týsdagur 8. juli 2014síða 31

31 Mikudagur 12. februar 2014 · Nr. 18 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mikudagur 9. juli 2014 · Nr. 77 ítróttur um fe­lagsskapin, sigur hann. – Vit vóru ellivu mans um­ borð, og vit vóru eitt breitt gjøgn­umsnitt av sam­fe­lag­ num, tí vit komu úr øllum sam­felagsløgum, so summir vóru giftir og áttu børn, með­an aðrir vóru stakir, og summ­ir vóru religiøsir og aðr­ir ikki. Eisini mannaðu vit bátin við einari góðari stammu, men tóku altíð ein­ ar tveir nýggjar við, sum ong­ ar roynd­ir høvdu. Har veit eg um nógv onnur feløg, sum ikki vildu tikið tann kjansin, og eg veit eisini um fleiri røð­arar, sum ikki vildu farið um­borð á ein bát, uttan teir næst­an fingu garanti fyri áðr­enn, at hann fór at vinna. Alt hatta er ein hugburður, vit einki kendu til tá. Eitt annað, sum Ludvík eis­ini kemur inná, eru øll tey ymsu støðini, ið skulu hýsa kappróðri, hóast tey kanska slett ikki eru egnað til tað. Hann heldur, at tað, at róðrarstøðini ikki eru tey somu hvørt ár, er stóri trup­ulleikin, tá tosað um at fáa róðrar skjótt og væl av­greiddar, og sum dømi nevn­ir hann, at tað bara er á Norðoyastevnu og á Ólav­ søku, at róð verður í sama stað, meðan hinir róðrarnir skift­ast ímillum fleiri støð. – Skálafjørðurin, Fugla­ fjørð­ur, Vestmanna, Tvøroyri og Vágur hava bara róður ann­aðhvørt ár, Hvalvík, Hós­ vík, Kollafjørður, Sanda­vág­ ur, Mið­vágur og Sørvávur bara triðja­hvørt ár, og Skála og Strend­ur hava bara róður fjórða­hvørt ár, so tí gongur leingi ímillum, at somu fólk á hesum plássum skipa fyri róðri, sigur hann. – Í Vági og Miðvági hevur tað ikki so nógv at siga, tí har liggur starturin kloss upp í ein brimgarð, men um tú ímyndar tær, at ein, sum hevur við róðurin á Strond­ um at gera, er for­køl­að­ur, tá Fjarða­s­tevnan er har, ganga átta ár ímillum, at hann skip­ ar fyri róðri. Tá sigur tað seg sjálvt, at venj­ing­in ikki er tann sama, sum hjá teimum, ið hvørt ár skipa fyri róðri. Haraftrat heldur Lud­vík, at tíðin er komin til at gera skiln­að millum bygda­stevn­ ur og kappróður, tí hetta eru tvey ting, sum ikki nýtast at vera eitt og tað sama, og sum tað ikki ber til at skilja sund­ ur. – Tá illa gongst at av­ greiða róð­urin á eini stevnu, munnu nógv fólk klóra sær í nakkanum og spyrja seg sjálvi, hví ólukkan tey skulu rógva her. Svarið fáa tey, tá tey koma at landi og stíga upp á keiina, har tey so renna seg í øll hesi tjøldini við 21-spæli og øllum hugsandi tom­bola. Vit mugu minnast til, at tað er væl kappróðurin, sum hevur skapt stevnurnar og ikki øvugt. Og eg haldi tað vera øgiliga keðiligt, at tær gomlu stevnurnar verða brúkt­ar til at definera, nær okk­ara tjóðarítróttur skal íðk­ast, sigur hann. – Fyri mína skyld kundi tað akkurát tað sama verið kapp­róður á Kaldbaksfirði eitt mikukvøld, og um tað blivu fleiri kappróðrar, sum vóru á sama stað, har um­ støð­ur vóru til ein góðan start, hevði tað heldur ikki bliv­ið hetta hestaarbeiðið hvørja ferð. Men tíverri eru tað