Sosialurinarkiv
Sosialurin 2014-09-08, síða 15
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mánadagur 8. september 2014síða 15

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

15 Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 8. september 2014 · Nr. 101 undir fýra eygum Finn­bjørn er tó við gott mót, hóast hann nú hev­ur stað­ið á odda fyri Talv­sam­ band­inum í fimm ár. – Januar mánaður er van­ liga sera strævin. Tá fella nógvar uppgávur saman, og tá kann eg kenn meg strongd­an. Í ár spurdi eg meg sjálvan, hví eg geri hetta. Men tað lag­aði seg eisini, og eg havi ongar ætlanir um at taka meg aftur. Eg kom at siga í út­varp­inum, at eg elski talv, og hóast tað kanska ljóð­ar eitt sindur undarligt at siga, so er nakað um tað. Talv er partur av mínum sam­ leika, sigur Finnbjørn Vang. Sum ein hvør annar ítróttar­leiðari kemur Finn­ bjørn eisini í støður, har fólk eru á ymiskum máli um ymisk viðurskifti. – Gularótin er avgjørt betur enn pískurin, og hóast vit skulu royna at finna semjur og verða samd, so má ein ítróttar­leiðari viðhvørt taka ein avgerð sjálvur – eis­ ini um tað er ein ópopu­ler avgerð. Tað eri eg av­kláraður við og havi ongar trupul­ leikar av. – Í felagsskapi skulu øll ikki at verða samd alla­tíðina, men tað er umráðandi, at vit duga at verða ósamd og alíkavæl fáa avgreitt øll viður­skifti, samstarva og fáa úrslit. – Tað er so nógv uppi í tíðini, at leiðarar skulu verða semjusøkjandi og taka fólk við upp á ráð, at vit um nøkur ár fara at uppliva leiðarar, sum ikki megna at taka eina av­gerð sjálvur. Samstarv er gott, men viðhvørt skal onkur skera ígjøgnum og taka eina avgerð, sigur Finnbjørn Vang. Altjóða uppgáva Í summar verða Finn­bjørn Vang valdur til vara­for­ seta í euro­peiska talv­sam­ band­inum, European Chess Union, fyri næstu fýra árini. – Tað er gott fyri føroyska telv­ing og fyri Før­oy­ar sum heild, at vit hava fing­ið um­ boð í euro­peisku talv­nevnd­ ina. Eg eri full­vísur í, at tað fer at hava onkrar fyri­munir við sær fyri Føroyar, og har­ afturat fáa vit eisini markera okkum enn meira í altjóða talvi, sigur Finn­bjørn Vang. – Hetta ger tað eisini moti­ ver­andi hjá mær at halda fram sum leiðari innan talv, tí hóast tað kann gerast stræv­ið, so er tað eisini spenn­andi at royna nakað nýtt. – Føroyar eru ikki so lítlar í talv­samanhangi, men vit kunnu styrkja okkara støðu enn meira, og tað er tað eftir øll­um at døma brúk fyri, tí eg møtti fyri stuttari tíð síðani einu­m norð­manni, sum ikki visti at Føroyar vóru til. Finnbjørn Vang heldur, at føroyska ferða­vinn­an kundi nógv meira burtur úr talvfólki og ítróttar­fólki ann­ ars. – Vit senda nógv fólk til altjóða talv­kappingar, og føroysk ítróttar­fólk ferðast allatíðina, men eg merki einki til áhuga frá ferðavinnuni at breiða kunnleikan til Føroyar út. Tað skuldi verið upplagt, at vit fingu visitkort og tilfar við okkum, tá vit fara á ferð, men í best føri megna vit at grava onkrar faldarar, sum ikki eru serliga væl egnaðir, fram, sigur hann. Finnbjørn Vang kann í øllum førum føra Føroyar fram í altjóða talv­um­hvørv­ inum næstu fýra árini. – Eg veit væl, at politikkur hevur við sær, at mann skal lata eitt sindur fyri at fáa, men eg ælti mær ikki at missa meg sjálvan burtur í al­tjóða talvheiminum. Eg fari at verða so erligur, sum eg yvirhøvur kann verða, og eg verði ikki við til nakað politiskt spæl, um viður­skift­ ini eru ivasom, lovar føroyski talv­forsetin. eydun@sosialurin.fo Hvat ger teg glaðan? – Nakað av tí størsta, ein hondbóltsvenjari kann upp­liva, er, tá ið tú lærir ein spælara – líkamikið um hann er ungur ella vaksin – nakað, tað so lukkast, og spælarin verður glaður. Tá eri eg eisini veruliga glaður. Hvør er tín størsta ítróttaruppliving? – Eg havi havt fleiri stórar upplivingar, men skal eg nevna onkrar, so var tað heilt serligt fyri meg at vera við flogbóltslandsliðnum til Oyggjaleikirnar á Isle of Wight, at luttaka í HM í beach hondbólti í Brasil og so ikki minst tann fyrsta steypafinalan við KÍF, tá ið sera nógv var gjørt burturúr. Tá ið Australia fyrr í ár vann undankapping í New Zealandi, hildu Jan Ottoson og øll hini, at Australia hevði vunnið sær rætt at lut­taka í HM enda­spæl­ inum. Men ein finta hjá al­ tjóða hondbólts­sam­band­ inum gjørdi, at Australia bleiv ikki viður­kent sum lut­takari í HM, og í staðin skuldi Týsk­landi, sum kiks­aði í undan­kapp­ing­ini, hava pláss­ið hjá Australia. – Týsklandi er kanska týdningarmesta hond­bólts­ tjóðin, og tí skuldu teir fyri einhvønn prís við til HM. Tað gekk so út yvir okkum. Tað var ikki bara ein gøla fyri australskan hond­bólt, tað merkti eis­ini, at eg mest sum onga løn fekk fyri mítt arbeiði, sigur Jan Ottosen, – Ein týðandi partur av mínari løn skuldi koma frá stuðulsavtalum, ið vit fingu til HM-kappingina, men tey sponsoratini blivu av ongum, og tí havi eg lítla og onga løn fingið fyri ar­ beiðið í Australia, sigur Jan Ottosen. eydun@sosialurin.fo Misti pengar av HM-gøluni »Eg havi bara meg sjálvan at hugsa um, og mær nýtist ikki so nógv fyri at klára meg, og tí kann eg eisini átaka mær skiftandi uppgávur og eisini verða nógv á ferð« UM Jan Ottosen Jan Ottosen er 37 ára gamal hondbóltsvenjari úr Thisted. Áðrenn hann kom til Føroya at verða venjari í 2009, vandi hann ymisk lið í Norðurjútlandi. Jan var í trý ár venjari í KÍF og síðani hálvtannað ár í VÍF. Síðani ársskiftið hevur Jan verið landsliðsvenjari í Australia. Í løtuni er hann staddur í Danmark og er venjari í Aalborg. Men hann skal aftur til Australia seinni í ár og næsta ár at røkja ymsar venjarauppgávur har. Myndir: Álvur Haraldsen