týsdagur 8. apríl 2014síða 16

Mikudagur 9. apríl 2014 · Nr. 42 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Rannvá G. Fossaberg Týsdagin í farnu viku hevði Tønnis Wardum sín seinasta arbeiðsdag sum politistur á politistøðini Yviri við Strond. Eftir 41 ár veittrar hann nú starvinum, sum hann hevur gingið upp í við lív og sál, farvæl. – Eg haldi, at tíðin er komin, har eg takki fyri meg, meðan eg kann finna hurð­ ina sjálvur, sigur Tønnis Wardum, sum mikudagin 09. apríl kann hátíðarhalda sín 65 ára føðingardag. – Aldurin sigur eisini, at nú er tíð at fara. Eg minnist, tá eg sum yngri politistur skuldi á náttarvakt við Niclasi Jespersen, sum tá var 57 ára gamal. Tá segði eg, at eg fór ikki á náttarvakt við hasum manninum, tí hann fór neyvan at yvirliva eina náttar­vakt. Hasa løtuna havi eg fleiri ferðir hugsað um, nú eg eri blivin 65, heldur Tønnis Wardum skemtiliga fyri. Frá garduni í politiið Politisøgan hjá Tønnis Wardum byrjar afturi í 1973, tá hann heldur tilvildarliga valdi at fara á politiskúla. – Seinast í 60unum ar­ beiddi eg í radiohandlinum hjá SAJ á Bryggjubakka. Regin Leonsson var har, og hann var byrjaður á politi­ skúla og dámdi so ótrúliga væl, so hann mælti mær til at søkja um upptøku á politi­ skúla­num. So einfalt var tað, sigur Tønnis Wardum. Fyri at sleppa inn á politi­ skúlan mátti tó nóg long skúla­gongd til. – Eg havi ongantíð tímað skúla, men skuldi eg á politi­ skúlan, var eg noyddur at fara á eitt sokallað real­ kursus. Tað gjørdi eg so í 1969, tá eg fór niður til Tølløse í Danmark fyri at fáa eitt realkursus, fortelur Tønnis Wardum, sum bleiv lið­ugur á skúlanum í Tølløse í 1971. Alt fyri eitt søkti hann á politiskúlan og slapp inn, men politiævintýrið kundi tó ikki byrja enn. Teir funnu útav, at Tønnis Wardum var føroyingur, so hann mátti fyrst gera hertænastu í konga­ligu lívverjudeildini. Tað gjørdi hann í eitt ár frá jan­uar 1972 til januar í 1973. – Tað var eitt stuttligt og hendingaríkt ár. Serliga trígg­ir teir fyrstu mánaðirnir vóru harðir og ótrúliga strævnir, og dagarnir vóru eis­ini rættiliga langir, men mær dámdi væl, og eg hevði fleiri vaktir á Amalienborg, greiðir Tønnis Wardum frá. Tá hann hevði gjørt her­ tænastuna byrjaði ger­andis­ dagurin á politiskúlanum loksins. Tønnis Wardum búði í Hvidovre, og hvønn morgun koyrdi hann saman við einum starvsfelaga í skúla. Á politiskúlanum tá vóru til­ samans 180 næmingar, sum blivu deildir upp í 10 flokkar. – Eg var einsamallur før­ oy­ingur á skúlanum tá, men eg treivst væl. Har var ikki eitt tað einasta konu­fólk, so vit høvdu tað veruliga stutt­ ligt og nógvar hendinga­ rík­ar løtur, minnist Tønnis Wardum, sum eisini var í starvs­venjing, ímeðan hann gekk á politiskúlanum. – Tá slapp eg á støðina í Rødovre, har eg skuldi ar­ beiða sum náttarvakt í eina viku. Bara ta einu vikuna upp­livdi eg eina rúgvu, og tá vikan var liðug, visti eg alt fyri eitt, at eg var komin á røttu hill, sigur Tønnis Wardum. Fekk ógvusliga byrjan Sum nýútbúgvin politistur fekk Tønnis Wardum fast starv í Rødovre. – Tú kendi ikki fólkini, so alt var ofta meira kyniskt í mun til tá tú arbeiðir sum politistur í Føroyum, sig­ur Tønnis Wardum og vísir á, at sum heild var politista­ starv­ið í Danmark eitt starv við rættiliga nógvum ógvu­ sligum og dramatiskum upp­liv­ing­um, tí har hendi altíð nógv. Eina hending minnist Tønnis Wardum serliga væl, tí hon fór fram longu eitt ár eftir, at hann var útlærdur. – Tann eina dagin blivu eg og ein starvsfelagi, sum var um sama aldur sum eg, útkallaðir til ein mann, sum í telefonini segði seg hava gjørt okkurt øgiligt við kon­ una. Vit fóru á bústaðin, mað­urin tók ímóti okkum, og eg minnist, hvussu hann stóð har í berum yvirkroppi, allur smurdur inn í blóð. Hann vildi hava okkum út í urta­ garðin, og meðan vit gingu út, sóu vit týðuliga, at onkur var blivin sleipaður gjøgnum gongina, og har var blóð alla­ staðni. Komnir út í garðin er fyrsta sjónin ein kvinna í nátt­kjóla, sum liggur við høvd­inum undir arminum heilt bókstaviliga, fortelur Tønnis Wardum, sum bleiv ikki sørt skakkur, tá hann sá, hvat tað var, maðurin hevði gjørt. – Eg bleiv sjálvandi kløkk­ ur, men í slíkum støðum er nakað av tí fyrsta, tú hugsar, hvat er tað nú eg havi lært, og hvussu eigi eg at bera meg at í eini støðu sum hesari, sigur Tønnis Wardum og heldur fram at greiða frá: – Øll fyrivarni máttu tak­ast, so eg valdi at leggja mann­in í hondjørn, men í tí eg taki um skøvningarnar, gerist eg varugur við, at mað­urin eisini hevur skorið seg sjálvan í pulsæðrina, og spakuliga rann blóð úr honum. Eg fekk hann so inn í húsið aftur, og so bleiv annars kriminalpoliti, sjúkra­bilur og rustvognur boð­send at koma á bústaðin, for­telur Tønnis Wardum. Hóast tað var ein held­ur Tønnis veitrar politinum farvæl – Politiið var politi, tá vit bara vóru mannfólk. Alt bleiv annarleiðis, tá vit fingu kvinnuligar politistar, og tað er ivaleyst størsta broytingin, sum er farin fram øll hesi árini. Soleiðis sigur 65 ára gamli havnarmaðurin Tønnis Wardum, sum eftir 41 ár sum politistur nú hevur havt sín seinasta arbeiðsdag meldurin