hósdagur 19. desember 2013síða 52

Jólini 2013 14 VIKUSKIFTI fara á eitt skeivt spor ella skapa trupul­ leikar. Løgmaður viðurkennir eisini, at hann onkuntíð hevur verið óumhugsin við sínum viðmerkingum og reaktiónum. – Øll kunnu blíva ill, men tað er ein kunstur at blíva illur til røttu tíð, á rætta stað, við rættari mongd ímóti teim­um røttu. Tá tú klárar tann kunstin, so ert tú fantastiskur leiðari. Eg klári ikki tann kunstin enn. Og geri eg einum per­sóni órætt, so má eg bakka og biða um umbering. – Til dømis var eg herfyri rætt­iliga harðligur við Liljan Weihe (tíðinda­ leiðara í Kringvarpinum, red.), og tá mátti eg hyggja hana í eyguni, taka í hondina á henni og biða um umbering, tí eg hevði uppført meg órættvíst. Tað er sum við ítróttinum, tú kanst gera okk­urt unfair í kampens hede, men aftaná mást tú fyrihalda teg til tað og biða um umbering, um tað er neyðugt, sigur løgmaður. Kjak og facebook Sjáldan hevur ein løgmaður verið so áhaldandi fyri atfinningum, sum Kaj Leo Holm Johannesen hevur verið. Ein orsøk er sjálvandi, at við nýggjum miðlum og nýggjari tøkni er nógv lættari og skjótari og sjónligari at hava viðmerkingar um øll hugsandi mál. Ein onnur orsøk er kanska, at løg­maður sjálvur leggur upp til kjak og ákoyr­ ingar – eitt nú á facebook. – Politikarar siga ofta, at teir taka tað ikki so nær, um onkur finnist at teimum, men politikarar eru eisini menn­iskju, og summar viðmerkingar raka teg. Eg fái nógv sløg, men nógv av av tí biði eg helst um og havi sjálvur ábyrgd­ina av. Men eg dugi eisini at síggja, at til dømis á facebook eru nøkur fólk, sum ganga aftur, og sum koma við við­merkingum á einum øgiliga lágum støði. – Eg verði dømdur av veljarunum fjórða hvørt ár, og seinast fekk eg næstan tvey túsund persónligar at­ kvøð­ur. Áðrenn tað valið fekk eg eisini ræðuliga harðar ákoyringar, tað var ein ljót niður­gerðing av mær, og tí var tað ein lætti at fáa eitt sovorðið val. Tú skalt minnast til, at tað er ein evarska lítil partur av fólkinum, sum kemur við teim­um harðastu viðmerkingunum. Hini 98 prosentini av Føroya fólki kenna sær hógv á sosialu miðlunum og kjakast á ein sakligan hátt. – Eg fái nógvar ákoyringar, men tað má eg liva við. Eg veit væl, at eg kundi gjørt mær lívið nógv lættari, um eg til dømis ikki fór á facebook. Onkur fólk biða meg eisini halda meg burtur hað­ ani, men tað klári og kann eg ikki. Tað er kanska ein veikleiki hja mær, men mær dámar ógvuligva væl at práta við fólk, at samskifta og at kjakast – eisini á face­book. – Jú, eg kundi havt tað friðarligari við ikki at gjørt tað, men eg eri ikki føddur til at hava tað friðarligt. Politikkur snýr seg millum annað um at samskifta, at verða ósamdur, at verða illur um neyðugt, og tað er tað. Eg elski ein góðan kamp og eitt gott kjak, har tað eru góð argument báðar vegir. Eg kundi gott havt tað nógv lættari, eg veit tað væl, men tað vil eg ikki. Summi halda kanska, at ein politiskur leiðari skal ganga púra stívur á einum reyðum løbara, men tann leiðarin eri eg ikki. – Men hinvegin skal eg sum polit­ iskur leiðari uppføra meg ordiligt ímóti fólki. Fái eg eina ljóta takkling, so havi eg kanska hug at geva aftur, men tað kann eg ikki sum løgmaður. Eg havi eis­ ini boðið onkrum persóni, sum hevur verið øgiliga harðligur við meg í kjaki, til kaffi fyri at práta eitt sindur. Mann skal eisini lurta eftir hvørjum øðrum og tosa saman fyri tað, um mann er rúkandi ósamdur. Er motiveraður Starvið sum løgmaður er slítandi, og Kaj Leo Holm Johannesen hevur eisini kent trýst á sær á fleiri frontum, men hann sigur seg framvegis verða motiveraðan at røkja starvið sum løgmaður. – Eg havi framvegis neistan, og eg gleði meg at fara til arbeiðis, hóast eg eisini havi bakkdagar, og onkrar óhuga­ ligar uppgávur viðhvørt bíða eftir mær. Eg føli meg tryggari sum løgmann í dag enn í september í 2008, tá ið eg tók við. Eg havi lært nógv, og eg føli, at eg kann gera mun. – Tá tú missir neistan, mást tú út beinanvegin, tí tann mentali belastning­ urin at vera løgmaður er øgiligur. Tú skalt verða til reiðar 24 tímar um døgn­ ið, og tí mást tú vilja hetta. Kaj Leo vísur á, at eitthvørt starv og lívsval hevur ein persónligan kostnað og avleiðingar av onkrum