hósdagur 5. desember 2013síða 16
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Fríggjadagur 6. desember 2013 · Nr. 141
16
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Tingið hevur í sínum skjølum
staðfest, at aðalorðaskifti var um
frágreiðingina tann 26. november
2013, og at málið er avgreitt.
Tilmælini eru tó alt annað enn
avgreidd. Tey eigur landsstýrið á, og
um ikki nakað skjótt hendir frá tess
síðu, eiga flokkarnir á tingi at taka
um endan og fáa gongd á fleiri av
hesum álvarsmálum sum skjótast.
Orðaskiftið á tingi var áhugavert
í longum drøgum, men kortini var
okkurt, ið misprýddi myndina, og
var tað serliga hesin gróðursetti
óttin fyri, at føroyingar møguliga
vunnu sær sjálvstøðugan sess mill
um hinar tjóðirnar í Arktis.
Frágreiðingin um londini og
havið kring Arktis verður nú løgd
oman á Visjón 2015, har tað í nýtum
orðum varð sagt, at vit komu aldrin
at fóta okkum úteftir, um vit ikki
áttu ræði á okkum sjálvum.
“Hinvegin er stjórnarrættarliga
støðan í fleiri førum ein av
marking eitt nú tá ið ræður um
føroyskan limaskap í ymiskum
millumtjóða felagsskapum.
Tá tykjast formligu viðurskifti
Føroya við danska ríkið at vera
stórsta einstaka forðingin fyri,
at Føroyar sum land kunnu
luttaka á jøvnum føti við onnur
lond.”
Visjón 2015
Men eins og við fólkaatkvøðuni frá
1946 ræddust sambandsflokkarnir
eisini her sítt egna barn.
Álit tróta okkum ikki. Vit eiga tey
í øllum ælabogans litum um støðu
okkara úteftir yvir tey seinastu
fýrati árini, síðan Danmark risti
ríkisfelagsskapin av sær og leitaði
inn í annan ríkjafelagsskap.
Føroyar og føroyingar koma
aldrin at fóta sær úteftir, um teir
ikki ráða sær sjálvum – bæði inn
eftir og úteftir - verður tikið
uppaftur og uppaftur.
Men vit gera bara einki við tað.
Nú fáa vit so at síggja, um eisini
hendan frágreiðingin endar oman
á øllum hinum í teimum tjokkfullu
skuffunum úti í Tinganesi.
Ein tjóð, sum soleiðis støðugt
og áhaldandi rennur undan sínum
egna samleika, rennur undan sín
um egna skugga, og sostatt sær
sjálvum. Føroyar koma tá ikki víð
ari, meðan grannar okkara fara
stormandi framvið okkum.
“… at Færøerne, hvor meget
man end skalter og valter
med dem, ingensinde har
været og ingensinde kunne
blive Danmark, og at intet
Fremskridt, men kun et
uopløseligt Vildrede, bliver
Frugten af de Bestræbelser, ved
hvilken man taber Landets og
Folkets Ejendommelighed af
Sigte.”
Niels Winther (1822-92)
(fyrsta umboð føroyinga á Ríkisdegi)
Niels Winther segði tað í nítjandu
øld, EU - álitini søgdu tað í 20. øld,
Visjón 2015 og Arktiska frágreiðingin
siga tað í einogtjúgundu øld.
Øll tosa tey sama mál um hjálp
arleysu støðu føroyinga, fóta teir
sær ikki og taka av teimum ovur
stóru avbjóðingum, teimum standa
í boði.
Halastjørnan, sum fór um sól
ina um dagarnar, kolaðist upp, tí
hon slapp ikki leys av veldugu at
dráttarmegini frá sólini.
Hon kundi farið víðari út í kos
mos, slap hon leys av veldugu
atdráttarmegini frá sólini, men
liggur nú sum ein avbrendur grús
bunki upp á sólini.
Mangt bendir á, at samfelag okk
ara kann fáa somu lagnu.
Verða vit slúsaði inn í annað
samfelag, guva vit burtur sum
serstøk tjóð í Arktis.
Eydnast okkum hinvegin at
vinna á atdráttarmegini, er okkum
lív lagað sum sjálvstøðug tjóð við
teimum risa stóru møguleikunum
sum liggja og bíða eftir okkum sum
partur av tí náttúruríka arktiska
felagsskapinum.
tíðargrein
Framhald av síðu 15
Advokatvirkið