Sosialurinarkiv
Sosialurin 2014-01-30, síða 62
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 30. januar 2014síða 62

‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

TEAM RYNKEBY FØROYAR I SÚKKLA TIL PARÍS 6 VIÐHVØRT HEVUR KRABBIN EINA ORSØK Sjúrður Skaale „Sjúrður – pápi tín hevur krabba. Nógvan krabba“. Hann var púra róligur og tað sást einki á honum tá hann segði mær tað, men hann hevði verið illa fyri og merktur av sjúku eina tíð. Tá tað bleiv staðfest at tað var krabbi, var sjúkanlongu farið í trý ella fýra gøgn. Leking var lítið sannlík, so hóast sjúkan ikki vann á honum fyrr enn fleiri ár seinni, var longu tá greitt, at eggin var nær. Hann doyði í 2012. Kona pápabeiggja mín stríddist eisini móti krabbanum í mong ár, og krabbin tók bæði ommu og mammu konu mína við stuttum millumbili. Deyðin hevur altíð eina orsøk. Tað hevur krabbin ikki altíð – men viðhvørt hevur hann. Tá ber til at sleppa undan honum – og tað er sera einfalt. Eg kendi onkran, sum doyði av royking, og onkran, sum doyði av solarium. Tey kundu sloppið undan. Eg vil fegin stuðla Krabbameinsfelagnum í at minna fólk á hetta. VIT MUGU GERA ALT VIT KUNNU Aksel Haraldsen Eg vil stuðla einari góðari sak. Í hesum føri at hjálpa krabba meins raktum børnum og familjum teirra. Sjálvur hevði eg ein svág sum doyði undan nýføðingi og smábørnum av krabbameini. Tað er ikki rímuligt at vit ikki gera ALT sum stendur í okkara makt at fyribyrgja, at tey, sum hava lívið fyri sær, skulu fáa sovorna byrjan. Lívið er stundum hart – og summi verða harðari rakt enn onnur. Tá tað gongur út yvir børn, er tað ikki fyri sartar sálir. Hvørki tá børn sum sjúklingar skulu merkja ekkan av vaksnum teirra vegna, ei heldur tá tey smáu skulu verða vitni til á so ungum árum at missa teirra verndarskjól. Hesum mugu vit arbeiða ímóti. Punktum. Tað er ein útrúlig uppliving at arbeiða saman við so nógvum fólkum um sama mál. Tað fløvar og upplivingin gerst enn størri tá eg upplivi, at fólk flest eru so hjartanemandi og nærverandi tá práti fellur inn á hetta tiltakið. Bæði luttakarar og fólk annars, sum eg møti á leiðini. SYSTKIN ERU SERA VIÐBREKIN Kathrina Lindenskov Holm Eg var ung tá eg upplivdi hvussu álvarsom sjúka krabbamein er, og hvørjar konsekvensir tað fær tá sjúkan rakar. Hetta var, tá ein vinkona misti mammu sína. Seinni havi eg sum sjúkrarøktarfrøðingur arbeitt við vaksnum við krabbamein og fleiri ár á barnadeild á Ríkissjúkrahúsinum. Eg kenni nógv børn sum hava verið sjúk. Fleiri teirra liva væl í dag, onnur liva við árinum eftir sjúku og viðger og onnur eru deyð av sjúkuni. Tá eg arbeiddi á barnadeildini legði eg serliga til merkis hvussu systkin høvdu tað. Tey eru ein sera viðbrekin partur av familjum sum verða raktar av krabbameini, og eiga at fáa størri uppmerksemi. ØÐRVÍSI TÁ TAÐ ER PERSÓNLIGT Malena Sivertsen Av tí at viðurskiftini eru so smá í Føroyum, kenna vit ella vita vit øll um onkran, sum hevur fingid krabbamein. Men tá ið tað so knappliga eru pápi tín, sum fær staðfest sjúkuna, gerst støðan ein heilt onnur. Pápi mín doyði av krabbameini fyri 2 árum síðani. Tað var hart - men tíbetur eru eisini fleiri, ið gerast frísk. BJARNE RIIS KVEIKTI NEISTAN Guðmundur Guðmundsson Eg eri føddur í Íslandi, men havi eg búð í Føroyum síðani 1990, undantikið 4 ár, tá eg var í Danmark. Áhugin fyri súkkling kom summarið 1996 tá Bjarni Riis vann Tour de France. Tað stuttliga við tí var, at sonur mín bleiv føddur sama dag, sum Riis vann! Eg hoyrdi um Team Rynkeby fyri nøkrum árum síðani, og havi altíð havt hug til at luttaka. Men fyri tveimum árum síðani fekk eg eina serliga orsøk til at stuðla tiltakinum: Tá doyði mamma mín av krabbameini eftir 12 ára sjúkralegu. sk. bbamein