hósdagur 13. november 2014síða 6

Fríggjadagur 14. november 2014 · Nr. 130 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Áki Bertholdsen – Eg havi altíð lagt stóran dent á at víst meg sum ein mann og at vísa meg frá míni bestu síðu. Tað sigur kendi hav­rógv­ arin føroyski hav­rógv­arin, Livar Nysted úr Hvanna­ sundi. Hann hevur róð um fleiri heimshøv við árabáti og hevur sett fleiri heimsmet, sum hann fegnast um - eitt heims­met, hann er so karv­ andi líkaglaður um. – Hetta er ein tann harð­ asti ítróttur í verðini. Viku eftir viku situr tú vátur, svangur og kaldur umborð á lítlum árabáti og fær lítlan og ongan svøvn, í mesta lagi hálvan annan tíma ísenn. Og hendir nakað, er langt eftir hjálp og tú veit, at fyrr ella seinni kemur tú í illveður og at stórur vandi er fyri, at báturin hólvist og tí endar á blámnum. Tað er ómetaliga strævið fyri kropp og sál. – Men tað er nakað, tú fært í blóðið og so er einki at gera og eg ætli mær avstað aftur, sigur hann. Og hann sigur, at at í øllum hann ger, er hansara lívsáskoðan, at vísir tú teg frá tíni bestu síðu, kemur tað tær til góðar, kanska ikki beinanvegin, men so seinni í lívinum. Segði ja fyri at fáa frið Tað var annars av berari til­ vild, at Livar Nysted yvir­ høvur fór í holt við at rógva. – Eg arbeiddi hjá Føroya Bjór, tá ið eg varð biðin at koma umborð Nevið Reyða at rógva kapp. Eg sýtti, tí eg hevði ongan áhuga fyri kappróðuri. Men teir gingu á meg og at endaði játtaði eg. Men eg gjørdi teimum greitt, at eg lovaði ikki, at eg varð drúgvur umborð. Livar Nysted fór umborð á Nevið Reyða og longu tað fyrsta kvøldið var lagnan avgjørd, tí hann varð púra burtur í at rógva. Men sum tíðin gekk fór hann at tosa um, at tað var óluksáliga stutt bara at rógva 1000 og 1500 metrar og tí var tað skjótt at tankin spratt um at rógva um hav. – Eg og nakrir við mær samdust tískil um, at tað kundi verið stuttligt at róð til Hetlands. Hetta var í 2003 og vit vistu púra einki um hav­rógv­ ing, so vit lupu bara í út í tað. – Vit læntu Norðoying til ferðina, men fyrireik­ingar­ nar drógu út, so tað var ikki fyrrenn í seinast í september, at vit vóru til reiðar at fara. – Konurnar noktaðu okk­ um fara einsamallar, so vit fingu eitt línuskip at fylgja við okkum. Livar Nysted sigur, at teir komu ikki langt, tí veðrið var ringt og teir máttu gevast. – Vit høvdu reypað av ferð­ini í miðlunum, so vit vóru rættiliga lotir vit komu aftur, og tað var ikki stuttligt at fara aftur til arbeiðis, sigur hann. Sníktu seg avstað – Men í 2005 gjørdu teir av at royna einaferð afturat. Hesa ferð vóru teir fýra mans í ein­um áttamannafari. – Av ringum royndum reyp­aðu vit ikki so nógv um ferðina hesa ferð, men sníktu okkum mestsum avstað á hálvari nátt. Livar Nysted sigur, at tann ferðin gekk munandi betri. Teir ætlaðu at klára tað upp á fýra dagar, men tað var mótvindur alla tíðina, so tað gekk ikki sum ætlað. – Tann eina dagin hoyrdu vit nøkur øgilig buldur og tá ið vit kallaðu á Tórshavn Radio, fingu vit at vita, at vit høvdu róð okkum mitt inn í eina skjótivenjing hjá danska