hósdagur 31. juli 2014síða 18

nr. 85 · 1. august 2014 8 VIKUSKIFTI kærleikan í bygdini – Tað var strævið at goyma kærleikan, tá tað einasta, man ynskti, var at fortelja øllum, at vit vóru par. Øll vistu, at vit vóru par, men ongin tosaði um tað. Anna Abelsen av Eiði og bóltsnillingurin og ein av kendastu profilunum hjá EB/Streymi, Hans Pauli Samuelsen, skulu giftast 16. august, men tey fingu eina heldur torføra byrjan á sítt parlag Giftast Óli Jákup Jacobsen post@sosialurin.fo Fimm ár er á muni millum 34 ára gomlu Onnu og og 29 ára gamla Hans Paula. Men tað nakað, sum hvørki teirra hugsar um. – Hon er og hevur altíð verið so ung í sinninum, at eg síggi hana sum mín javn­aldra, sigur Hans Pauli um sína kom­andi konu. Saman hava Anna og Hans Pauli dóttrina Sesiliu, ið føddist 20. september 2013, og saman við tveimum døtrum hjá Onnu búgva tey á Eiði. Varð happað í skúlanum Anna er fødd í Grønlandi og búði har fyrstu árini av sínum lívi. – Mamma mín er grønlendsk, og pápi mín er danskari, og eg búði fyrstu tíðina í suðurgrønlendska bý­ num Qaqartoq, sum á donskum kall­ ast Julianne­håb. Mamma og babba fóru hvør til sítt, og tá eg var sjey ára gomul, møtti hon einum føroyskum timbur­ manni, sum var komin til Grønlands at ar­beiða. Tey blivu síðani par og fluttu til Føroya at búgva í 1987, og her havi eg búð síðani, sigur Anna. Anna flutti saman við mammu síni, lítlu­systrini og fosturpápanum til Eiðis, har hon eisini byrjaði at ganga í skúla. – Tað var løgið at flyta til Føroya. Í byrjanini varð eg happað illa, og var tað, tí eg ikki dugdi at tosa føroyskt. Børn­ini gjørdu eisini gjøldur burtur úr mín­ari útsjónd, sigur Anna, sum í dag tosar føroyskt sum ein føroyingur. – Happingin hevur gjørt Onnu ótrúliga sterka, og eg havi í veru­leik­ anum onki at siga í húsinum her, skoyt­ir Hans Pauli skemti­ liga uppí. – Tá eg síðani fekk vin­konur, gjørd­ist alt nógv lætt­ari og betri. Eg skilti, at hini børnini dugdu ikki danskt, so eg var noydd til at læra meg før­oyskt. Øll børnini í bygd­ini spældu síðani saman, og tað var alt gott. Anna tosar og skilir enn væl grøn­ lendskt, hóast hon ikki hevur búð har í 27 ár. Hon dugir tó ikki at lesa og skriva grønlenskt. – Eg eri stolt av mínum grønlendska samleika, sigur Anna avgjørd. Tá vaksna gentan møtti smádronginum Søgan um Onnu og Hans Paula byrjar í Haldórsvík fyri nógvum árum síðani. – Fosturpápi mín hevði ein vinmann í Vík [Haldórsvík, red.], og vit vóru ofta har og vitjaðu. Meginpartin av sumru­ num brúktu vit í Vík og somuleiðis mong vikuskifti, sigur Anna. Hans Pauli er føddur og uppvaksin í Vík. Hann lærdi Onnu at kenna, tí hon var so ofta og vitjaði í bygdini. Men aldurs­munurin gjørdi, at tey ikki kundu eit­ast fyri at vera vinfólk tá á sinni. – Eg minnist tað eina summarið í Vík. Eg var 11 ára gamal og var farin við bólti undir hond oman á lítla fótbólts­ vøllin í bygdini. Tá kemur Anna – sum jú er 16 ár og í mínum eygum ein vaksin tannaáringur – framvið og sigur »Hvussu nógv ár ert tú? 9?«. Eg gjørdist firtin og svaraði »F**k you, eg eri 11« og gekk avstað, greiðir Hans Pauli flennandi frá. Forlovað við systkinabarninum Í 2001 flutti Anna til Víkar at búgva. Hon varð forlovað í bygdini og flutti inn í hús saman við sjeikinum. – Vit vóru saman í nøkur ár og fingu eisini tvær døtur saman. Men í síðsta enda gekk tað ikki millum okkum, sigur Anna, sum tó skoytir uppí, at hon og fyrr­verandi sjeikurin hava eitt gott for­ hold. – Hann er ofta og vitjar okkum her á Eiði, og vit finna øll væl út av tí. Tá Anna flutti endaliga til Víkar, komu hon og Hans Pauli at kennast sum vaksin. – Vit arbeiddu saman á flaka­virk­ inum í Vík. Eg byrjaði at arbeiða har í 2001, stutta tíð aftaná eg varð liðugur í fólka­skúlanum sum 17 ára gamal. Anna kom so eitt sindur seinni. – Eg arbeiddi har, áðrenn Hans Pauli byrjaði, men hevði verið í barns­burðar­ farloyvi júst tá. Hóast Anna var í einum parlagi, funnu hon og Hans Pauli altíð væl út av tí og vóru góð vinfólk. – Tað hevur altíð verið góð kemi mill­um okkara. Vit hava eitt sindur sama humor, eru líka tvætlut og hava nógv felags áhugamál, sigur Hans Pauli og dregur millum annað fram EB/ Streym, sum bæði spæla við. – Men har var onki ímillum okk­ ara. Vit høvdu nógv at tosa um, men hvørgin okkara hevði kenslur fyri hinum, sigur Anna, sum gavst á flaka­ virkinum summarið 2006. Hans Pauli gavst hálvt ár seinni. Fyrrverandi sjeikurin hjá Onnu, sum hon hevur tvær døtrar við, er systkina­ barn Hans Paula. Tá genturnar vóru lítlar, var Hans Pauli altíð í familju­ føð­ingar­dag. – Í Vík koma øll hvørjum øðrum við, so um onkur heldur okkurt, møtir næst­ an øll bygdin. Hans Pauli plagdi eisini at ganga inn til okkara, og tá døturnar vóru 3 og 5 ár, vóru tær heilt forliptar uppi í Hans Paula, tí hann var fótbólts­ spælari. Harafturat dugir hann ótrúliga væl við børnum og plagdi altíð at spæla og tvætla við tær, sum tær settu stóran prís uppá, sigur Anna. Øll vistu tað – ongin tosaði um tað Meðan Anna og systkinabarn Hans Paula enn vóru par, var Hans Pauli ofta inni og vitjaði. – Tað er týdningarmikið at sláa fast, at vit ongantíð høvdu nakað koyrandi, meðan tey vóru par. Eg havi sum so altíð hildið Onnu vera fitta og vakra, men onki meira enn tað. Eg vitjaði sum vinur og familja. Ofta vóru vit nøkur, Krógvaðu VIT SKULU GIFTAST tema í summarvikuskiftinum