fríggjadagur 11. juni 2004síða 2

2 Nr. 109 - 11. juni 2004 Nr. 109 - 11. juni 2004 3 At taka grind upp Nógvir mans á hvørj- um hvali. Onkun- staðni er ein kvinna at síggja eisini. Summir við endanum hægst. Annar við eini spik- fjós í hondini og ein triði, sum ikki sleppur framat at skera, stend- ur og fylgir við og gevur góð ráð til tann, sum knívinum heldur GRIND Edvard Joensen Mannamúgvan veksur al- samt á havnarlagnum. Klokkan er júst farin av sjey, og Útvarpið hevur sagt frá, at nú fara seðlarnir at koma út hvørja løtu. Eingin vil liggja eftir, tí tann, sum ikki møtir, kann rokna við, at hansara partur bara verð- ur býttur upp í hjá hinum, og so er hesin fongurin fokin. Her hittist fólk úr ymsum heraðshornum. Menn sum kennast væl eru í fylgi, aðr- ir, sum ikki hava hitst í ára- vís, heilsast og tosa um hetta og hitt. Menn eru spentir. Hvussu man fara at hilnast? Frætt er, at fongurin er rímiliga stórur, og eitt skinn man fara at vera í dráps- part. Men verða heimapatar eisini býttir? Og hvussu stórir verða teir? Løgið, sum hetta at vilja fáa, og helst fáa nógv, knappliga sprettur upp í fólki. Og er nakað, sum kann fáa havisjúku fram í føroyinginum, so er tað hetta at fáa grind. So er hann har. Sýslu- maðurin. Kemur saman við einum timum, fýra polit- istum í politibilinum. Teir hava sitið alla nátt og ar- beitt við at fáa hetta rokni- stykkið at ganga upp. Nógvar partar skal hetta í. Bara drápspartarnir liggja um teir 1.300. So koma allir hinir. Finningarbátur, vakt, upptøka merking, grindaformenn, almennir stovnar og hvat nú kann vera, sum fær part. Vit hava á veg út higar í morgun longu møtt fyrstu lastbilunum við grind. Hesir, sum hava fingið part, áðrenn seðlarnir eru komn- ir út, eru bilar frá ymsu kommununum, sum hava fingið fráboðan um heima- partar. Og skilabest hevur sýslumaðurin so hildið verið at fáa hetta av vegn- um, meðan nátt enn var, og feðslan ikki var rættiliga byrjað. Tí hann veit sum er, at tá tað fer at nærkast tíðini, seðlarnir væntast at koma út, verður eit kaos av eini aðrari verð á smølu komm- unuvegunum. Her tykist ikki nokk við eini motor- súkklupatrulju at halda skil á. Men lukka í teir báðar, sum her eru, so knáir teir eru kortini. Og fólk er í góðum lag, hóast tey halda seg hava ringa tíð, so lurtað verður eftir teimum og gjørt, sum teir siga. So kemur sýslumaðurin út av havnarskirvstovuni við seðlunum í hondini. Ein hjálpamaður við einum rópara eru í høllinum, og menn byrja at troðka seg nærri trappuni fyri at vera sum næst, tá lisið nú verður upp. Hann byrjar við at siga frá søguni hjá grindini, eftir at hon varð funnin., hvussu rikið varð, hvussu drápið gekk. Og at enda, hvussu býtt er. Fólk bíða tolin eftir tí, øll vilja vita. Hvør verð- ur mín partur? Jú, finningarbáturin er fyrstur. Hann fær ein seðil fyri seg, við nummari á hvalinum. So koma grinda- formenninir. Ein fyri og annar eftir. Teir, sum hava tikið upp á bryggjuna og lagt út til merking, fáa sínar seðlar. Merkjarar fáa sítt. Ellisheimið eigur eisini part, áðrenn farið veður til drápspartarnar. So