hósdagur 19. juni 2014síða 6

Fríggjadagur 20. juni 2014 · Nr. 69 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Marjun Dalsgaard Øssur Winthereig er ein av teimum royndu journalist­ unum, sum hava valt ikki at vera í einum løntum miðla­ starvi. Hann vil heldur ar­ beiða fyri seg sjálvan. Ein orsøk er, at tað eru so vána­ ligar umstøður í miðlunum, at hann snøgt sagt ikki hev­ ur áhuga fyri at gera tær journa­listisku uppgávurnar, sum møguleiki er fyri her. – Eg kann gott liva við, at tað er frá hondini í munnin eina tíð, um eg bara sleppi at gera okkurt, sum eg haldi hev­ur týdning av og á, men so­leiðis eru umstøðurnar ikki í dag, sigur Øssur Winthereig. Hann hevur millum annað starvast sum tíðindaleiðari í Kringvarpinum í fleiri ár, men valdi at gerast sjálv­ støð­ugur fyri nøkrum árum síðani, eins og fleiri onnur fólk í fakinum. – Eg kann telja tey fyrstu 12, sum heldur vilja vera fyri seg sjálvan, enn at ar­ beiða í miðlunum, sum teir eru fyri í dag. Tað er ikki attraktivt at arbeiða á einum journalistiskum arbeiðs­ plássi, um fakliga støðið ikki er høgt, og tað er tað ikki í dag, sigur Øssur Winthereig. Hann heldur, at Kringvarp Føroya er fyri ógvusligum ágangi fyri tíðina, men at ábyrgd­in partvíst er teirra egna. – Ágangurin er øgiligur beint nú. Eg minnist ikki, at tað hevur verið so ógvusligt fyrr. Av tí sama kann eg ilsk­ ast inn á, at tey ikki gera sær betri ómak. Eitt nú, at endur­geva eina kanning, sum Fólka­flokkurin hevur keypt og goldið fyri, tá tey hava fingið at vita, at tey ikki skulu brúka hana. Tað er illa gjøgnum­hugsað, tí tað gevur Fólka­flokkinum høvi at enn eina­ferð at finnast at Kring­varp­inum. Faktisk hugsi eg, at hatta var so óheppi, at spurn­ing­urin er, um ikki tað var dupult spinn. At man simpult­hen hevur likið kannignina, fyri at fara eftir teimum aftaná, og enn einaferð kunna ákæra Kring­varpið fyri ikki at bera seg rætt at, sigur Øssur Winthereig. Styrk lortið Hann var sjálvur úti við rívuni, og ákærdi kringvarpið fyri at misbrúka hesu somu kanningina fyri einari viku síðani, men hetta var av kær­ leiga til stovnin, sigur Øssur Winthereig. – Eg geri tað, tí eg vil hava at, tey hugsa seg um, men eg eri útmerkað greiður yvir, at jú verri tað stendir til, jú størri eru sanlíkindini fyri, at lættar loysnir verða gjørdar, sum møguliga ikki eru so væl gjøgnumhugsaðar, sigur Øssur Winthereig og leggur aftrat: – Eg eri møguliga við í tí kórinum, sum skeldar inn á Kringvarpið av og á, men eg eri als ikki í tí kórinum, sum heldur, at tað skal lukkast. Eg sigi ikki: lukkað lortið, eg sigi styrk lortið, for hundan! Men tað góða við hesum og tann upp­byggjandi veruleikin er, at um vit ynskja at hava ein sterkan miðlaheim, so kunnu vit hava tað. Tað snýr seg um, at ein politisk avgerð verð­ur tikin um, at vit skulu hava sterkar miðlar, men tað er eftir øllum at døma ikki politisk undirtøka fyri tí, sigur Øssur Winthereig. Hann samanber fjølmiðlar við ítrótt og Søvn Landsins. – Vit hava tikið eina av­ gerð um, at vilja hava Søvn Landsins, og so gjalda vit fyri tað. Á sama hátt, hava politik­arar tikið eina avgerð um, at brúka milliónir upp á eitt ítróttar­stadion. Um okk­ ara politikarar ynskja ein sterkan miðlaheim fyri at styrka fólkaræði, so kunnu teir fáa tað, men tað krevst, at vit eru sinnað gjalda fyri tað og harvið viðurkenna, at tað er ikki nøkur góð for­rætn­ing at hava ein miðil í dag. Tí má tað gerast á annan hátt. Kringvarpið alt ov stórt Tað er ein trupulleiki, at Kring­varpið er blivið so stórt í mun til, hvat annars er av miðlum, heldur Øssur Winthereig. – Tað er sera óheppið, at Kring­varpið er blivið ein mastodont­ur í føroyska miðla­heiminum. Tað er ikki, tí tað gongur so gott í Kring­varp­inum, men heldur av tí, at aðrar redaktiónir eru horvnar. Tískil myndar Kring­varpið í alt ov stóran mun almenna rúmið, sigur Øsssur Winthereig. Hann er ikki so órógvaður av, at størv­ini eru minkaði so nógv í tali. – Miðlaheimurin er við at broytast, og tað er ikki vist, at tað er ein hóttan ímóti fólka­ ræð­inum, men tað er ein hótt­an, at tað journalistiska um­hvørvið er so veikt, sigur Øssur Winthereig. Eitt nú manglandi álitið á fjølmiðlarnar er álvarsamt, og internetmiðlarnir eiga ein part av ábyrgdini, heldur hann. – Tey tíðindini, sum liggja á netinum, eru so líka­gyldig, at tey stimbra ikki nakað fólk­ræði. Tey oyði­leggja álitið á miðlarnar, tí tað smitt­ar yvir á hinar miðl­ ar­nar, at tú alla tíðina sær tíð­indi á netinum, sum ikki hava nakran týdning. Har­ aftrat haldi eg, at tað sum Sosialurin ger nú, nevniliga, at koma út tríggjar ferðir um vikuna, er øgiliga keðiligt, tí tað við­førir, at eg als ikki havi nakran tørv á, at lesa blaðið. Tá eg síggi somu for­ síð­una í handlunum triðja dagin á rað, eru eg so móður av henni, og tað gevur mær als ikki kensluna av, at hetta blað­ið kann fortelja mær nakað nýtt, sigur Øssur Winthereig. Trúvirðið burtur Haraftrat er trúðvirðið hjá Kring­varpinum, sum stovnur, burtur, heldur Øssur Winthereig. Tað verður skotið við skørp­um frá politkarum og ofta eru tað einstakir journa­listar, sum verða tog­ aðir fram í ljósmálan. So­statt verður trúðvirðið av ein­um innslagið ofta tengt at einum føroyskir fjølmiðlar Sterkir miðlar eru ein politisk avgerð Um vit ynskja eitt gott og sterkt miðlalandslag, ber tað væl til. Tað er ein politisk avgerð, sigur Øssur Winthereig, sjálvstøðugur journalistur