mánadagur 5. mai 2014síða 4

Mánadagur 5. mai 2014 · Nr. 50 4 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 ÁKÆRDUR FYRI DRÁPSROYND Leo Poulsen Tá ungi maðurin kemur inn­ ar í kamarið hjá gentuni, fer ákærdi ímóti honum, og ákær­di maðurin hevur ein knív í hondini. Ákærdi sat á lørunum á gentu­ni, sum lá á búkinum. Hurð­in var afturlatin og ungi maðurin sá ikki knív­in beinanvegin. Ákærdi mað­ ur­in var eisini í svørtum handsk­um. Teir báðir vóru annars bes­tu vinir, og sjálvt um teir ikki altíð vóru samdir, vóru teir kortini ikki óvinir. Hann hevði heldur ikki sæð ákær­ da fullan ofta. Hann langar út við knivi­ num, sum rakar unga mann­ in í hálsin og síðani verður hann stungin nakrar ferðir í rygg­in, áðrenn ákærdi aftur fær hondina og knívin fram um aftur. So verður ungi mað­u­rin stungin fleiri ferðir í búkin og í lærið. Ungi maðurin fær so tikið ákærda í albogan innanvert, og verður tá stungin í armin nakr­ar ferðir, men ungi mað­ u­rin fær tá felt ákærda niður í einar trappur, sum ganga upp á í miðhæddina. Hann bað fleiri ferðir ákær­da um at gevast, og hann metti ikki, at ákærdi var glaður um at síggja seg. Meðan ungi maðurin held­ur ákærda niðri í trappu­ ni, rennir gentan fram við teim­um inn í kamarið hjá syst­ir unga mannin og fer út gjøg­num vindeygað. Ungi maðurin slepti so ákær­da, men reyk avstað aft­ an á gentuni og fór sama veg út gjøgnum vindeygað. Hann fór so upp á og inn í køk­in, og hann ætlaði sær at ring­ja eftir politinum. Men hann lat seg í staðin í skógv­ ar­nar og fór til gongu yvir til om­mu og abba sín. Hann legði til merkis, at tað var blóð á hondtakinum á úthurðini. Hann merkti, at hann bløddi illa, og hann merk­ti, at hann misti máttin. Ungi maðurin fór síðani inn­ar og upp í kamarið hjá teim­um gomlu, og sá, at omm­an troystaði gentuna. Ákærda sá hann ikki aft­ ur. Hann segði tað vera ógvu­ liga hart, at tað skuldi vera sín góði vinur, sum hevði gjørt hetta ímóti sær, men at hann hevði tað gott nú. Tað er eisini ógvuliga sann­líkt, at ungi maðurin bjarg­aði lívinum hjá gentuni. Leo Poulsen Hon greiddi frá, at tey tørnaðu inn um mið­nátt­ ina, og hon raknar ikki við, fyrr enn unga gentan vak­ir hana os sigur, at onk­ur roynir at kvala hana. Hon fær vakt mann sín, men verður so burtur, tí ákærdi maðurin legði á hana. Hon segði seg vera burt­ur eina løtu, men rakn­aði við aftur, meðan mað­ur hennara tosar í tele­fon við politiið. Tað gekk tó ikki leingi, til hon aftur bleiv burt­ ur. Hon sigur seg ikki minnast serliga nógv frá tí, sum fór fram. Hon minn­ist tó, at ákærdi mað­u­rin legði seg oman yvir seg. Hon minnist eisini, at unga gentan legði seg á koddan aftan fyri høvd­ ið á sær. Hon segði seg hinvegin ikki varnast at verða stungin, fyrr enn hon ætlaði sær úr seing­ ini. Hon var við í einari endurskapan av hend­ing­ ini, sum politiið tók upp á video, og hon gekk heilt niður í smálutir. Leo Poulsen Maðurin í húsinum greiddi frá, at tey altíð plagdu av læsa hurðina, tá tey tørnaðu inn, men hetta kvøldið var yngs­ti sonur teirra úti, so tey roknaðu við, at hann fór at læsa huðrina, tá hann kom heim. Men hann var farin inn­ ar í stovuna at hyggja at sjón­varpi, og var sovnaður. So úthurðin stóð óløst. Hann vaknaði av, at unga gent­an kom innar í kamarið, og fór aftur um høvdalagið hjá konuni at goyma seg. Henni á baki kom ákærdi mað­ur­in og hann gekk yvir um seingina og legði seg oman á