er at lurta væl og vita, hvørjum hvali tú ert á. Og so hvørt, sum nøvnini verða nevnd, kemur lív í rúgvuna. Teir, sum til hoyra, fara at leita eftir hesum góða hvali fyri at vera á staðnum, tá býtt verður. Tann, sum næstur er trappuni, fer upp eftir seðl- inum, og sum ein annar professionellur ferðaleiðari fer hann við seðlinum á lofti gjøgnum rúgvuna, og teir, sum til hoyra, halda spentir aftaná. So verður leitað, til hval- urin er funnin, og við tað sama leggja teir bragdlig- astu á at skera. Horn og bøksl verða skorin av, og so verður rist aftur eftir rygg- inum og undir búkinum. Ein fer at skera tvørturum. Eitt sindur ósamdir eru teir um, hvussu breitt hann skal skera, men tað endar van- liga við eini rímiliga breið- ari ál, sum viðhvørt, um hvalurin er stórur, er so passaliga mannbar, tá skor- ið er. So verður tað lagt á bryggjuna við hvøljuni niður, og tvøstið, so hvørt skorið er, lagt omaná. Teir skera tvøstið ymiskt. Onkur, sum royndur er, hugsar um lykkjurnar. Sker langar og trivaliga lutir. Men aðrir, sum ikki hugsað soleiðis, skera bara har, teir sleppa framat. Úrslitið hjá teimum verður heldur mis- javnt, og hinir gomlu hava hug at hava at og vísa teimum, hvussu teir skulu gera. Jú, hann er skorin liðugur øðrumegin, og so er at venda. Men her er torngt, so hann má flytast eitt sind- ur fyrst, fyri at fáa lagt hann aftur soleiðis, at menn fáa staðið báðumegin og skor- ið. Tað gongur á sama hátt sum í áðni. So verður býtt. Spik- stykkini verða flutt, og tvørtið kastað omanyvir. Summir meta og viga í hondini, meðan aðrir ikki eru so vandaligir. Hyggja at tvøstlutunum og tveita so yvir í rúgvuna. Tann, sum ikki etur seg mettan, sleikir seg heldur ikki mettan, halda teir, og so er býtt. Onkur heldur seg vera óhepnan í teirri løtuni, hann tekur upp. Men tað er skjótt gloymt. Stóra takið er so at sleppa burtur við fonginum. Og tað er ein søga fyri seg í hesum meldrinum. Menn ganga við trillubørum. Summir berandi baljur ella lakaíløt. Onkur við einum viðfestivogni sleipandi. Og so er onkur sannilia so opt- imistiskur, at hann heldur, at komandi er inn í rokan við bili. Og nú er tað rættiliga, at løgreglumenninir skulu vísa, hvør dugur er í teimum. Jú, tað gongur upp á stás, hóast onkur heldur teir hava í so góða tíð. Helst man tað vera onkur, sum ikki heldur, at tað er vert at brúka meira tíð upp á grind. Nú er at sleppa aftur til arbeiðis. Tí hóast tað smakkar væl og er for- kunnugt hjá nógvum, má sannast, at kilogprísurin er rímiliga høgur, tá alt verður tikið við. Ferðslan gjøgnum Vágatunnilin var dupult so nógv í samband við grind- ina, ið doyði í Bø týskvøldið, sum hon var, tá mest varð koyrt í fjør FERÐSLA Edvard Joensen Vágar: Tað koyrdu reiðiliga 3.500 bilar gjøgnum Vágatunnilin teir báðar dagarnar, grindin var hildin til og tikin upp í Vágum fyrr í vikuni. Hetta er dupult so nógv, sum tá ferðslan var mest í fjør, siga tey á skrivstov- uni hjá Vágatunlinum. Tann dagin, grindin varð hildin til, fóru knappliga 1.600 bilar gjøgnum tunnilin, og dagin eftir var talið nærri 2.000. Hóast hetta