týsdagur 8. apríl 2014síða 17

17 Mikudagur 12. februar 2014 · Nr. 18 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mikudagur 9. apríl 2014 · Nr. 42 meldurin hørð byrjan fyri ein ný­út­ lærdan politist, so heldur Tønnis Wardum ikki, at hend­ingin, sum hann minnist sum ein tann ógvu­ slig­asta í hansara politisøgu, hevur havt so stóra ávirkan á seg. – Sjálvandi ger mann sær nakrar tankar aftaná eina hending sum hesa, men tað er ikki nakað, eg havi mist svøvnin av. Í starvinum lærir tú eisini ikki at taka arbeiði heim við, og tað haldi eg hevur eydnast bara heilt væl. Hinvegin skal sigast, at verri er at gloyma ógvusligar hendingar í Føroyum, tí her kennir tú altíð onkran í tí raktu familjuni, sigur Tønnis Wardum. Føroyingar vóru fittari Í apríl mánaði í 1977 bleiv Tønnis Wardum settur í fast starv hjá politinum í Føroy­ um. Áðrenn hetta hevði hann roynt seg sum feriuavloysara á politistøðini í Havn. At koma frá Danmark til Føroya at arbeiða sum politistur var ein kollvelting, serliga av tí at viðurskiftini í Føroyum eru so smá samanborið við í Dan­mark. – Tað vóru bara umleið 9000 fólk í Havnini tá, so mann kendi næstan øll. Eg vil siga, at sum politistur í Føroy­um tosar tú meira við fólk heldur enn fyrst at fara fram við penninum og út­ skriva bøtur, sigur Tønnis Wardum. Sjálvur heldur hann ikki, at júst tey smáu viður­skiftini í føroyska sam­ felag­num hava verið ein trupul­leiki í hansara starvi. – Tá eg byrjaði sum politistur í Føroyum segði eg við vin­menninar, at nú var eg politistur og eg vónaði at teir respekteraðu tað, og ikki fóru at útseta meg fyri at skula handtaka teir ella okkurt tílíkt, tí um so varð, so gjørdi eg ikki mun á fólki. Tað respekteraðu teir, og eg havi tíbetur ongantíð verið úti og tikið ein av mínum nærm­astu vinmonnum, sigur Tønnis Wardum. Gjøgnumgangandi held­ur hann, at føroyingar skikka sær væl. – Føroyingar hava sum heild altíð skikkað sær væl, men sjálvandi er onkur ørvitis­knokkur av og á. Eitt, sum eg havi lagt merki til, er, at munurin á føroyingum og dansk­arum er tann, at hevur ein føroyingur gjørt okkurt býtt og verið ávirkaður, so kann hann koma dagin eftir og biða um umbering og biðja um at fáa ta revsingina, hann eigur. Danskarar hin­ vegin, teir nokta til tað síðsta. Tað eru í hvussu so er mínar royndir, sigur Tønnis Wardum. Kvinnurnar broyttu alt Tønnis Wardum dylir ikki fyri, at hann hevur stór­triv­ ist í starvinum øll hesi 41 ár­ ini. Eisini hóast broytingar eru farnar fram. – Samanhaldið serliga ta fyrstu tíðina var serstakliga gott. Vit vóru júst sum ein familja, vil eg siga. Vit vóru saman til arbeiðis og í frí­ tíð­ini, men tá vóru vit bara mann­fólk, so vit fingu frið til at vera saman, sigur Tønnis Wardum og sipar til stóru broytingina, sum fór fram, tá kvinnur eisini kundu gerast politistar. Sjálvur heldur hann, at hetta er størsta broyt­ingin, ið er farin fram, meðan hann hevur verið politistur. – Konufólkini eru ólukk­ sáliga fitt, men politiið var politi, tá tað bara vóru mann­ fólk. Tað er mín meining, sigur Tønnis Wardum av­ gjørdur og heldur fram: – Tær eru dugnaligar til sítt arbeiðið, men eg veit ikki, høvdu tær duga at tikið í, tá tað skal takast í, sigur Tønnis Wardum, ið er av tí áskoðan, at tað er ikki innan øll øki, at kvinnur skulu gera seg gald­ andi. – Tað eru trý ting, sum konufólk skulu halda seg burtur frá, og tað er politi­ num, herinum og at við­ merkja fótbólt, sigur Tønnis Wardum, sum seinastu árini hevur arbeitt á advo­kat­ur­ inum, og sostatt ikki hevur havt vaktir við kvinniligum politistum, men hann ivast ikki í, hvussu hann hevði havt tað, um so var. – Um eg skuldi farið á náttarvakt eitt leygarkvøld saman við einum kvinnu­ ligum starvsfealga, so hevði eg ikki følt meg heilt tryggan. Um eg endiliga var noyddur, so hevði eg farið á vaktina, so hevði eg fingið dupult knoss og stríð, um tað skuldi verið, sigur Tønnis Wardum. Hann undirstrikar tó, at hann ikki hevur nakað ímóti konufólki sum heild. – Als ikki. Tað er bara innan hasi trý økini, eg nevndi, at kvinnur ikki skulu vera. Eg veit, at fleiri halda tað øvugta, men hatta er so mín meining, og hana havi eg lov at hava, sigur Tønnis Wardum. Fer at sakna arbeiðsdagarnar Týsdagin í farnu viku hevði Tønnis Wardum seinasta ar­beiðsdagin á politistøðini Yviri við Strond. – Onkursvegna var tað ein dagur, sum eg sá fram til, men samstundis vónaði eg, at hasin dagurin ongantíð fór at koma. Men tá tað kem­ ur til stykkis, so haldi eg at tíðin er tann rætta at gevast nú, tí nýggjur politireformur kemur í gildi nú, vit skulu skifta støð, og sum heild eru fleiri broytingar, ið skulu gerast næstu tíðina, so eg pakki bara saman nú, sigur Tønnis Wardum, sum fegn­ ast um hátíðarløtuna, sum starvs­felagarnir skipaðu fyri næst­seinasta týsdag. – Politimeistarin bjóðaði morgunkaffi við øllum til, og eg fekk gávur frá starvs­ feløgunum. Ætlanin var, at eg skuldi halda eina talu, men tað bleiv ongantíð til nakað, tí kontórdamurnar komu syngjandi inn í køkin í HB-troyggjum saman við Jens Marna og sungu »eg eri Tønnis fan« til HB fan sangin. Tá knekkaði eg, tí tað var so mikið rørandi fyri meg, sigur Tønnis Wardum. Hóast hann nú gevst í starvinum, ætlar hann sær ikki at sita hendur í favn. – Eg ætli mær at fáa sum best burturúr. Eg og ein vin­ maður hava ognað okkum eitt áttamannafarð, so iva­ leyst fara nakrir tímar við tí, og annars so taki eg bara dagarnar, sum teir koma, sigur Tønnis Wardum. Tað eru trý ting, sum konufólk skulu halda seg burtur frá, og tað er politinum, herinum og at viðmerkja fótbólt Tønnis Wardum uttan fyri bygningin í Jónas Broncks gøtu, har hann arbeiddi sum politistur størsta partin av sínum arbeiðslívi Myndir: Álvur Haraldsen – Eg haldi, at tíðin er komin, at eg skal gevast í politinum, sigur Tønnis Wardum