hósdagur 20. februar 2014síða 30

Blaðnr. 22 · 21. februar 2014 6 VIKUSKIFTI Hvat er starv títt? – Journalistur í Miðlahúsinum. Hvat er tað besta við starvinum? – Starvið er ógvuliga fjølbroytt, tí tað eru ikki tveir dagar, sum líkjast. Í hesum yrkinum er tað ein treyt at vera fjølbroyttur, og tú mást vera til reiðar at broyta ætlanir fleiri ferðir um dagin. Hví valdi tú júst hetta starvið? – Tað var av berari tilvild. Fjúrtandi September, sáli, manglaði einaferð ein blaðmann, og har fekk eg høvi at royna meg. Síðani varð eg hangandi í yrkinum, tí at verða tíðindamaður er næstan sum at hava eitt virus, tú ikki sleppur av aftur við. Er dead-line eitt trýst? – Tað er deadline alla somlu tíðina, so tað mást tú tola. Tað havi eg heldur einki ímóti, tí við eini deadline hangandi yvir høvdinum verður tað gjørt, sum skal gerast. Tað ber rætt og slætt ikki til at útseta tað til í morgin, sum tú skalt gera í dag. Er tú til hund ella kettu? – Hvørki. Hvønn tónleik dámar tær best? – Mær dámar rættiligan nógvan tónleik. Men eg má viðganga, at rockur og blues frá seksti og sjeytiárinum endar ofta undir nálini. Eg havi bæði plátuspælara og LP plátur. Hvat ger teg í góðum lag? – Eg haldi ikki, at tað er nøkur ávís kontakt, sum trýstast skal á. Men at sita í góðum veitslulagi við góðum vinfólki er gott og tað gera vit kanska ov lítið av. Tað nyttar ikki nógv at sita á ellisheimi og iðra seg um tær góðu veitslurnar, tú forsømdi. Hvat ger tú í frítíðini? – Eg havi ikki nakað serstakt frítíðarítriv. Arbeiðstíðirnar eru rættiliga skiftandi, so tað liggur illa fyri at hava nakað fast frítíðarítriv. Ferðast tú í egnum landi? – Ja, tað geri eg eitt sindur av, men enn eru nakrar oyggjar eftir í Føroyum, har eg ikki havi verið. Er tú til aktiva feriu ella vil tú sleikja sól á strondini? – Hvørki. Í ferium plagdi eg at slappa av, og tað skal takast heilt bókstaviliga. Eg dugi faktiskt rættiliga væl at gera onki. Hvørjum hyggur tú eftir í sjónvarpinum? – Ikki nøkrum ávísum. Men aktuellar sendingar, onkur filmur og onkur fótbóltsdystur. Stórt meiri verður tað ikki til. Tað seinasta, eg hugdi eftir, vóru tær báðar amerikansku sendirøðirnar, Breaking Bad og House of Cards, og tær vóru so óluksáliga spennandi og væl úr hondum greiddar, at eg hugdi tær næstan lidnar í einum høggi. So hesar síðstu 14 dagarnar er tað ikki blivið til so nógv annað. Hvønn ítrótt dámar tær best? – Fótbólt. Hvat er tín lívrættur? – Eg havi ikki nakran ávísan lívrætt. Men sum heild dámar mær allan føroyskan mat, og gangi eg ov leingi, uttan at fáa grind, fái eg abstinensir. Annars dámar mær eisini rættiliga væl at royna fremmandan mat. Ella við øðrum orðum: Eg eti allan mat, bara hann er gjørdur við nærlagni og úr góðum rávørum. Men tað, eg ikki fái niður, eru teir bíligu, lidnu rættirnir, ið eru at fáa í handlunum, men sum hvørki líkjast einum ella øðrum. Hvør bók liggur á náttborðinum? – Eingin. Um dagin havi eg ikki stundir at lesa, og tá eg eri meiri A menniskja enn B, orki eg ikki at lesa um kvøldið. Eg havi fleiri ferðir lagt meg við eini bók um kvøldið, men tað er einki betri sovimedisin enn at lesa um kvøldið, so tað havi eg langt síðani uppgivið. Eitt av teimum nógvu vælsignils­ unum, sum hongur uppi í fólka­ ræð­inum, er rætturin at mótmæla øllum. Grundlógartryggjaður er hann helst, rætturin, ikki møguleikin kanska, men rætturin at mót­ mæla. Men tó ikki rætturin at fáa rætt við mótmælum. Men tá nú rætturin er har, ræður um at brúka rættin til at fáa alt og øll at rætta seg upp. Fólkaræðið er tó eisini so