sigur løg- reglan í Vágum, at ferðsl- an í oynni gekk av tí besta hesar dagarnar, og einki óhapp er fráboðað. Tey fingu hjálp úr Havn at halda skil á, verður sagt av politistøðini í Miðvági. Tá hildið varð til í Bø týskvøldið, vórðu allir bilarnir, sum har komu, parkeraði í øðrum veg- kantinum. Tað gjørdi, at røðin var øgilig, og teir seinastu grindamennirni, sum møttu upp, sluppu at ganga nakrar kilometrar, sigur løgreglan. Hetta er mesta tal av fólki, sum verið hevur í grind í Vágum nakrantíð, og grundin er einføld. Hetta var fyrsta grind, sum hildin varð til í Vág- um, síðan Vágatunnilin lat upp. Kortini siga tey á politistøðini í Vágum, at tey í grundini høvdu væntað fleiri fólk hesar dagarnar. Øgilig ferðsla í Vágum Tá ár eru millum grindirnar, eru hesir bitarnir teir, mest verður longst eftir Mynd: Edvard Joensen Bíðað hevur verið við longsli eftir hesi løtuni. Og hvør biti verður tikin upp Mynd: Edvard Joensen Flestu fyritøkur, stovnar og virki hava í dag eina heimasíðu, har tú kanst finna upplýsingar av yms- um slagi. Klaksvíkar kommuna hevur ikki havt eina heimasíðu í yvir tvey ár, men hon verður klár, áðrenn summarið er av, sigur John Færø, býráðs- skrivari HEIMASÍÐA Solby A. Eliasen solby@sosialurin.fo Klaksvík: Ein skuldi trúð, at nærum allar fyritøkur, stovnar og virki hava heimasíður. Ja, enntá privatpersónar hava eina. Men tá ein skrivar www.klaksvik.fo kemur bara ein fyribils síða fram, har tað stendur, at nýggj heimasíða er í gerð. Og soleiðis hevur tað sæð út í meira enn tvey ár. Kritikkurin millum fólk hevur verið nógvur, og tey eru mong, sum halda tað er stór skomm, at næststørsta kommunan í landinum ikki hevur eina heimasíðu. Hesum tekur John Færø, býráðsskrivari undir við. – Tað er ein grúulig skomm, men nú verður ar- beitt miðvíst við henni, og vænta vit, at hon verður klár í leypi av summarin- um, sigur hann. Raðfesting John Færø sigur, at hann dugir ikki at siga, hví tað hevur drigið so langt út við at fáa eina heimasíðu til Klaksvíkar kommunu, men hann viðgongur tó, at tað kann vera ein spurningur um raðfesting. – Øll hava so nógv at gera, og tískil hevur tað gingið sera striltið við at fáa hana upp á beinini, sig- ur hann. Seinastu tíðina hevur ein bólkur tó arbeitt við heima- síðuni og við at útvega tilfar til hana. Tað er við at koma undir land, og nú er ein persónur settur at leggja alt tilfarið inn á hana. Forritið til síðuna er keypt, og tilfarið er har, so nú skuldi tað bert verið ein spurningur um tíð, inntil ein heimasíða verður tøk. Boðskipan Umframt upplýsingar um allar stovnarnar og so framvegis, er eisini ætlanin hjá kommuni, at heimasíð- an skal virka sum ein boð- skipan. Til dømis nevnir John, at býráðsskráin verð- ur løgd út á hana, so at tað verður lættari hjá teimum, ið hava áhuga fyri henni, at síggja hana. Eisini verða onnur tíðindi ella boð løgd út á heima- síðuna. Fyri nøkrum árum síðani hevði Klaksvíkar kommuna eina heimasíðu, men hon var als ikki nøktandi, sam- bært býráðsskrivaranum, og tí varð hon tikin burtur aftur. – Har var bert ein heilsa