hósdagur 31. juli 2014síða 19

nr. 85 · 1. august 2014 9 sum gingu inn til teirra og hugdu eftir filmi. Mær dámdi og dámar væl enn at hyggja eftir filmi, so tað var onki løgið í tí, sigur Hans Pauli avgjørdur. Í 2009 valdu Anna og táverandi sjeik­urin at fara hvør til sítt, men brotið hevði onki við Hans Paula at gera. – Genturnar ynsktu at búgva í Vík, har tær høvdu búð allan sín uppvøkstur, so vit tríggjar fluttu í onnur hús í Vík. Hans Pauli byrjaði nú at fáa veru­ ligar kenslur fyri Onnu, sum hann longu kendi væl frá fleiri ymsum saman­hangum. – Eg helt fram at hyggja eftir filmi saman við Onnu. Áður fór eg at hyggja eftir filmi fyri at síggja ein góðan film, men nú var tað meira fyri at síggja hana, sigur Hans Pauli. – Kenslurnar hjá mær komu eisini rími­liga skjótt. Tað var rættiliga lætt hjá okkum at nærkast hvørjum øðrum, tí vit kendust jú longu so væl. Okkara par­lag byrjaði at útvikla seg um veturin 2009, sigur Anna. Men tað var ikki lætt hjá Onnu og Hans Paula at lata parlagið útvikla seg. Vík er ein lítil bygd, og teir báðir eru systkina­børn. – Vit høvdu eitt loyniligt fjasarí í langt yvir eitt ár. Har vóru so nógv ymisk viðurskifti at taka atlit til, og valdu vit tí at hava eitt parlag í tí dulda, greiðir Hans Pauli frá. – Øll vistu tað tó, og vit vistu, at øll vistu tað. Ongin segði bara nakrantíð nakað. Á ein hátt var talan um eitt tabu­parlag, sigur Anna, sum heldur, at tað var strævið at krógva seg og kær­ leikan fyri umheiminum. – Hóast øll vistu tað, lótu vit sum onki. Tá genturnar hjá Onnu høvdu føð­ingar­dag, fór eg í føðingardag sum systkinabarn pápan. Í bakspeglinum tykist hetta løgið, men vit føldu tað vera rætt við atliti til støðuna, sigur Hans Pauli. »Flýddu« til Eiðis Á nýggjárinum í 2010 valdu Anna og Hans Pauli at gera parlagið alment. Tá høvdu tey í yvir eitt ár livað í einum »loyniligum« parlagi. – Tað var ein øgiligur lætti, og øll vóru glað. Hetta kom ikki sum nakað yvirraskilsi fyri nakran, og fólk tóku væl ímóti kunngerðini. Hóast parlagið nú var alment, var tað hart hjá Onnu og Hans Paula at búgva í Vík, tí tey føldu, at tey kundu ikki liva frítt. Í mars 2011 flutti Anna aftur til heimbygdina Eiði. – Hans Pauli flutti við okkum til Eiðis. Genturnar vóru blivnar ordiliga góðar við Hans Paula, so tær vóru glaðar um, at Hans Pauli flutti við norð­ur, sigur Anna, sum nú føldi, at hon kundi liva eitt vanligt lív. Í dag er Hans Pauli fosturpápi at gent­unum hjá Onnu. – Tað gongur ordiliga væl. Tær virða meg og tað, sum eg sigi, hóast bæði tær og eg vita, at eg ongantíð skal taka leik­lutin hjá pápanum. Uttan at taka munnin ov fullan kann eg siga, at tær altíð hava verið góðar við meg og eg við tær, sigur Hans Pauli. Filmromantiskt fríggjarí Á nýggjárinum í fjør legði Hans Pauli seg á knæ. Inspiratiónina til fríggjaríið hevði hann fingið frá teimum mongu film­unum, hann hevur sæð gjøgnum ár og dag. – Eg ætlaði satt at siga at fara á knæ á hennara føðingardegi í fjør, men ringarnir úr Danmark vóru so nógv seinkaðir, at tað læt seg ikki gera. – Men eg valdi so at gera tað á nýggj­árinum í staðin. Eg vildi gera nakað eyka burturúr, so eg hevði fyri­ reikað meg væl. Onkur vildi kanska hildið, at eg var eitt sindur sukursøtur, tí eg ynskti ein slíkan filmromantik, men tað passaði væl til mín og til Onnu, sigur Hans Pauli. Klokkan 23 nýggjársaftan spurdi Hans Pauli Onnu, um hon ikki líka skuldi ein túr niðan til systir sína. Hann skuldi vera eftir heima at ansa lítlu dóttr­ini, sum bara var góðar tríggjar mánaðir. – Eg hevði ongan mistanka og helt, at hatta ljóðaði sum ein rímilig ætlan fyri kvøldið, sigur Anna. Meðan Anna var og vitjaði systrina, hevði Hans Pauli úr at gera at fyrireika fríggjaríið. – Onnu dámar ótrúliga væl orkide’ir, so eg gjørdi eina gøtu frá gong­ini og inn í stovuna burtur úr orkide’um. Harafturat tendraði eg eini 120 fýrfats­ ljós, og inni í stovuni hevði eg so gjørt eitt hjarta úr somu blómum og ljósum. Tað var ikki bara bara, tí á øllum ljós­ unum skuldi eg boyggja veikin upp og síðani tendra hann, so eg tuskaði aftur og fram í einar 20 minuttir. Um tað ikki var nokk, so byrjaðu tey fyrstu ljósini at sløkna, áðrenn eg var komin runt at tendra øll, sigur Hans Pauli flennandi. Men tað gekk, og Hans Pauli hevði latið seg í klædning, og alt var klárt. Nú var bara eftir at bíða eftir Onnu. – Nakað aftaná midnátt kom eg so heim. Tað fyrsta, eg hugsaði, tá eg opnaði hurðina, var, at har var so óalmindi­liga heitt. Tað var sum at koma í ein hitamúr. Síðani fylgdi eg blómu­ gøt­uni og sá, at Hans Pauli stóð í ein hjarta mitt í stovuni, fór á knæ og segði nøkur vøkur orð. – Eg gjørdist ógvuliga rørd, og eg fór at gráta. Løtan var fantastisk og hevði ikki kunnað verið betri, sigur Anna, sum sjálvsagt segði »ja«. Hans Pauli hevði eisini eina kenslu­ borna løtu. – Sum eg stóð har, bleiv eg rørdur, og talan ljóðaði ikki heilt, sum tá eg hevði vant hana framman fyri speglinum. Giftast á føðingardegnum Vígslan hjá Onnu og Hans Paula verður í Víkar kirkju 16. august. Veitslan verð­ ur í EB húsinum á Eiði, har tað verður væl­komst. – Anna fyllir 35 ár tann dagin, so hetta verður ein samanrenning av føð­ ingar­degi og brúdleypi, sigur Hans Pauli. – Vit hava valt at hava vælkomst, so kunnu øll tey, ið ynskja at gleða okkum, koma í brúdleyp. Tað setir sjálvsagt krøv til matgerðina, men tað man fara at ganga, sigur Anna, ið kann avdúka, at tey fara at hava kalt borð við øllum tí góða úr føroyska køkinum. Aftaná brúdleypsdagin heldur dagliga lívið hjá familjuni á Eiði fram. Hans Pauli fer at seta sjøtul á sítt triðja ár sum elektrikaralærlingur, meðan Anna, sum er útlærdur frisørur, fer at royna seg við eini frisørsalong á Eiði. myndir: sigmar mørkøre