hósdagur 13. mars 2014síða 44

4 Mentanarblaðið hjá Miðlahúsinum 1 • 14. mars 2014 í millum- rúminum Trívist ann er avhildin, tað skilst á øllum brøgdum premieru­kvøldið á Tjóðpallinum. Nýggi leikurin, Tóm Rúm, er fram­førdur á fyrsta sinni og í róminum aftan á premier­una práti eg við nakrar luttakarar. Tá eg nevni tón­leikin og hvussu hugtikin eg eri av ljóðsíðuni í leik­inum, fara fólkini á Tjóð­ pall­inum beinanveg at rósa tónaskaldinum upp til skýggja, alt meðan tey brosa hugfarsliga við tankan um krúllurnar hjá kompo­nist­inum, sum hómaðust onkra­ staðni í ruðu­leikanum í heims­ins minsta tjóð­alli, meðan hann fekk sær ein kóboylúr tær longu, ovbyrjaðu næturnar undan premier­uni. Okkurt bendir á, at Tróndur Bogason hevur gjørt annað og meira enn at sovið hesi seinastu trý árini. Um­framt tær størru upp­ gávurnar við tónleikinum í t.d. sjón­leik­inum Tóm Rúm og sangleikinum Audition, er Tróndur Bogason støðugt upptikin av smærri upp­gávum, har hann spælir, leggur til rættis, útsetir og framleiðir tón­leik hjá øðrum. Og hann er ikki lættur at fáa fatur á, tí hann hevur nógv um at vera, men tað eydn­ast og eg byrji viðtalið við at spyrja, hvussu tað følist at sita sum áskoðari í salinum á Tjóðpallinum og upp­liva eitt verk, sum hann sjálvur eigur part í. TB: Eg havi sjálvandi sæð leikin framførdan fleiri ferðir, men altíð við øðrum eyganum í telduni. Eg havi fyrst og fremst fokuserað upp á ljóðið, og hóast eg havi fingið eitt ógvuliga tætt forhold til leikin og allar detaljurnar í honum, so er tað nakað heilt annað at uppliva hann sum áskoðari uttan forpliktilsir. Sjálvt um eg má við­ganga, at eg av og á fangaði meg sjálvan í at vera í so upptikin av onkrari óbetýðuligari detalju í ljóðsíðuni. Pingpong KP: Tónleikurin var ómetaliga vakur, men har var so nógv at fylgja við í, so eg kundi hugsað mær at hoyrt hann aftur, vónandi verður okkurt gjørt við tón­leikin eftir at leikurin er liðugur. Kanst tú greiða frá til­gongd­ ini, tá tú gjørdi tónleikin? TB: Jú, eg havi ætlanir um at gera okkurt víðari við til­ farið, men akkurát hvat tað verður, er ikki avgjørt enn. Annars byrjaði tað við, at Jenny Petersen, stjórin í Tjóð­ pallinum ringdi og avtalaði at møtast við rithøvundi og leikstjóra. Marjun (S.Kjelnæs), Eyðun (Johannesen) og eg møttust nakrar ferðir og prátaðu, eg fekk leikritið og sendi ymisk uppskot og okkurt av tí arbeiddi eg víðari við, tað var sovorðið pingpong okkara millum. KP: Tað riggar ómetaliga væl í byrjanini, tá ein yrking verður lýst upp á eitt gjøgnumskygt klæði á pallinum, meðan Eivør syngur hesa somu yrkingina, sum stendur í savn­inum Rót Tripp. Byrjanarsenan minnir um eina væl eydn­aða listarliga installatión. Hvussu komu yrk­ ingar­nar við í heildina? TB: Eg haldi, at tað var Eyðun, sum á fyrsta fundinum nevndi møguleikan fyri at brúka yrkingarnar í leikinum. Haldi at tey bæði nokk hava tosað um at innarbeiða tær meira í leikritið beint tá. Í øllum førum fekk eg eitt savn, og eitt sindur seinni skrivaði eg lag til tvær teirra og tær komu við, og síðan kom meir aftrat. KP: Tónleikurin hjá tær rakar kensluna av tómum rúmi millum annað við stórum rúmklangi, sum onkursvegna víðkar rúmið og leggur dent á millumrúmið millum teir báðar høvuðsleikararnar, er hetta gjørt við vilja? TB: Eg trúgvi, at tann kenslan í størsta mun kemur frá yrking­unum – ella via yrkingarnar. Tað er kanska meira orð sum »óttin«, »ódnin« og so víðari, sum eg havi reager­að upp á. Og formar; til dømis yrkingin Fest, sum hevur ein deiliga radikalan uppbygnað. Eg hugsaði um byrjan­ina sum eitt slag av inngangi, sum skuldi fungera sum tableau ella fastfrystar myndir í leikinum. Tað var bara eitt uppskot, men tey vóru við upp á tað. Fyri meg snýr tað seg mest um at fanga ein stemning. Frá leik­rit­ inum ella frá pallinum. Hugsi ikki so nógv um, akkurát hvat tað merkir, uttan so, at tað er ein konkret uppgáva, sum at gera sirkustónleik ella okkurt líknandi. Mann kann kanska siga, at eg reageri meira upp á, hvussu okkurt verður sagt, enn hvat verður sagt. Og so handlar tað eisini nógv um samspælið við ljóðdesignið hjá Jón (Mc Birnie). Starsvløn og crossover KP: Í 2010 fekst tú starvsløn, hvussu hava tey trý árini hilnast? TB: Eg haldi, tað hevur gingið ordiliga væl. Tað er ein eina­standandi fríheit at kunna siga nei av og á og at kunna arbeiða við tí, sum mann annars sjáldan hevur tíð til. Eg havi tikið av nøkrum uppgávum, sum eg havi hildið vera áhugaverdar, men havi altso havt møgu­ leika fyri at siga nei takk til okkurt, og harvið havi eg kunnað miðsavnað meg um ymiskt, sum kanska ikki gevur mat á borðið her og nú. Eg havi fingið eitt ára starvsløn einaferð, og tað var eisini gott og hóskaði til ta ávísu verkætlanina, sum eg gjørdi tá. Men tað er ikki heilt tað sama sum at fáa trý ár av arbeiðsfriði, har tú sleppur undan at renna eftir einari deadline, har H Tróndur Bogason fekk fyri trimum árum síðani trý ár av starvsløn frá Mentanargrunni Føroya. Hansara seinasta stóra uppgáva er tónleikurin í leikinum hjá Marjuni S.Kjelnæs Tóm Rúm, sum Tjóð­ pallurin setti upp við Eyðun Johannesen sum leikstjóra. Eg hitti Trónd Bogason til eitt viðtal gjøgnum Skype ein sunnumorgun í Mars Viðtal við Trónd Bogason, tónaskald Kinna Poulsen