tey smáu feløgini, sum halda fast um, at stevnur og róð­ur partú skulu fylgjast, hó­ast tíðin sigur nakað ann­ að og tey ungu heldur velja at fara á onkran festival, enn at fara á stevnu. Ber okkurt aftur Fyrstu ferð, Ludvík við Stein var umborð á út­varps­bát­ in­um sum viðmerkjari, var á Eyst­an­stevnu í 2008, men síð­ani 2009 hevur hann verið fast­u­r fús­ur, tá tað hevur lig­ið fyri – og tað hevur tað gjørt sum oft­ast. – Tá tú ert umborð á út­ varps­bátinum, sært tú alt úr ein­u­m øðrum vinkli, og mær dám­ar væl at vera umborð á bát­inum og fylgja róðrinum upp á henda mátan. Tú kem­ ur eisini í samband við nógv fólk, sum er við ella rundan um róðurin, so tað er bara stutt­ligt. Onkrar dagar kundi eg hugsað mær at sit­ ið umborð á onkrum av bát­ un­um, men aðrar dagar prísi eg meg lukkuligan fyri, at eg ikki eri tann, sum skal rógva tann dagin, sigur hann. – Upp á ein ella annan máta er hetta kanska mín máti at bera nakað aftur til eina ítróttargrein, sum hev­ ur giv­ið mær so nógv, og av tí at eg ikki havi so góða tíð til at vera í neystinum, ligg­ ur kanska eitt lítið sindur av sam­vitskubiti aftanfyri eis­ ini. Men eg haldi meg síggja, at í nógv­ar mátar er talan um eina blómandi ítróttargrein, tí hóast kappróðurin hevur sæð betri dagar, peikar tað onk­ursvegna eisini rætta veg­in nú. Í tí sambandinum vísir Lud­vík við Stein á, at tað hjá tíggju­mannaførunum er gott at síggja, at tey eru fimm í tali og ikki bara tvey. – Tað er eisini hugaligt, at bæði ungir og eldri røðarar rógva við í kappingini har. Og har ger túsund metra tein­urin helst eisini góðan mun, tí hann merkir, at um tú ert aftastur, ert tú bara 10 sek­und aftanfyri og ikki 30 sek­u­nd, sum tað kundi verið á tveytúsund metrum. Tann mun­urin er nóg lítil til, at tað eis­ini hjá teimum er stuttligt at vera við, heldur hann. Spurdur, hvat hann so held­ur um róðurin í ár, so held­ur Ludvík tað vera spenn­andi at síggja róðr­ar­ nar hjá seks­manna­før­um við monn­um, og eis­ini fegnast hann um, at spenningur enn er í kapp­ing­ini hjá fimm­ manna­førum við gentum og dreingj­um, tí har hava verið skift­andi vinn­ar­ar. – Sum nevnt, er púrt eing­ in spenningur hjá fimm­ manna­førum við kvinnum og seksmannaførum við kvinn­um, tí har eru ávika­ vist Erla Kongsdóttir og Jarn­bardur einaráðandi. Hjá áttamannaførum sá tað áhuga­vert út á Jóansøku, tá Knørrur vann, men nú á Fjarða­stevnuni í Vestmanna fekk Knørrur einki gjørt við Kví­víking, sigur hann. – Og hjá tíggju­manna­før­ un­um hevur Drekin Reyði ver­ið einaráðandi, so har kann tað kanska bara vera á ólavsøku, at okkurt annað hend­ir. Um klaksvíkingar og vest­menningar spenna seg út og venja nógv, kunnu teir sakt­ans taka Drekan Reyða á stutta teininum á Havn­ ar­vág, tí tá tú ert so nógv best­ur og fremstur, er eis­ini skjótt at sovna. Og á Ólav­ søku verður nógv lagt fyri, hó­ast royndirnar seinnu ár­ ini hava víst, at tað gjarna er ringt at taka tann mest vinn­ andi bátin. hilmarjan@sosialurin.fo profilurin i d