturin er í brenni­ deplinum fyri sítt gegni. Ivi er sáddur um, hvørt hann er rætti maðurin til at kanna Kára P. Højgaard og Kaj Leo Holm Johannesen, ella um hans­ara fortíð og ar­beiði ann­ars tyngja gegnið so­ mikið, at pr definitión óhefti kanningar­stjórin gerst ógegn­igur. – Ja, tað er eitt trýst. Men tað ger meg ikki ógegnigan. Eg blívi ikki ógegnigur, bara tí at nakrir persónar áhaldandi siga, at eg eri tað. Tá eru vit úti í einari sjálvuppfyllandi pro­feti, og tað gongur snøgt sagt ikki, sigur Annfinn V. Hansen. Annfinn V. Hansen gekk gjøgn­um nálareygað á Løg­ tings­skrivstovuni, tá kann­ ingar­stjóri skuldi finn­ast í nógv um­rødda mál­inum um Skála­fjarðar­tunnil­in. Meting­ in á Løgtings­skriv­stovuni bygg­ir á við­merkingar­nar í stýris­skip­anar­lógini, sum áseta at kanningar­stjórin skal ikki vera partur av fyri­ sitingini ella á nakran hátt hava fingist við málið áður. Restin av gegnis­spurning­ inum er fyri so vítt upp til kann­ingar­stjóran sjálvan at meta um. – Eg gangi tó út frá, at Løgtingsskrivstovan hevur kannað nøkur viðurskifti fyri at tryggja sær, at eg eis­ ini lúki hesar treytir. Men tað er rætt, at frá tí løtu at eg havi fingið í boði uppgávuna, so liggur tað til mín at meta um gegnið. Og tað havi eg eis­ini gjørt, sigur Annfinn V. Hansen. Ta metingina gjørdi Annfinn V. Hansen áðrenn hann endaliga tók av upp­ gávuni: – Eg kannaði innihaldið í tí arbeiði, eg varð biðin um at gera, og um nakar trupulleiki var fyri meg at átaka mær upp­gávuna. Tað hendir nærum pr refleks, tí sum advo­katar hava vit skyldu til at gera hesa meting í øllum mál­um, sigur Annfinn V. Hansen. Sambært advokatinum byggir metingin á, um hann ella hansara virki hava arbeitt við mál­inum frammanundan, antin beinleiðis ella óbein­ leið­is sum ráðgevar, tað veri seg fyri nú fyrrverandi Inn­ lendis­málaráðið ella Løg­ mans­skrivstovuna. Ella um hann hevur verið advokatur fyri Kára P. Højgaard ella Kaj Leo Holm Johannesen áður. – Í prinsippinum kanst tú siga, at ein advokatur er pr definitión óheftur. Men advo­ katurin er sjálvandi heftur frá máli til mál. Og tað er her, at gegnið skal vigast. Tí hóast pr definitión óheftur, so kann advokaturin ikki røkja fleiri áhugamál í sama máli. Tá er hann í einari sonevndari »interessu-konflikt«, sigur Annfinn V. Hansen. Afturat hesum kemur spurn­ingurin um tað »við­ fødda ógegni«, tað er tá familju­bond gera ein persón ógegn­igan. Freistingin Hóast spurningurin um gegnið liggur hjá Annfinni V. Hansen sjálvum at meta um, so hevur advokaturin ilt við at fáa eyga á frægari alterna­ tiv: – Eg veit sjálvandi ikki, hvat løgtingsstjórin veit. Men líka so væl sum hon hevur skyldu til at eftirkanna tey for­mellu viðurskiftini, so havi eg skyldu til at upplýsa hana um, hvat kann gera meg ógegn­igan. Hóast modellið ljóðar frelst, so hevur tað sam­ stundis innbygt ein sjálv­ justits, sum sambært advokat­inum forðar fyri møgu­ligum freistingum – til dømis at síggja millum fingrar við gegninum í tráan­ ini eftir attraktiva kjansinum at gerast kann­ingar­stjóri. – Ja, eg kenni allar hasar søg­ur­nar um advokatar, og har for­dómarnir fáa frítt spæl, sigur Annfinn V. Hansen flenn­andi og heldur fram: – Men vit advokatar liva faktiskt av okkara trúvirði. Og tá vit liva av at selja eina vøru, sum er pakkað inn í óluksáliga dýrt pappír, so nyttar also ikki at selja dýr­ ar pakkar við vánaligum ella ongum innihaldi. So ja, okk­ara fakligi stoltleiki og okkara professionalisma stýrir sjálvjustitsinum. So tí skal mín vurdering av mínum gegni eisini vera í lagi. Tí hvat hendir, um tað eftirfylgjandi vísir seg at tú ert ógegnigur í einum máli, har tú annars segði teg vera gegnigan, spyr Annfinn V. Hansen og svarar sjálvur: – Tá havi eg arbeitt í stríð við góðan advokatsið, og tað gevur mær trupulleikar við Advokatráðnum. Eg kann fáa bót, og í ringasta føri kann eg missa rættin til at virka sum advokatur, sigur Annfinn V. Hansen. So hóast uppgávan at meta um gegnið liggur hjá advo­kat­inum sjálvum, so heldur Annfinn V. Hansen sum nevnt ikki, at tað er ein trupul­leiki. – Nei, tí harumframt hev­ ur tað eisini nakað við trú­ virðið at gera. Kemur tú í ringt orð sum advokatur, so sæst tað aftur í ordrabókini. Eis­ini tí er neyðugt at hjúkla um professionalismuna, sig­ ur Annfinn V. Hansen. Grázonan Sjálvur hevur Annfinn V. Hansen eina rímiliga greiða fatan av gegni og ógegni. Men sam­stundis ásannar hann, at ivamál kunnu lættliga stinga seg upp: – Eg kann tó ikki upplýsa møgulig ivamál í samband við mítt gegni. Tað ber ikki til. Tí antin eri eg gegnigur ella ógegnigur, har er einki mitt í millum, sigur Annfinn V. Hansen. Fríggjadagin vísti tíð­inda­ portalurin in.fo á, at Annfinn V. Hansen í næstum skal í rætt­in, umboðandi Løg­mans­ skriv­stov­una í rættar­máli móti Starvs­mannafelag­ num. – Nei, eg tosaði ikki við løgtingsstjóran um júst hetta málið. Hetta er eitt mál, sum hongur eftir úr gamla Uttanríkisráðnum, og eg sá tað satt at siga ikki sum ein spurn­ing um gegni, sigur Annfinn V. Hansen. Málið hevur tó elvt til eitt sindur av høvuðbrýggi á advo­katkontórinum á Bryggju­bakka 21. – Eg veit ikki enn, hvat eg geri við hatta málið. Antin verður tað lagt til síðis, ella má eg biðja eitt annað advokat­kontór um at taka sær av tí. Triðja alternativið er so, at Løg­mansskrivstovan Tá vit liva av at selja eina vøru, sum er pakkað inn í óluksáliga dýrt pappír, so nyttar also ikki at selja dýr­ar pakkar við vánaligum ella ongum innihaldi Goym krútið til niðurstøðuna Síðan Annfinn V. Hansen tók av uppgávuni at gerast kanningarstjóri hevur størri fokus verið á sjálvan kanningarstjóran enn á málið og arbeiðssetningin hjá honum. – Eg blívi ikki ógegnigur, bara tí at persónar áhaldandi siga meg vera tað, sigur Annfinn V. Hansen, sum heldur kritikkin mangla substans ...framhald á síðu 12