týsdagur 5. august 2014síða 8

Mikudagur 6. august 2014 · Nr. 87 8 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin – Ein stjóri skal vera eyðmjúkur Hann byrjaði at lesa undir ringastu krepputíð. Eftir lokna útbúgving endaði hann í norsku oljuvinnuni. Somuleiðis hevur hann arbeitt fyri danska vindmyllurisan Vestas, donsk reiðarí og var eitt skifti í Grønlandi. Fyri tveimum mánaðum síðan fekk Strandfaraskip Landsins nýggjan stjóra, og eitur hann Hilmar Eliasen. Hann hevur ein fullan ryggsekk við royndum, sum hann metir fara at koma Strandferðsluni og øllum Føroya fólki til góða. Óli Jákup Jacobsen – Søren Kierkegaard skrivar, at ein góður leiðari skal hava eyð­mjúkleika at seta seg inn í ymsu veruleikarnar í einum stovni fyri síðani at seta hesar í ein størri sam­ an­hang. Soleiðis havi tað eis­ini, sigur havnarmaðurin Hilm­ar Eliasen, sum 1. juni tók við stjórastarvinum í Strand­ferðsluni. Talan er av sonnum um ein mann, ið hev­ur upplivað nógv ymiskt, har yrkisleiðin hevur ført hann til Norra, Grønlands, Dan­mark og Føroyar. Las undir kreppuni Hilmar fór sum 25 ára gamal nið­ur til Keypmannahavnar at lesa í 1992. – Eg byrjaði lesa mitt und­ ir kreppuni, men eg merkti sum so onki til hana. Vit les­andi tá hoyrdu og lósu um hana í bløðunum, men okk­ara dagligdagur var ikki nakað serligt merktur av henni, sigur Hilmar, ið hev­ ur lisið cand.merc.jur, ið er ein samanrenning mill­ um búskap og løgfrøði á Handilsháskúlanum í Keyp­ mannahavn, sum í dag kall­ ast CBS. – Fimm ár seinni varð eg lið­ugur at lesa. Lestrartíðin var ein ótrúliga góð tíð, sum eg minnist gott afturá, men tað skal sigast, at eg altíð arbeiddi fram ímóti at koma skjótast gjørligt út á arb­ eiðsmarknaðin. Um eg skal koma við einum ráði til ung lesandi í dag, so eru tey at lata hugin dríva verkið. Men samstundis er tað týdn­ing­ armikið at fylgja við, hvørj­ar vinnumøguleikar út­búgv­ing­ in kann veita. Øvugt teimum flestu før­ oysku lesandi í Danmark valdi Hilmar at ikki gerast ein stórur partur av tí før­ oyska samfelagnum í Keyp­ manna­havn. – Eg havi altíð hildið, at man eigur at vera partur av tí samfelagi, sum man er stadd­ur í. Úr skúlanum hevði eg tríggjar góðar danskar vin­ir, sum eg fylgdist nógv við og fór til fótbóltsdystir og annað saman við. Eg hevði tó samband við før­ oy­ingar, og var eg millum ann­að regluliga á møti í Kristna­stovu úti á Amager fríggja­kvøld, sigur Hilmar. Hilmar møtti konu síni Pavlu í 1993, sum hann giftist við í 1995. Saman hava tey tríggj­ar dreingir, sum eru 17, 15 og 13 ára gamlir. Norska oljuævintýrið Sum nýútbúgvin flutti Hilm­ ar í 1997 saman við fam­iljuni til Føroya, har hann hevði fingið starv í fíggj­ar­mála­ ráð­num. – Einar tríggjar mán­ að­ir áðrenn eg varð lið­ug­ ur, fekk eg starv í Fíggj­ar­ málaráðnum. Eg fekk eitt introskeið í danska fíggj­ ar­málaráðnum, og lærdi eg heimkomin til Føroya, at tað eru stórir munir á at arbeiða í Føroyum og í Danmark. Í Føroyum verð­ ur ein blakaður út í tað, og fær man skjótt nógva ábyrgd. Í Danmark fær man hin­vegin spakuliga meira og meira ábyrgd, og kann tað taka upp til eitt heilt ár, áðrenn ein nýútbúgvin kann senda eitt alment bræv. Bæði hava sjálvsagt sín­ar fyrimunir og vansar, sig­ur Hilmar, sum arbeiddi á fíggjarmálaráðnum í hálvt­ ann­að ár, til endan á 1998. Hilm­ar hevði fingið eitt til­ boð­ um at flyta til Norra. – Um ta tíðina var olju­ áhug­in rættiliga stórur í Føroyum, og eitt av olju­fe­ løg­unum var norska Saga Pe­troleum. Eg fekk starv í lóg­ardeildini hjá teimum, og eg flutti við familjuni til Oslo í 1998. Hetta var eitt serstakliga spennandi arb­ eiði og ein spennandi tíð, har man bleiv útfordraður á øll­ um økjum. Eitt, sum gjørdi arb­eiðið so spennandi, var, at tað var so altjóðað, tí eg hevði samband við fólk úr øll­um heimsins londum. – Summarið í 2000 gavst eg hjá Saga Petroleum, tá tað bleiv uppkeypt av norsku oljurisunum Statoil og Norsk Hydro, og tey vóru noydd til at gera nakrar bygn­að­ ar­broytingar, sigur Hilmar, sum um hetta mundið flutti aft­ur til Føroya. Í Føroyum bleiv Hilmar um­sitingarleiðari í Føroya Olju Ídnaðarbólki. – Eins og í Norra hevði hetta starvið eitt altjóðað snið, har fólk úr BP, Texaco og øðrum oljufeløgunum vóru í Føroyum. Arbeiðið var spenn­andi, og tað var gott at búgva í Føroyum aftur eina tíð, sigur Hilmar, sum tá búði í Føroyum í smá trý ár, frá 2000 til endan av 2002. Grønland, Danmark og Føroyar Hilmar metti seg kláran at royna nýggjar leiðir. Hann hevði verið í oljuvinnuni í nøkur og hevði tørv á nýggj­ um avbjóðingum. – Flestu uppgávurnar í Olju Ídnaðarbólkinum vóru komn­ar á mál, og tíðin var búgv­in at royna nakað nýtt. Eg hevði lisið og hoyrt nógv um Grønland og hevði ein dreym at fara hagar. Ein dag­ in sá eg eitt uppslag frá Royal Arc­tic Line, ið kann líknast við Faroe Ship, har tey søktu eft­ir einum deildarstjóra. Eg valdi at søkja og fekk starvið. – Grønland var ein stór um­velting og ein fantastisk tíð. Nógv gekk fyri seg í eitt sindur lægri geari, og man hevði tíð at raðfesta fam­ilj­ una, og dreingirnir, sum tá vóru smáir, elskaðu lívið har. Mentanin har passaði okk­ um væl, og vit fingu nógvar nýggj­ar vinir. Men Hilmar og Pavla vistu, at tey ikki skuldu vera í Grønlandi í mong ár. – Grønland er ótrúliga gott fyri børn, men knapt so gott fyri ung, so í 2006 valdu vit at flyta til Randers í Danmark, har eg fekk starv sum deildarstjóri hjá vind­ myllurisanum Vestas. Í 2012 fór eg at arbeiða hjá Dan­ mark Rederiforening, sum var síðsta arbeiði, áðrenn eg byrj­aði hjá Strandferðsluni nú 1. juni 2014, sigur Hilmar, sum kann sigast at vera ein