konuna. Hann undraðist á, at gentan hevði málað seg um kropp­in, tí hann dugdi ikki at ímynda sær, at talan var um blóð. Hann legði eisini til merk­is, at unga gentan var nakin, bara ílatin trussur. Tá ákærdi maðurin hevði lagt seg oman á konuna róp­ ti hon beinanvegin, at hann hevði stungi seg. Hann leyp úr seingini, men komin á fótalagið, sort­naði tað fyri honum, og hann veit ikki, hvussu leingi hann hevur staðið har so­ leið­is. Tá hann raknar við aftur, stend­ur ákærdi andlit til and­lits við ákærda, men av einihvørjari orsøk vendir ákærdi sær og hyggur inn í vegg­in. Tá meddar maðurin til í nakkan á ákærda, ið líka­sum hoyknar nakað, og síðani fer ákærdi maðurin til dørs, og gongur róliga yvir móti demninginum og síða­ni hvørtur um hann. Stóð um lív Maðurin fer tá eftir tele­ fon­ini og ringir 1-1-2. Meðan hann ger tað, fer hann út úr kamari­num og hyggur yvir móti Hvannasundi. Hann sær tá ákærda mannin gan­ ga ró­liga yvir móti demn­ ing­in­um og hvørtur um hann. Tá hann er liðugur at tosa við politiið hyggur hann niður og sær tá, at tað flýtur undir honum við blóði, og tástaðni varnast hann, at eisini hann er stung­in. Hann hevði í uppruna boð­unum til politiið sagt, at tað vóru tvey, sum vóru stung­in, nú vóru tey so trý, og stutta løtu seinni kemur so abba­sonurin, sum eisini bløð­ir illa. Tað gekk bert stutt tíð, til politiið var á staðnum, og maðurin turnaði aftur og fram. Tann eini pollitisturin var ættaður haðani, og hann bað mannin um at seta seg nið­ur, og hann so gjørdi. Stutta tíð seinni komu so sjúkra­bilar, og maðurin fór sum tann fyrsti avstað. Hann greiddi frá, at hann kendi seg sum so væl fyri, og komin á sjúkrahúsið ring­di hann til dóttir sína í Dan­mark at siga henni frá standi­num. Men ein sjúkrasystir tók telefonina frá honum, og meðan hon stendur og høsn­ast við telefonina fær mað­ur­in eina øgiliga pínu, og hann var so koyrdur inn á skurðstovuna bei­n­an­veg­ in. Hann hoyrdi seinni, at tað var komið hol á eina gøgn í búkinum, og at tað fleyt hálvurannar litur av blóði í maganum. Tað stóð tí um lív hjá manni­num, og var hann ikki kom­in undir læknahond so skjótt kundi hann lættliga havt mist lívið. Hevur ávirkað Hendingin hevur havt stóra ávirkan á mannin. Hann greid­di frá í rættinum, at hann hevði sagt við gentu­ na, tá hon kom saman við abba­soni teirra, at hon skul­ di altíð verða hjartaliga væl­ kom­in í teirra heim. Hann segði, at hann var glað­ur fyri, at hurðin ikki var læst hesa náttina, tí tað hevði verið ræðuligt at vak­na upp tann morgunin og funnið gentuna deyða á trappu­ni. Hann vildi illa siga frá, hvus­su hendingin hevði ávirk­að hann, men hann greid­di frá, at ta einu nátt­ ina vaknaði hann av, at konan rópti: Lat vera, lat vera. Hann varnaðist tá, at hann hevði ligið og sligið konu­na. Tað vóru slíkar hend­ing­ ar, ið komu fyri, men hann vildi ikki siga meira um tað. Hann hevði eisini verið óarbeiðsførur í tveir mán­ aðar, og tað hevði kostað hon­um 41.000-42.000 krónur í mistari arbeiðsinntøku. Bjargaði helst lívinum hjá gentuni Hann vaknaði av rópunum frá gentuni, og tá hann kemur innar í kamarið sær hann, at ákærdi situr oman á henni Mintist ikki nógv frá hendingini Eldra kvinnan minnist ikki nógv í dag frá tí, sum hendi hendan sunnumorgunin, 14. juli í fjør Smekkaði til ákærda Maðurin vaknaði, tá unga gentan kemur inn í kamarið, og beint í hølunum av henni kemur ákærdi maðurin