týsdagur 18. februar 2014síða 6

Mikudagur 19. februar 2014 · Nr. 21 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 tíðindi Rannvá G. Fossaberg Súsanna O. Skaale fegnast um, at bókin Um bara hann sló meg kann vera við til at hjálpa harðskapsraktum kvinn­um. Sjálv heldur hon, at júst tað, at kvinnurnar lesa um nakað, sum hendir í teirra egna samfelag, er við til at økja fokus á evnið. – At lesa um lagnur, sum fara fram í tínum egna landi, býi ella nærumhvørvi, ger, at evnið er relevant. Eisini havi eg upplivað, at fleiri kvinnur fáa eina aha-uppliving, tá tær lesa bókina, tí fleiri hava sagt, at tær vistu ikki framm­ an­undan av, júst hvat harð­ skapur í einum parlagi er, sigur Súsanna O. Skaale. Ein trupulleiki í sam­band við kvinnur, ið eru harð­ skapsraktar, er, at kvinnur­ nar mangan ivast í, hvørt tær eru fyri harðskapi ella ikki. – Ofta hava tær trupult við at skilja millum, nær partn­arin bara er drøjur, og so nær talan er um harðskap. Tær vita ikki altíð, hvussu nógv tær skulu góðtaka, greið­ir Súsanna O. Skaale frá. Hon heldur, at bókin hjálpir kvinnum at fata, at harðskapur verður framd­ur á ymsar hættir. – Vit skilja ofta harðskap sum nakað ítøkiligt, sum til dømis eitt blátt eyga ella okk­ urt slíkt, men vit gloyma, at harðskapur eisini kann vera av sálarligum slag, og tað er nakað, sum eisini kem­ur fram í bókini, sigur Súsanna O. Skaale, sum tekur undir við leiðaranum í kvinnu­ hús­inum, um týdningin av, at harðskapsraktar kvinnur kunnu kenna seg aftur í frá­ sagnunum í bókini. – Tað er umráðandi, at hesa kvinnurnar síggja, at tær ikki eru tær einastu, sum uppliva harðskap, og at tað ber til at koma úr støðuni. Eg haldi, at frásagnirnar í bókini kunnu geva teimum árræði til at broyta støðuna, tær eru komnar í, sigur Súsanna O. Skaale og leggur afturat. – Eg havi upplivað, at kvinn­ur venda sær til Kvinnu­húsið við bókini í task­uni, har tær síðani blaða upp í bók­ini og peika á eina av søg­unum og siga, at tær kenna seg aftur í júst tí døm­ inum. Tað er rørandi, sigur Súsanna O. Skaale. Eitt frambrot í hjálpini Umráðandi at kvinnurnar kenna seg aftur Í Kvinnuhúsinum veita tey harðskapsraktum kvinnum hjálp av ymsum slag. Í fjør byrjaði Kvinnuhúsið á fyrsta sinni at bjóða fak­ liga við­gerð og vísa til sálar­ frøð­ing. Afturat tí verður skipað fyri bólkum, har kvinnur kunnu savnast um ein felags trupulleika, sum er harð­skapur. – Vit, sum arbeiða í Kvinnu­húsinum, hava drúgvar royndir við hesum kvinn­unum og kunnu tosa við tær og hjálpa teimum til at koma úr støðuni. Hinvegin kann ein sálarfrøðingur veita eina fakliga hjálp og fara í dýpdina, og hasir báðir møgu­leikarnir saman er ein full­komin kombinatión. Eg vil siga, at tað, at vit kunnu vísa kvinnunum til sálar­frøðing, er eitt satt frambrot fyri okkara arbeiðið, sigur Elin Reinert Planck. Sjálv heldur hon, at tey tvey ársverkini, sum starv­ ast í Kvinnuhúsinum, náa at hjálpa øllum teimum, kvinn­unum, sum venda sær til Kvinnu­húsið. Eisini hóast talið á áheit­anum ivaleyst fer at vaksa. – Men sjálvandi hevði eg ynskt, at vit kundu gjørt enn meir, men tað krevur pengar, sum vit í løtuni ikki hava, sigur Elin Reinert Planck og vísir á, at eitt nú kundi hon hugsað sær at sett meira inn fyri bólkum og gjørt meira við at hava skeið í evninum. rannva@sosialurin.fo Mynd: Álvur Haraldsen – Fleiri kvinnur siga seg fáa eina aha-uppliving, tá tær lesa bókina, tí brádliga ivast tær ikki longur í, at tær eru í harðskapsraktum parlagi. Frásagnirnar í bókini geva teimum dirvi til at vilja broyta støðuna, sigur Súsanna O. Skaale, sum er sálar­frøðingur og hevur skrivað bókina Um bara hann sló meg Súsanna O. Skaale, sálafrøðingur