mánadagur 21. juni 2004síða 7

12 Nr. 116 - 22. juni 2004 Nr. 116 - 22. juni 2004 13 Jóansøkudreymur Orð og lag: Dagfinn Olsen juni 1999 Í fríum høgum lofti, sær fuglur setti kós Í miðum summarløtum, sær sveinur valdi drós Í suðuri búreisingar, reistu smáttu tá Fjálgur logi hitar lon og vrá. Tá morgunroðin litar, í lofti hoyrast ljóð. Í summarløttum løtum, rodna morgunfljóð Ungt lív í føgrum blóma, yvir lág og reyn Sveimar burt í jóansøkudreym. Niðurlag: Setið segl í sunnan - ljóða stevnuboð Gentur, dreingir, repið segl og tog Miða summarkætið heita, kveikir uttan drál Heitan dreym og jóansøkubál - innst í hvørji sál Tvøroyri við longsli, hýsir stevnufólki kær Vágur gestablídni vísir, gestum nær og fjar Jóansøkudreymur ferðast, frítt um bygdagarð Stevnukæti fremst í huga var. Hásummarkvøða Nú durva íður - hav við klettin stendur - Í bergsins barni yðjur fuglamongd Í líðum blómur taka saman hendur - Um dimmið - fjøll í reyðargulli fongd Niðurlag: Fjálga, sæla summarløta - Kveikir vónir barmum í Morgun blítt sæst kvøldið møta - eymt um hægstu náttartíð Nei, tað er eingin tíð á hesum landi Sum er so vøkur, dragandi og blíð - Á dreymanátt er knýtt mangt ástarbandið - Í undurføgru jóansøkutíð Nú menskir alvar eins og ungar moyggjar Á firðum fremja mangt eitt ítróttsbragd, Ein dýrgripur - sum prýðir vára oyggjar - Tey eru øll - og okkum mikil frægd Hygg grøs og urtir - sóljufjøld í lágum - Í náttardøgg tey sløkkja tosta sín Fær - finn tær hvíld við keldufar í náðum Og skoða verkið - skrýtt í summarlín NePtuN (2001) C M Y K 13 12