týsdagur 1. apríl 2014síða 19

19 Mikudagur 2. apríl 2014 · Nr. 39 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Kristina Østerø Í góðveðrinum í farnu viku bar Jóngerð mær deyðboðini av mammu síni. Eftir lítlari løtu var fótafarið aftur í barna­árunum, tá grønur bøur var mill­um barnaheimini hjá Jón­gerð og mær. Eitt yðandi lív - við sprøklutum hønum og hana, sum vit argaðu illa, hoppibondum og høsna­ ring­um. Minnisbrotini eru mong. Vit kundu ganga úti í hvítum løriftskóm alt summ­arið. Hevði man dálk­ að hesar, “hvíttaði” man teir við eini tupu við onkrum skúm­kendum í, sum huldi skittin. Á knøunum høvdu vit sum oftast skruvur, - plástur vóru óneyðug. Duttu vit, vóru tað hendur og knø, ið fyrst vóru fyri, tí vit sum oftast gingu í sokkum upp á økulin. Langbuksur høvdu ikki rættiliga fingið fótin fyri seg. Innan gluggarnir hjá Kristinu stóðu allir hesir væl­røktu urtapottarnir, ið eg bara minnist altíð blóma í reyðum og hvítum litum. Tann, ið stýrdi øllum hesum ævintýrliga, var Kristina. Hon var sum nøkur ein unga­ mamma. Í stór­punt-utum, reyðum fyriklæði syrgdi hon fyri, at alt gekk upp í eina ruddiliga eind, inni sum úti. Hon seymaði og bant og tók okkum gentuóvitar við í sínar verkætlanir. Vit fylgdu trúliga við í sunnudagsskúla í KFUM & K, tí har fortaldi Kristina søgu uppi við pultin, ikki úr eini bók men raðið úr huganum. Og hon lovaði okkum at hava bindiklubb, sum var nokk so forkunnugt tá. Vit elskaðu tað, tí so gjørdi Kristina fruktsalat, og tað var nakað, sum vit børn ikki vóru von við. Lagið gjørdist eyka gott, tá hon hevði blandað sjoko­látu uppí. Kristina var ættað av Hús­um. Giftist við mikla­ dals­manninum Niels Østerø í apríl 1950. Tey búsettust á Ziskatrøð í Klaksvík og fingu tvær gentur, Jóngerð og Hansinu. Á Ziskatrøð var lívligt, nógv børn heilt oman til Ósánna. Jóngerð og tey búðu ovast í brekkuni. Gomlu foreldrini hjá Kristinu búðu bæði inni hjá yngstu dóttrini og doyðu út haðani. Haldi, tað er fyrstu ferð, eg kunnaði meg um deyðan, og tað sum var aftaná. Tey vórðu grivin í gamla kirkjugarði beint í grannalagnum, og vit gjørdu okkum nógvar tankar um, hvat hendi aftaná deyðan. Á luftini kundu vit mangan gera okkum myndir av omm­uni og abbanum uppi í skýggj­unum. Og vit vóru samdar um, at vit høvdu sæð tey og tey okkum. Húsini hjá Kristinu og Niels vóru rættiliga stóri fleiri hæddum. Hesa tíðina var vinnuliga sæð sera lívligt í bygdini, helst á Stongunum og Kósini. Tað var nógv ferð á útróðrarflotanum tá og tørvur á nógvum arbeiðs­ fólk­um. Tí búðu skyldfólk hjá Kristinu bæði í lofts- og kjallarahæddini. Eisini hýsti Kristina onkrum skyldfólki, ið gekk í framhaldsskúla úr Kallsoynni. Vit vildu so fegin, Jón­ gerð og eg, byrja sama ár í skúl­anum. Men tað gekk ikki. Hóast ikki mánaður var ímill­um okkum, var markið 1. jan. Og tá onnur var frá des. og hin frá jan., var einki at gera, hóast Niels royndi at fáa tað at ganga upp. Vit høvdu gjørt ein innsats sjálv­ ar. Elsti beiggi mín, ið gekk í skúla í Havn, hevði keypt okk­um stavingarbók, og vit kýttu okkum. Men tað hjálpti einki. Kristina var í mangar mát­ar ein serliga virkin og ar­beiðssom húsmóðir. Henni tørvaði neyvan ráð, hon fór bara í holt við tað, hon hevði sum mál. Hon dugdi so ófati­ liga væl til hendurnar. Eg nevndi seyming og binding. Men alt hon legði í tekning og máling var ikki so lítið. Posta­líns­máling gjørdist eisini nakað, hon legði orku í og dreying somuleiðis. Hon var so ung í sinni, og myndugleikin var ikki at fara skeiv av. Løtt og prát­ingar­ som, og var tað ein fragd at fylgja henni ein lítlan part av leiðini, nú hon eldist. Sama trúfestið lýsti av hennara fryntliga enni. Og hon var so takksom fyri lívið og tað, hon hevði fingið lut í. Kristina fylti 85 seinasta summar og helt føðingardag fyri nógvum fólkum. Væl til passar, vøkur og stórsmílandi tók hon ímóti. Slætta væl­ dámda dæmið helt sær upp í ellisár. Ein sterk persónligheit hevur lagt frá sær. Hvíl í friði, góða Kristina. Poulina Tøkk Takk til øll tykkum, sum á ymiskan hátt gleddu meg á mínum 80 ára degi. Boði og Magni, takk fyri gott udnurhald og Brandur fyri góðan sang og musik. Øll systkinabørnini, takk fyri Hanus. Eisini takk fyri allar tær góðu talurnar, yrking og góða føroyska dansin. Takk til tykkum ið bakaðu køkur. Til allar gestirnar - takk at tit komu so fjøllment - og gjørdi dagin festligan fyri meg og takk fyri allar tær fínu gávurnar. Anna Kirstin, takk fyri tann góða mætin tú borðreiddi við - og sum vit øll kundi njóta í tí hugnaliga umhvørvinum á Seglloftinum. Vinarliga Vigdis Sigmundsdóttir eblaðið sos.fo eblaðið sos.fo