frá borgarstjóranum og onkrir upplýsingar, men hon var ikki serliga vítt- fevnandi, greiðir John frá. Men so er spurningurin, hvat er verri. At hava eina heimasíðu, sum ikki er so víttfevnandi ella slettis onga. – Eg kann bara siga, at tað hevur gingið striltið, men nú kemur hon skjótt. Og tá skal hon eisini røkt- ast, tí eitt er at tveita eina heimasíðu út, og eitt annað er at halda hana við líka, sigur John Færø, býráðs- skrivari í Klaksvíkar kommunu. Klaksvík fær heimasíðu í summar Soleiðis hevur heimasíðan hjá Klaksvíkar kommunu sæð í meira enn tvey ár Ársfrágreiðingin hjá løgtingsins umboðsmanni er komin, og í henni ber til at lesa um tey 13 mál- ini, ið vórðu viðgjørd í fjør. Millum tey viðgjørdu málini eru eitt nú máls- viðgerðin hjá Fiskimála- ráðnum, noktan av navna- uppkalling og ikki minst setan av landfornfrøðingi. Hetta seinast nevnda mál- ið er uttan iva tað rúgvu- miklasta, og nærum helm- ingurin av teimum knapp- liga 350 síðunum í árs- frágreiðingini snúgva seg um júst hetta mál. Frágreiðingin hjá løg- tingsins umboðsmanni verður latin løgtings- monnum, landsstýrinum, øðrum almennum mynd- ugleikum og fjølmiðlum. Ársfrágreiðingin, ið er umleið 350 blaðsíður, verður eisini at fáa til keyps í bókabúðunum kring landið og kostar 100 krónur. Eisini ber til at lesa frágreiðingina á heimasíðuni hjá løg- tingsins umboðsmanni www.lum.fo tn Løgtingsins umboðsmaður viðgjørt 13 mál C M Y K 3 2 : : : : Starvið Førleikakrøv Vit bjóða Umsóknir Søkt verður eftir fíggjarleiðara til høvuðsdeildina hjá Føroya Shell í Tórshavn. Tá verandi fíggjarleiðari eftir gott 17 ár í starvinum eftir egnum ynski hevur valt at taka við øðrum uppgávum í fyritøkuni, hava vit brúk fyri einum nýggjum leiðara til fíggjardeildina. Talan er um eitt sjálvstøðugt og áhugavert starv í einum spennandi umhvørvi. Leiðarin hevur alla ábyrdina av fíggjardeildini herundir · ger av ávegis- og ársroknskapi · rapportering til útlendska móðurfelagið · fíggjarætlanum o.t. · dagligari leiðslu og skipan av deildini · roknskaparlig umsiting og samskifti við avgreiðslurnar og egnar støðir kring landið. Leiðarin er partur av leiðslubólkinum við beinleiðis tilvísing til stjóran. Til starvið krevst holl ástøðilig útbúgving ella onnur viðkomandi útbúgving. Dentur verður lagdur á leiðaraevnir og royndir, umframt at tú ert arbeiðssamur og dugir væl at samskifta. Góður kunnleiki í enskum er neyðugur. Eitt fjølbroytt, spennandi og sjálvstøðugt starv við góðum møguleikum fyri persónligari menning, men samstundis eitt krevjandi starv. Vit hava góðar arbeiðsumstøður og trygg starvsviðurskifti. Góð løn í samsvar við útbúgving og royndir. Eftirlønarskipan er knýtt at starvinum. krivligar umsóknir skulu verða innlatnar í seinasta lagi mánadagin 21. juni og skulu sendast til P/F Rasmussen & Weihe, statsautoriserað grannskoðarafelag, á Glaðsheyggi, FO-100 Tórshavn, telefon nr 351700, har nærri upplýsingar kunnu fáast við at venda sær til Jóannes Olsen ella Klaus Rasmussen. Allar umsóknir verða viðgjørdar í trúnaði. S Leiðari til fíggjardeildina www.shell.fo