Sosialurinarkiv
Sosialurin 2014-07-03, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 3. juli 2014síða 6

‹ fyrra síða allar 44 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 4. juli 2014 · Nr. 75 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 har, sum bilurin fór á sjógv. Tann dagin høvdu sjálv­boð­ in tikið stig til eina lands­ um­fevnandi leiting, sum var á sjógvi, á landi og í luftini. Hann hevur eftur øllum at døma ligið í teirri 65 metra longu holuni, sum er í gjónni, har sum froskmennirnir ikki fingu leitað, sigur Rúni. – Vit vóru øll so ómetaliga glað fyri, at Rani varð aftur­ funn­in, men hann var jú deyð­ur. Hvat er tá at gleðast um? Men akkurát tá vóru vit veru­liga glað, tí nú sluppu vit undan óvissuni, og kundu fáa loyvi til at jarða hann og harvið hava eitt stað at fara til, sigur Eydna. Droymdi um sjógvin At missa ein son í besta blóma er meiningsleyst. Rani ætlaði sær út í verðina at sigla sum maskinmeistari. – Hann var ikki stórt meiri enn 12 ára gamal, tá hann bað um lærupláss til elek­trikara. Hann hevði verið í læru í gott eitt ár hjá JT- Electric, og áðrenn tað verið í eitt ár á SIT. Harafturat hevði hann verið við línuskipinum, Jákupi B, um­framt eitt togt við skúla­skip­inum, Georg Stage. Hann treivst væl á sjónum, og verðin lá opin fyri hon­um, sigur Eydna. Kundi ikki verið forðað Eydna og Rúni hava tosað við síni børn um vandan, ið stendst av at koyra ávirk­ aður og at koyra ov skjótt: – Ongantíð hevur verið neyðugt at skeldað ella hótt við nøkrum, og vit kendu okk­um veru­liga sannførd um, at Rani hevði skilt álvar­ an við hesum. Men hesum koma vit ikki nærri. Hvat ið veru­liga hendi, verður mill­um Jens Paula og Rana, tí tað er ikki staðfest, hvør teirra koyrdi bilin, tí sam­ bært líkskoð­an­ini bar ikki til at siga, hvør ið koyrdi, tí hvørgin teirra hevði sitið í trygdar­belti. Eingin hevði sæð teir. Men upplýsing er tað einasta, ið kann fyri­ byrgja, halda tey bæði. Svárur saknur Tað hevur verið ein strævin og tung tíð hjá Eydnu, Rúna og børnunum síðani van­ lukk­una. Ein ómetaligur svárur saknur hevur tað verið, eins og tað er enn. Ein lívs­glaður drongur, stórur og væl­vaksin, og hann fylti nógv í gerandis­degnum í húsk­inum. – Gud viti, hvussu leingi tað fer at vera so ringt, sum tað hevur verið higartil, tað er næstan, sum ein enda­leys­ ur saknur, men einaferð fara vit helst at kunna minnast og tosa um Rana við gleði. Tí tær góðu løturnar hava verið nógvar. Helst fara vit tá eisini at fella gleðistár, tí vit hava havt hann hjá okk­ um í 20 ár. Um vit ongan drong høvdu havt, høvdu vit held­ur ikki verið kedd nú, men var tað nú betur? Nei, vit eru glað um at hava havt Rana hjá okkum í 20 ár, og vit royna av øllum alvi at fóta okkum aftur sum familja, siga Eydna og Rúni. Tey halda tað vera ringt at siga, hvat kundi byrgt fyri eini vanlukku sum hes­ ari. Meiri sjónligt politi á veg­unum hevði munað væl, halda tey. Tað fer at henda aftur Hetta er fyrsta árið, at blómu­tyssi verða løgd fyri Jens Paula og Rana í sam­ bandi við Minningardag teirra deyðu í ferðsluni. – Tað er altíð onkran ann­an, tað gongur út yvir, tá van­lukkur henda. Men nú hava vit roynt tað. Tað gekk ikki meira enn ein vika aftaná at Rani var jarð­aður, tá var longu enn eitt ungt lív mist orsakað av meinings­ leysari koyring. Og tað fer at henda aftur. Tað er gott, at fokus verður sett á, at tað eru fólk, ið doyggja í fersluni. Vit halda, at tað átti at verið settar minnisplátur upp fram­við vegnum, har fólk hava latið lív í ferðsluni, so at til ber at síggja hvønn talan er um, um tað eru fremm­ anda­fólk, ið koma framvið, siga Eydna og Rúni at enda. Rani varð føddur 20. desemb­er og Eydna kom heim við honum frá føði­ deildini jólaaftan, og hann varð doyptur nýggjársdag í Vágs kirkju. Hann andaðist 28. desember, varð funnin 4. januar, kom úr kapellinum 7. januar og bleiv jarðaður 8. januar. So hesi næstu jólini fara uttan iva at verða sera tung at koma ígjøgnum. eirikur@sosialurin.fo ferðsluvanlukkan Í Oyndarfirði Barbara, Rani og Hanus. Barbara fór til Danmarkar undir hægri lesnað stutt eftir vanlukkuna Mynd: Privat Akkurát tá vóru vit veru­liga glað, tí nú sluppu vit undan óvissuni, og kundu fáa loyvi til at jarða hann og harvið hava eitt stað at fara til Mynd: Privat Meira mann elskar, meira syrgir mann, tí sorg og gleði eru fylgisveinar, hvør hjá øðrum. Sorg er heimleysur kærleiki, men sorgin hevur sítt pláss og tað er í hjartanum, tí kærleikin vinnur á sorgini. Eydna og Rúni í Billu­stovu saman við yngsta soninum, Hanus Mynd: Álvur Haraldsen