mánadagur 29. september 2014síða 6

Mánadagur 29. september 2014 · Nr. 110 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Danjal av Rana Hetta vóru næmingar og lær­ arar á Føroya Fólka­há­skúla, sum gjørdu eina lítla fólka­ lívs­frøðiliga kanning, um hvat fólk í býnum hugsa og halda um kvinnur í burku. Uppskotið kom á einum samansjóðingartúri í Fugl­ oynni, tá næmingarnir fóru at kjakast um mus­limar. Mein­ingarnar hjá næm­ing­ unum vóru ógvuliga ym­isk­ ar, og sum skilst var kjakið til tíðir heitt. Onkur fekk tá hugskotið at kanna, hvussu føroyingar høvdu borið seg at, um teir møttu muslimum í Havnini. Endin var, at hendan lítla verkætlanin gjørdist veruleiki. Sambært næmingunum var endamálið tvífalt: Fyrst at síggja, hvussu fólk bera set at, tá tey møta kvinnum í burku, síðani at fáa eina fatan av, hvussu tað er at ganga soleiðis ílatin. Næm­ ingar­nir avgjørdu, at tey ikki skuldu siga nakað ella á nakran hátt samskifta við fólk. Tey seymaðu sær búnar, og so var klárt at fara í býin. Leiðin gekk fyrst við bussi niðan í SMS og so til gongu oman í Vágsbotn. Øll reageraðu, siga næm­ ingar­nir, og tíverri vóru eis­ ini nógv, ið reageraðu neiliga. – Tað var óbehagiligt at ganga soleiðis, eitt sindur undarligt, siga næmingar­- nir. – Ein bilførari gav okkum fingurin. Hann slakkaði av, og koyrdi sera spakuliga fram­við okkum, meðan hann vísti okkum fremsta fingur, sigur ein av næmingunum. Fólk róptu eisini ókvæmisorð Mánadagin gjørdust havnafólk ikki sørt skøkk, tá ein riðil av burkukløddum kvinnum komu gangandi gjøgnum býin. Tó so, kvinnurnar vóru ikki allar kvinnur, og burkurnar vóru ikki heilt ektaðar heldur fordómar í mið­býnum Burka­ klæddar »Hetta er eitt sindur vemmiligt« REASKJóNIR/VIÐMERKINGAR FRÁ Havnarborgarum ...Tveir menn í Vágsbotni róptu millum sín: »Tú! Tak uppundir hana! Ja, eg burdi, ha?« »Áh sum hesi eru fitt« »Gott man ikki hevur nakað ímóti fremmandafólki!«