hósdagur 2. oktober 2014síða 36

Sosialurin nr. 112 · 3. oktober 2014 4 VIKUSKIFTI Frá prestaskúla til bókaútgávu í Tanzania Hjúnini Anne-Lene og Peter O. K. Olofson hava seinastu 10 árini virkað í Tanzania, og í februar fara tey aftur til Afrika, har nýggj uppgáva bíðar í nánd av Kilimanjaro Samrøða Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Einaferð var hann tann umstríddi prest­ ur­in í føroysku fólkakirkjuni. Hansara mein­ing­ar vóru stundum upp á tvørs hjá teim­um, sum leiddu Fólkakirkjuna, og hetta gjørdi hann til ein profil í sam­ fe­lags­kjak­inum. Peter O. K. Olofson kom í 1989 til Før­oya at virka sum prestur í Fuglafirði. Har varð hann verðandi til februar í 2000, tá ið hann fór úr starvinum. Eftir tað búði hann eina tíð í Klaksvík, til leið­in í 2004 varð løgd til Tanzania at starv­ast á einum prestaskúla í Mbeya. Har hava Peter O. K. Olofson og kon­an Anne-Lene virkað síðani, og eftir eina tíð heima fara tey eftir ársskiftið av­stað aftur til Afrika, har ein nýggj upp­gáva bíðar teimum har norðuri í Tan­zania. – Vit trívast væl í Tanzania og kenna okk­um heima har, og vit hava ongar ætl­an­ir um at gevast við okkara arbeiði fyri­bils, sigur Peter O. K. Olofson. Hann og konan hava øll hesi 10 árini árini havt útgangsstað í Klaks­ vík, haðani tey so eru útsend av Luth­ ers Missonsforening og Kristiligt Missi­ óns­fe­lag. Men av praktiskum ávum flyta tey í hesum døgum bústað til Dan­markar, har tey hava keypt hús á Fals­ter. Menn eru prestar Fyrstu fýra árini í Tanzania starvaðust Anne-Lene og Peter á einum universiteti í Mbeya, har Peter undirvísti komandi prest­um í teologi, og Anne-Lene leiddi eina eitt ára útbúgving av prestakonum. – Fyri seks árum síðani fingu vit sum uppgávu at uppbyggja ein nýggjan presta­skúla í býnum Sumbawanga, og tað hava vit tikist við til nú, tey lokalu eru til reiðar at yvirtaka skúlan og føra hann víðari, sigur Peter O. K. Olofson. Hann hevur undirvíst í teologi, með­ an Anne-Lene umfamt at undirvísa presta­konum, eisini undirvísti prest­ un­um í enskum máli. Á prestaskúlanum í Sumbawanga fingu prestar og sonevndir evangelistar út­búgv­ing. Ein prestur í Tanzania kann hava upp í 15 samkomur undir sær, og tí leiða evangelistar einstøku sam­kom­ ur­nar. Og skuldi nakar ivast, so vóru tað bert menn, ið lósu til prest á presta­ skúl­an­um hjá Olofson. – Í vesturheiminum er tendensurin tann, at skilnaður ímillum mann og konu verður kallaður diskriminatión, og tað skapar eitt alt meira kynleyst sam­felag, har fólk eru persónar og ikki menn og kvinnur. Soleiðis er ikki í Tan­ zania, tí har vita tey, at menn og kvinn­ ur hava sama virðið, men ymiskar upp­ gávur. Ein maður er ein maður, og ein kvinna er ein kvinna, sigur Peter O. K. Olof­son. Sjónligur kristidómur Talið á kristnum fólki í Tanzania hevur verið sera nógv vaksandi seinastu mongu árini, og í dag verður mett, at mill­um 50 og 60 prosent av íbúgvunum eru kristnir. Og sambært Olofson-hjún­ unum er tað nakað, sum veruliga merk­ ist í samfelagnum. – Gud er við í øllum, sum tey gera. Bara tey skula hava ein temunn ella eina kola, so takka tey Gudi fyri, áðrenn tey fáa sær. Er onkur trupulleiki, siga tey, at tey fara at biða Jesus um at hjálpa teimum við trupulleikanum. So­leið­is er tað í øllum viðurskiftum í ger­and­is­deg­num, og tað er ein krist­in­ dómur, sum vit kunnu læra nakað av, sigur Anne-Lene Olofson. – Tað eru í grundini afrikanarar, sum skulu hjálpa okkum í vesturheiminum at finna aftur til kristnu trúnna, sigur Peter O. K. Olofson. – Í Tanzania er tað givið, at Gud er Gud og hevur maktina. Tey trúgva, at Gud stýrir øllum, og tey ynskja at gera tað, sum Gud vil. Í vesturheiminum verð­ur Gud alt meira koyrdur út á eitt síðu­spor, og her í Føroyum kunnu vit Peter og Anne-Lene í hátíðarklæðum á prestaskúlanum PRIVATMYND