hósdagur 20. mars 2014síða 37

Sosialurin nr. 34 · 21. mars 2014 5 VIKUSKIFTI Samrøða Rannvá G. Fossaberg rannva@sosialurin.fo Nakað burturi frá býnum Hvide Sande, sum liggur tætt við Ringkøbing í Dan­ mark, býr Joan Jacobsen saman við manni sínum – og teirra seks stóra kettum, sum eru av slagnum norsk skovkat. Seinastu 10 árini hevur Joan Jacobsen verið kettualari. Tað vil siga, hon alir kettur til onnur fólk, ið ynskja eina rasukettu sum húsdjór ella til víðari aling. – Ketturnar skulu vera hundrað pro­sent rasukettur, og tí gangi eg eisini høgt upp í, at tær hava eina ættartalvu, har í minsta lagi fýra ættarlið av kettum eru á, sigur Joan Jacobsen, sum er fødd og upp­vaksin í Klaksvík. Síðani síðst í 90unum hava hon og maðurin búð í Hvide Sande, sum liggur á Jyllandi. Og tað var eisini her, at kettuævintýrið hjá Joan Jacobsen byrjaði. – Tá vóru børnini hjá okkum vaksin, og vit høvdu líkasum yvirskot til at taka okkum av eini kettu aftur. At tað so skuldi blíva til tað kettulívið, tað er blivið til, hevði eg ongantíð trúð, men mær dámar tað ótrúliga væl, sigur Joan Jacobsen. Kettu ístaðin fyri flogferð Joan Jacobsen hevur altíð verið hugtikin og áhugað í kettum. – Sum barn í Klaksvík plagdi eg at banka upp á dyrnar hjá fólki, sum áttu kettlingar, og so spurdi eg, um eg kundi lána teir eina løtu. So trillaði eg kett­lingarnar í dukkuvogni og royndi við­hvørt at lata teir í klæðir og so fram­ vegis, fortelur Joan Jacobsen, ímeðan hon flennir og heldur fram: – Í barnaheimi mínum høvdu vit kettu í tveimum umførum, men tað var hetta her við, at tær fingu kettlingar í tíð og ótíð, og so máttu teir avlívast, og tað var ikki so stuttligt. So foreldur míni valdu at steðga at hava kettu, greiðir Joan Jacobsen frá. Ikki fyrr enn hon var vaksin, hevði fingið mann og børn, fingu tey sær kettu aftur. – Fyrstu kettuna av slagnum norsk skovkat fekk eg í 2003. Áðrenn tað høvdu vit havt eina vanliga, lítla kettu, men hon bleiv yvirkoyrd og mátti av­ lívast. Saknurin var so mikið stórur aftaná, at eg var simpilthen noydd at fáa mær eina kettu aftur. Og tað bleiv so til eina kettu av slagnum norsk skov­ kat, sigur Joan Jacobsen. Kettlingin fann hon á netinum, og tá hon fór til fólkini, sum seldu, fekk hon ein hvøkk. – Kettlingarnir kostaðu 4000 krónur stykkið, og tað helt eg vera rættiliga dýrt. Men har var einki at gera, eg var so forlipt í kettlinginum, at pengarnir, sum eg hevði savnað saman til eina flogferð til Føroya tær páskirnar, fóru allir til nýggju kettuna, fortelur Joan Jacobsen. ríka mitt lív – Ketturnar geva mær nógv og hava veruliga ríkað mítt lív. Tær hava knýtt seg til mín, men líka so tætt havi eg knýtt meg til tær. Tað sigur Joan Jacobsen, sum er kettualari og sjálv eigur seks kettur av slagnum norsk skovkat. – Ketturnar fylla ómetaliga nógv í mínum lívi, sigur Joan Jacobsen, sum eisini luttekur í ymsum kappingum við kettunum, har tær klára seg framúr væl Ketturnar Joan Jacobsen saman við kettuni Miss Money Penny myndir: privat