týsdagur 17. juni 2014síða 8

Mikudagur 17. juni 2014 · Nr. 68 8 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Menn skulu sleppa at spæla – Eg havi altíð verið ein stórur smádrongur, og tað fari eg altíð at vera. Ein maður, sum ikki sleppir at spæla og hava tað stuttligt, er keðiligur, og er tað nakað, eg ikki vil verða, so er tað gamal og keðiligur. Soleiðis sigur Sofus Hansen, best kendur sum Halleluja Sofus, ið verður 60 ár í næsta mánaði. Ongantíð hevur hann kent seg so væl fyri sum nú, og tí er hann av álvara farin undir eina karrieru sum sangari meldurin Rannvá G. Fossaberg Hann er kendur fyri ser­ merktu bilarnir, stóru motor­súkklur­nar, eyðkenda klædna­stílin og fyri at tora at siga júst tað, hann hevur hug til. Halleluja Sofus, sum hann hevur verið kallaður í nógv ár, er alt annað enn ein van­ ligur, beskeðin maður. – Eg havi altíð havt tað soleiðis, at eg geri tað, eg havi hug til, og eg tími ikki at rætta meg eftir nøkrum, sum onnur fólk halda er tað rætta. Soleiðis havi eg altíð verið, sigur Halleluja Sofus. Tann 18. juli í ár fyllir Halleluja Sofus 60 ár, og sjálvandi skal tann dagurin ikki bara fara framvið uttan víðari. – Eg ætli mær at halda eina stóra veitslu fyri eini 300 fólkum og fari at skjóta rakettir fyri eini 150.000 krón­ur. Tað verður stórt og festiligt og júst soleiðis, sum eg haldi ,ein 60 ára føðingar­ dagur skal vera, greiðir Halleluja Sofus frá. Hóast hann ikki er ein ung­lingi longur, kennir Hallaluja Sofus seg sum alt ann­að enn ein gamal, keði­ ligur maður. – Eg havi ongantíð havt tað so gott sum júst nú, og eg havi eisini funnið útav, at røddin er í hæddini í hesum døgum, sjálvt um eg ikki eri 20 ár, sigur Halleluja Sofus, sum av somu orsøk hevur tikið avgerð um, at nú er tíðin búgvin til, at hann fer at gera ein av sínum dreymum til veru­leika. – Í nógv harrans ár havi eg droymt um at standa á palli sum solistur og framføra fyri fólki og ikki minst geva út eina fløgu. Mær dámar jú væl at syngja, men í roynd og veru havi eg ikki staðið á palli, síðani eg var á Vaglinum sein­ast í 80 árunum í sam­ bandi við okkurt møti hjá Hvítu­sunnu­samkomuni. Men nú er tíðin komin, at eg eri klár­ur at framføra fyri fólki og gera mína egnu fløgu, sigur Halleluja Sofus. Fólk síggja fasaduna Tað eru fleiri orsøkir til, at Halleluja Sofus ikki fyrr enn nú velur av álvara at gera nakað við tónleikin. Sjálvur sigur hann at høvuðsorsøkin er manglandi sjálvsálit. – Eg havi torført við at trúgva upp á meg sjálvan. Eg veit ikki hví. Fólk halda ofta, at eg eri ein sjálvsikkur per­ són­ur, men tað eri eg í roynd og veru als ikki. Tey síggja eina fasadu, sigur Halleluja Sofus, sum tó ongantíð hev­ ur hildið seg aftur við at gera ymiskt, sum fær nógv upp­ merk­semi. – Eg eri ótrúliga sjálv­krit­ isk­ur og haldi ongantíð, at nakað av tí, sum eg eri, er nóg gott. Hugsi altíð, at hetta hevði onkur annar kunn­að gjørt betri. Eg veit ikki, um tað er gott ella ringt at hava tað so, men hinvegin hevur vánaliga sjálvsálitið onkurs­ vegna gjørt, at eg altíð vil gera mítt besta og leggi alla orku í tey tingini, eg fari í gongd við. Nú eg hugsi um tað, so hevur manglandi sjálvs­álitið kanska verið mín styrki, sigur Halleluja Sofus. Hann hevur tó ongantíð verið ein grá mús, ið eingin leggur merki til. Og tað er hann eisini greiður yvir. – Mær dámar væl at skilja meg burtur úr mongdini, men eg vóni veruliga ikki, at fólk halda, at eg eri ein, sum gangi við nøsini hægst. Um eg síggi út sum ein stolt­ ur persónur, sum førir seg fram, so er tað bara undir­ luta­kenslur, og ikki tí eg eri sjálv­glaður ella erpin, sigur Halleluja Sofus. Altíð verið sjónligur Hóast Halleluja Sofus sjálvur sigur seg altíð hevur drigist við vánaligt sjálvsálit, hevur tað ikki forða honum í at gera ymiskt, ið vekir ans mill­ um fólk. – Eg havi ikki brúk fyri upp­merksemi. Onkursvegna dámar mær heldur ikki, at fólk síggja meg, men tað er meira tað, sum eg geri og skapi, ið er umráðandi fyri meg, at fólk síggja. Tey ting­ ini, eg skapi, vísa best, hvør eg eri, haldi eg sjálvur, for­telur Halleluja Sofus, sum um­ framt at gera heilt serligar bilar bæði her heima og í út­ landinum, eisini javnan verð­ ur biðin um at dekorera høli til serstøk høvi. – Mær hevur altíð dámað væl at skapa og at gera ting, sum eru eitt sindur óvanlig. Í 80 árunum fór eg sum tann ein­asti í Føroyum at koyra stórar, flottar motorsúkklur. Minnist væl, hvussu stóran ans tað vakti millum fólk, og nógv hildu meg ikki vera í ordan, men aftan á nøkur fá ár skuldi øll brádliga koyra motor­súkklu, og soleiðis er tað framvegis. Tí tími eg ikki so væl longur at koyra á motor­súkklu, sigur Halleluja Sofus, sum viðgongur, at hans­ara heldur øðrvísi lívs­ stílur hevur havt stóra ávirk­ an á hansara nærmastu. Myndir: Álvur Haraldsen