týsdagur 1. juli 2014síða 49

49 Mikudagur 2. juli 2014 · Nr. 74 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Nøvn Nú tynnist í vinarskara hesi orð runnu okkum í huga tá boðini bórust um, at góði vinur og granni okkara Hjørleif var farin. Hjørleif var 79 ára gamal, nú hann andaðist. Hann var borin í heim í Skopun 2. august 1934, sonur Gregor Hentze og Elisa­beth Poulsen úr Skopun. Hann tók víðkaða maskin­ meistara­prógv í Keypmannahavn og fór síðan út í heim at sigla í nøkur ár. 1964 fekk hann starv á oljureinsi­verki hjá A.P.Møller í Danmark. 1966 flutti hann heim aftur til Før­oya. Hann hevði fingið lærarastarv á Føroya Maskinskúla, har hann undir­vísti í 18 ár, og mangir munnu teir vera, sum við takksemi minnast aftur á nær­lagda læraran, Hjørleif. Seinastu virknu ár síni starvaðist Hjør­leif hjá Tórshavnar kommunu á Teknisku deild, har hann hevði ábyrd av og var tekniskur leiðari fyri gøtu­ljós­um kommununar, til hann í 1998 legði frá sær vegna aldur. Hjørleif bar ringa sjúku í samfull átta ár. Ikki sást tú hetta á honum, hann var tann sami, altíð positivur, hann samskifti ofta við okkum um sjúku­na, hann var sálarliga sterkur í hesi støðuni. Jóhan Poulsen serlækni í krabba­sjúku, nevndi hetta sum nakað ser­stakt í fyrilestri, sum hann helt á Hotel Føroyum fyrr í vetur. Hjørleif og Berlina bygdu sær set­hús her í Hamarsgøtu í 1969. Hjá teimum hava vit grannar mang­a­n sitið væl, ikki minst nú sein­nu árini, tá vit hittust eina ferð um vikuna í vetrarhálvuni, til hugna og prát. Hjørleif hevði sína meining og hann var ikki bangin fyri at siga hana. Hann var hjálpsamur og fryntligur mað­ur, við løttum sinnalag, hetta kundu vit grannar bert gleðast um, men var hann varugur við órættvísi, so talaði hann at. Tá Hjørleif var hjástaddur var altíð skemt og gaman, ikki minst børnini nutu gott av hansara umsorgan. Hann skip­aði í mong ár fyri tunnusláðing her í Hamarsgøtu, og læt børnini mála tunnuna í kjallara sínum. Eisini á mongu útferðum okkara høv­du vit gleði av at hava Hjørleif ímill­um okkum. Dansikvøldini í Hamarsgøtu møtti hann trúliga upp til, og var hann altíð væl fyrireikaður. Vit grannar kunnu bert gleðast um, at hann var við til at gera grannalagi til nakað serstakt her í Hamarsgøtu. Gott er við vinum at fylgjast á leið. Vit drýpa høvur í sakni um góða vin og granna okkara Hjørleif. Men størstur er saknurin hjá tykk­um Berlina, Elin, Palli, Diana og abba­børnini. Harrin styrki tykkum. Æra verði minni um Hjørleif. Grannar í Hamarsgøtu Minningarorð um Petur Hjørleif Hentze 02.08.1934 – 25.01.2014