hósdagur 21. august 2014síða 36

nr. 94 · 22. august 2014 8 VIKUSKIFTI – Fólkini á skíðstaðnum hava ongantíð sæð kava og vita als ikki, hvussu tey skulu bera seg at. Fyri fleiri teirra er tað næstan ein ómøgulig uppgáva at skula læra at standa á skíð, og tí eisini ein stór avbjóðing fyri meg. Soleiðis sigur 20 ára gamla Ester D. Kass, ið er útbúgvin skíðlærari. Í summar arbeiddi hon á forkunnugum skíðstaði í Suðurafrika samrøða Orð: Rannvá G. Fossaberg rannva@sosialurin.fo Húgvur, tjúkkar troyggjur, 10 kuldastig og fjallasíður við nøkrum hundrað fólk­um á skíð. Hetta er ikki júst tann myndin, flestu okkara hava, tá hugsað verður um Afrika, men í statinum Lesotho, sum liggur í Suðurafrika, eru kuldi, kavi og fólk á skíð eingin óvanlig sjón. Lægsta punktið í fjallalandinum Les­ otho er á umleið 1400 metrar, og tá vit hava summar, er hávetur í Lesotho. Afriski er eitt av bert tveimum skíð­ støð­um har á leiðini, og hvørt summar halda fleiri túsund afrikanarar frí og standa á skíð á tí heldur forkunnuga skíð­stað­num. Hetta summarið hevur 20 ára gamla Ester D. Kass, sum upp­runa­ liga er úr Havn, men nú býr í Keyp­ manna­havn, verið skílærari á Afriski í Lesotho. – Hetta hevur verið ein øðrvísi men fant­astisk uppliving at sleppa at royna meg sum skíðlærara í Suðurafrika. Stutt­ligt, men ógvuliga avbjóðandi, sig­ur Ester D. Kass. Tvey ár og á skíð Fyri skjótt tveimum árum síðani bleiv Ester D. Kass útbúgvin skíðlærari. Hetta var eftir, at hon var liðug við mið­náms­ skúla­útbúgvingina og ynskti at taka sær av løttum í eina tíð. – Onkursvegna var tað rættiliga nær­liggj­andi fyri meg at gera okkurt í skíðvinnuni, tí tað er ein vinna, sum eg kenni hampiliga væl. Eg var einans tvey ára gomul, tá eg stóð á skíð fyrstu ferð, og líka síðani havi eg á hvørjum ári staðið á skíð saman við familjuni. Mær dámar tað ótrúliga væl og hugsaði, at tað kundi verið ein upplagdur møgu­ leiki at fáa mær eina útbúgving sum skíð­lærari, samstundis sum eg helt frí frá tí veruliga skúlalívinum, greiðir Est­ er D. Kass frá. Gjøgnum felagið Blivskiinstruktør. dk fór Ester D. Kass til Eysturríki í 2012, har hon tók ymisk skeið, áðrenn hon kundi fara til endaligu próvtøkurnar og fáa skíðlæraraprógv. – Próvtøkan er býtt í tríggjar partar. Tú skal klára ein ástøðiligan part, skalt vísa á hvørjum støði, tú sjálv ert á sum skíð­ari, og eisini er neyðugt at tú dugir nóg væl at læra frá tær fyri at klára und­ir­vís­ingarpartin. Og so er eisini neyð­ugt, at tú klárar teg hampiliga væl á týskum. Klárar tú allar hesar roynd­ir­ nar, fært tú skílæraraprógvið í hondina, sig­ur Ester D. Kass, sum eftir at hava fing­ið prógvið arbeiddi tvær sesongir á skíðstøðunum Wagrain og Alpendorf, eis­ini kallað St. Johann im pongau. – Har vóru fyri tað mesta danskarar, sum komu á skíðskúlan har, og tað var rætti­liga krevjandi, tí eg veit ikki, um tað er serstakt fyri danskarar, men tá teir hava goldið eina upphædd, vilja teir eisini duga væl at standa á skíð, tá tímarnir á skíðskúlanum eru lidnir. Tað er ikki altíð líka lætt at læra fólk at standa á skíð, so tíðin í Eysturríki var góð men eisini til tíðir strævin, fortelur Ester D. Kass. Skíðlærari í Afrika