slagi. – Tá ið eg tók við sum løgmaður, stúrdi eg fyri børnunum, um tey fóru at verða happað, men fólkaskúlin dugir sera væl at lofta slíkum, tí dreingirnir upp­liva ikki nakra happing orsaka av, at eg eri løgmaður. – Í onkrum føri hava onkrar polit­ iskar hendingar ávirkað teir. Eg minn­ist, at tá ið tað einaferð varð prátað um at seta ein kanningarstjóra at kanna løg­ mann. Tá vóru dreingirnir eitt sindur ótta­fullir og spurdi, hvat eg hevði gjørt. Tað ávirkaði meg, og eg mátti greiða teim­um frá, hvat tað snúði seg um, sigur Kaj Leo. – Men alt hevur ein kostnað av onkrum slagi. Teir, sum eg gekk á skips­ førara­skúla við, eru nógv burtur. Teir flúgva niður til Brasil, eru til arbeiðis har í ein mánað og koma so heimaftur í ein mánað, áðrenn teir fara avstað aftur. Hevði eg ikki verið farin inn í politikk, so hevði eg kanska verið skipari hjá Maersk ella arbeitt á einum platt- formi, og tað hevði eisini havt sín prís. – Í einstøkum politiskum málum, tá ið ágangurin hevur verið stórur, hevur tað gingið út yvir tey nærmastu, at eg havi verið løgmaður. Eg rokni við, at tað er strævnari at vera kona og børn hjá løgmanni, enn tað er hjá mær at røkja starvið. Konan hjá mær dámar ikki politikk. Hon heldur seg langt frá politikki, og hon gjørdi mær frá byrjan greitt, at hon valdi ikki løgmans­ embætið, tað valdi eg. Tíðin er avmarkað Kaj Leo Holm Johannesen hevur verið løg­maður síðani september 2008, og hann er longu millum teir politikarar, sum hava sitið longst sum løgmenn í Føroyum. Situr Kaj Leo valskeiðið út, er hann tann løgmaður, sum hevur sitið trið­longst í embætinum – eftir Alta P. Dam og Kristian Djurhuus. – Eg havi verið formaður í Sam­ bands­flokkinum síðani 2004, og eg havi sitið við ábyrgd síðani. Tað eru onn­ur, sum hava valt meg inn í politikk og til leiðara, og orsøkin til, at eg eri løg­ mað­ur, má verða, at onnur fólk vilja hava meg at leiða. Men eg veit væl, at tað kann verða av, nær tað skal verða, sigur Kaj Leo. – Tað er so nógv, sum skal ganga upp í flokkinum og í samgongu, men eg eri motiveraður at røkja starvið í løtuni. Hin­vegin veit eg eisini, at tá ið eg havi roynt nakað í eina tíð, so fái eg hug at royna okkurt annað, sigur Kaj Leo. – Eg eri liðspælari út í fingra­spíssar­ nar, so tá ið flokkurin ikki vil hava meg sum formann longur, so er tað í lagi, og so stuðli eg nýggja formanninum. Eg havi ikki forfengiligheitina, sum forðar mær í at fara at frá at verða løgmaður til at gera okkurt annað í politikki ella aðrastaðni. Og kanska siga allir leiðarar tað, men eg ætli mær ikki at sita og halda krampagtiga fast um valdið. Tá ið tíðin er komin til tað, so gevist eg sum løgmaður. Kaj Leo ásannar, at tað krevur nógv av einum persóni at verða politiski leið­ arin í einum landi. – Tá tú ert løgmaður, ert tú løgmaður hvønn dag allan dagin. Eg eri á onkran hátt altíð á vakt. Tá tað gongur væl, og tað eru góð politisk mál, eru nógv um boðið at standa við ábyrgd, og tá kann eg trekkja meg eitt sindur, men tá tað eru vánalig ella trupul mál, so eru tað ikki so nógv, sum vilja sita við endan. Men tað er eisini ein uppgáva hjá løg­manni, at hann fær ábyrgdina av teim­um heilt truplu málunum og situr við evstu ábyrgd í samgonguni. – Eg royni tó at seta mær dagar og løtur av til familjuna, og eg royni at brúka tíð til børnini um vikuskiftini. Og tær løturnar, sum eg fái saman við fam­iljuni í friði og náðum, eru fan­tast­ iska góðar, og tær seti eg stóran prís uppá. Einki er sum at fara til fótbólt við dreingjunum ein leygardag, verða saman við teimum og práta við fólk. Tað er fan­tastiskt. Tá livi eg mitt í verðini og løði av álvara battaríini. Á jólum havi eg sum løgmaður onkrar umboðandi upp­gávur, men tær dámar mær væl, og tað eru eisini stundir til at verða saman við familjuni og halda jól. – Tað eru onnur, sum hava valt meg inn í politikk og til leiðara, og orsøkin til, at eg eri løgmaður, má verða, at onnur fólk vilja hava meg at leiða. Men eg veit væl, at tað kann verða av, nær tað skal verða, sigur løgmaður – Sum politiskur leiðari má eg uppføra meg ordiligt ímóti fólki. Fái eg eina ljóta takkling, so havi eg kanska hug at geva aftur, men tað kann eg ikki sum løgmaður mynd: Eydbii myndir