hósdagur 27. mars 2014síða 34

Sosialurin nr. 37 · 28. mars 2014 2 VIKUSKIFTI Umhvørvi Inna Tørnroos inna@sosialurin.fo Millum 19.30 og 20.30 leygarkvøldið skal sløkkjast um allan heimin. Felags­ skapurin WWF skrivar á heimasíðuni, at Earth Hour er súmbolskt átak fyri at vísa, at vit taka veðurlagsbroytingarnar í álvara. Kilowattini, ið verða spard henda tíman, hava ikki so stóran týdning, men snýr tað seg um at vísa, at okkurt má gerast fyri at broyta skeivu gongdina  í heiminum. Við at sløkkja ljósið leygarkvøldið, atkvøða vit fyri einum betri umhvørvi til okkara barnabørn. Og ongin sigur, at vit ikki kunnu gera leygarkvøldið eyka hugnaligt, tá sløkt verður. Her eru nøkur hugskot: – Sløkk heima og tendra nøkur ljós. Bivoks er betri enn stearin, tá ið talan er um umhvørvi. – Bjóða til myrkan hugna. Savna nakrar vinir og ger góðan vistfrøðiligan mat. – Um veðrið er klárt - far út og hygg upp í himmalin. Stjørnurnar síggjast eyka væl, um myrkt er. – Ver einsamøll og hav eina mind­ fullness-løtu. – Far út við myndatólinum og tak áðrenn og aftaná myndir. Løtan og lívið Redaktørur: Eyðun Klakstein Útgevari: Sosialurin, www.sosialurin.fo Sniðgevi/umbróting: Pætur Eyðunsson Jensen, Sosialurin Forsíðumynd: Guðrun Sólja Jacobsen / Mynd: Álvur Haraldsen klumman Leygardagin er Earth Hour. Tað er eitt tiltak, ið Heimsnáttúrugrunnurin WWF setti á stovn 2007, og tey mæla øllum í heiminum at sløkkja ljósið í ein tíma Tá tú ert í fimmtiárunum eru sannlíkindini stór fyri bæði gleðiligum og døprum hending­um og broytingum hjá tær og tínum vinum og kenningum. Tær gleðiligu ríka tær lívið, meðan tær døpru í eini handar­ vend kunnu kollrenna, um ikki lívið, so gerandisdagin. T.d. er góður starvsfelagi vorðin omma. Hon er soooo stolt av elskuligu ommu­ dóttrini, sum er ballað inn í umsorgan frá ommum, abbum, umframt mammu og babba. So er tað vinkonan, sum eftir 30 ára gamalt hjúnalag (ó)hepna løtu vaknaði við kaldan dreym og brádliga ikki kennir makan, tí hann av ósketni avdúkaði sítt dupultlív. Barndómsvinkonan í Danmark, sum endaliga hevur góðtikið, at hon ongantíð aftur fer at búseta seg í Føroyum. Hóast longsul eftir heim­landinum, so vigar kærleikin og um­ sorganin fyri sálarsjúku dóttrina meira. Tað er í Danmark, at dótturin er hjálpt og hevur tað gott. Kær vinkona fer kaldan vetrardag av landinum at leita sær heilsubót. Onnur má við tungum hjarta biðja mannin flyta úr heiminum, tí hann hoknaði undir mót­ gongd og fór at ugga seg við rúsdrekka. Systirin, sum er so heppin at vera røsk og ung langomma. Og ikki minst hon, sum á miðjum aldri møtti tí rætta. Soleiðis er lívið ein røð av stórum og smáum hendingum og broytingum. Væl tugda hugmyndin, at tú bara eigur hesa løtuna, er so sonn so sonn. Tú kundi ynskt, at tú dugdi betur at liva eftir henni. Gjøgnum dagin við sínum gerandisligu uppgávum, gloymir tú – ella hevur ikki tíð til – at steðga á og njóta stundina. Men tá tú so á morguntúrinum við hund­ inum hoyrir tjøldur láta ella sært vakran morgun­roða, so kennir tú brádliga, hvussu stórt skaparverkið er, og tú steðgar á og gleðist um tað, sum tú hoyrir og sær. Ella tá kaldur og myrkur vetrardagur tykist dapur og langdrigin, vigar hugnaliga løtan við nátturðaborðið í heita køkinum saman við soninum upp ímóti. Ikki minst hesa ársins tíð, nú tað sprettur í urtagørðunum, sóljukopparnir prýða gil og áir, og páskjaliljurnar standa í blóma og boða frá summarinum, serliga nú haldi eg, at orðini hjá Paulusi: »Gleðist við hinum glaðu, og grátið við teimum, ið gráta!« hóska so væl til gleðiligu og døpru hendingarnar í lívi okkara. So segði hann... Sløkk í ein tíma – Eg ivist í, hvussu jaligt tað er fyri kvinnuna at hava hesa vitan. Summi hava víst á, at vitanin kann oyðileggja ta tíðina, sum er eftir at bera barnið Karsten Hansen, landsstýrismaður, um fosturkanningar, sum kunnu avdúka Downs Syndrom Simona Weihe Leygarkvøldið skal ljósið sløkkjast í ein tíma