herflotanum. Danir vóru ikki blíðir, men venjingin mátti av­lýsast, sigur Livar Nysted. Tá ið teir høvdu róð í seks dagar, vóru teir komu heilt undir land í Hetlandi. Men tá kom óveður á teir og eitt skip hjá vaktar- og bjargingar­tæn­ astan í Hetlandi kom til teir og mælti teimum staðiliga frá at halda fram. Tey boðini aktaðu teir og góvust. – Vit vóru kaldir og illa fyri, men tað var eitt ógvu­ liga stórt vónbrot at noyðast at gevast beint áðrenn málstrik­una, sigur Livar Nysted. Aftur eitt vónbrot Men hendan ferðin vakti dreymin um at rógva um eitt av heimshøvunuum aftur til lívs, tí miseydnaðu hetlends­ ferðirnar høvru hóast alt víst honum, at tað var kanska ikki heilt ómøgu­ligt. Livar sigur, at hinir ristu bara við høvdinum, men líka legði hann í og fór at kanna málið. Tískil setti hann seg í samband við ein havrógvara, sum leitaði eftir manning at rógva um Atlantshav, úr Gran Kanaria til Barbados. Livar Nysted slapp ígjøgn­ um nálareygað og varð ein av teimum 14 monn­unum, sum vóru við at manna bátin á ferðini. Men tað gekk ikki sum ætlað! – Teir fyrstu dagarnar gekk ómetaliga væl, tí vit róðu 1000 fjórðingar upp á 10 dagar og tað hevði ongin klárað áður. – Men so mistu vit róðrið. Vit rendu á okkurt, sum fleyt í sjónum, ella er ein hvalur komin undir róðrið og hevur skrætt tað av, vit høvdu sæð, at bóghvítuhvalir vóru tætt við. – Við ongum róðuri er ómøgu­ligt at rógva og eftir at hava baksast eitt heilt samdøgur í ringum sjógvi, og stórari aldu, máttu vit ásanna, at einki var at gera og skip­arin gjørdi tí av at gevast. Livar Nysted sigur, at hann var ótrúliga harmur um at teir máttu gevast, tí hann hevið vant í mánaðir og brúkt nógvan pening upp á ferðina, og hann dylir ikki fyri, at hann græt, tá ið hann ringdi heim at fortelja kon­ una tað. – Summir bátsfelagir vóru eisini illa fyri og onkrir vóru bangnir. Men eg royndi at vísa meg sum ein mann og at kempa víðari fyri at fáa tað at eydnast. Samstundis royndi eg at eggja mínum báts­feløgum til at kyra og at ugga teir og vera við tí góða orð­inum. Tá ið skiparin hevði tikið av­gerðina um at gevast, vórðu teir tiknir umborð á eitt russiskt farmaskip. Tá ið teir komu at skipinum, brotn­aði báturin so illa, at stórt hol kom á so at sjógvur streym­aði í hann. Men 10 mánaðir seinni varð hann funnin aftur og tá fleyt hann framvegis og var rikin um Atlantshavið. So bát­urin kláraði tað, men ikki mann­ingin. – Hetta vísir, at bátarnir eru rættiliga góðir og tryggir, sigur Livar Nysted. – Men hetta var eitt ógvu­ liga stórt vónbrot. Tá trúði eg, at mín tíð sum havrógvari var liðug, longu áðrenn hon ordiliga varð byrjað, tí eg sá meg ikki føran fyri at reisa HAVRÓGVING Eg havi roynt at víst meg sum ein mann Eg havi verið heilt tætt við at geva skarvin yvir. Tað sigur kendi havrógvarin, Livar Nysted í Hvannasundi. Men tað gjørdi hann ikki og síðani hevur hann havt bæði stórar sigrar og stór vónbrot. Eg havi altíð lagt dent á at vísa meg frá míni bestu síðu, sigur kendi havrógvarin Tá ið ordiliga eri í kolakjallaranum, hyggi eg at føroyska flagginum