snilt samansett, at teimum, sum verður mælt móti, nýtist ikki at lurta eftir mótmælunum. Tað gera tey heldur ongantíð, BankNordik tó undantikin. Annars fara mótmælini aftur við borðinum og út á streyma­ sjógv við frárenslu­vatninum. Tað er vatnið, sum vit fyrr kallaðu lortavatn, síðani kloakkvatn, men nú hevur fingið tað fína aka­dem­ iska heitið frárensluvatn. Líka nógv, ella nógv fleiri, sum mótmælini, eru krøvini. Børn læra frá fyrsta degi, at tað loysir seg at krevja, tí tað gevur mest. Í vøggu- og grulvigarðs­ árunum koma krøv haðani. Eftir tað bara kravboð. Tá børnini gerast vaksin, tey, sum blíva tað, gerast tey bilsin, tá tey varnast, at nú ljóðar klaverið ikki so væl longur. Krøvini geva nú millum lítið og einki, null komma okkurt prosent. Men so leingi, mannarætturin m/k er har, skal hann brúkast. Eina ferð, eg var í Keyp­ manna­havn, kallaðu tey í Christiania til kravgongu um frítt hash. Tað er gott fyri heilsuna at ganga, so eg fór við. Havi eisini altíð hildið, at hash, og ikki bara hash, men øll rúsevni eiga at kunna keypast á apotekunum uttan resept. Undirtøkan til hetta sam­ felags­uppbyggjandi tiltak hjá sam­felagnum í samfelagnum var øgilig. Tá bilurin við einum ovurstórum rúkandi joint á takinum kom á Ráðhústorgið, vóru tey aftastu í gonguni á Lurkabrúnni. Eg fór burtur úr kravinum og í eina aðra gøtu á veg inn á torgið. Og har var so eisini ein kravfundur við eina ráðharrastovu, Innan­ríkis­ málaráðið. Men tað var sovorðið reyv­ keðiligt og kynsleyst, óseks(x) ut, sum verulig mannarættindi. Hvør tímir tey ein leygardag seinnapart, meðan sólin sær? Har vóru ikki nógv, nakrar fáar temadagsmanningar, sum kravdu, at útlendingar, sum leita sær hjálp og friðskjól í Danmark, sleppa at vera í Danmark, tí har er, sum tey søgdu, ovmikið av plássi. Politistarnir, sum vardu skriv­stovuveldi fólkaræðisins, vóru fleiri enn tey, sum kravdu. At sleppa at keypa og roykja fjákut tubbak er ein nógv størri mannarættur enn ikki at verða send aftur til kúgan og koyril. Undirhald er eitt krav frá fyrsta degi í vøgguni. Eg skilji væl javnaðarmannin, sum vil sleppa at brúka bæði X og C í Føroyum, uttan at ákæru­ valdið hjá málløgregluni kemur eftir honum. C ella kaos. Vit mótmæla ikki. Men vit krevja eitt internasjonalt stavrað, sum eisini kann brúkast á Norð­ pólinum. CIP er ikki longur í Føroyum, so øll tey Cini kunnu strikast út við svørtum. Løgtingið hevur brotið rund­ skrivið hjá Jørgeni um, at alt, sum kostar 50.000 kr. ella meira, skal bjóðast út. Kanningin hjá løgtinginum varð ikki boðin út. Koyringin hjá landsstýris­ monn­unum er heldur ikki boðin út. Vit mótmæla og krevja, at hon verður boðin út, so øll hava ein kjans at bjóða seg fram at kanna Kára og Kaj Leo og koyra Jørgen aftur og fram. Vit umhugsa at mótmæla. Men fara heldur at krevja. Tað er eitt krav, sum ikki verður vikið frá, at vit sleppa at krevja. Eg siti ikki á skortsbukkuni, so eg eri ongantíð uppdateraður. Eg veit snøgt sagt ikki, hvat hendir uttan um meg. So frægt veit eg tó, at Halga­ bók er ikki ein Facebook, hóast hon er bæði teldutøk og talgild. Og eftirfarandi, siga summi. Umafturafturum høgni djurhuus Móðurmálsviðursløn 2012 Áki Bertholdsen lagt til rættis: Leo Poulsen Eg dugi væl at gera einki Tað sigur Áki Bertholdsen, sum valdi journalistyrkið av berari tilvild. Eingir dagar eru líka, og at vera tíðindamaður er sum at hava eitt virus, tú ikki sleppur av við. Og tað nyttar ikki nógv at sita á ellisheimi og iðra seg um tær góðu veitslurnar, tú forsømdi Mótkravmæli mynd: álvur haraldsen