týsdagur 25. november 2014síða 34

Mikudagur 26. november 2014 · Nr. 135 34 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 hugleiðingar Í einum riti – „Dópurin og hin nýggja føðingin” – ið varð givið út í 1882, sigur trúboðarin William Gibson Sloan (1838-1914) m.a. hetta: „Hvussu verður ein fødd­ ur av nýggjum? Tað er við at trúgva evangeliinum (t.v.s. hetta er fyri tey, sum duga á at skyna). Í Jóhannesar evangelium 1,12-13 lesa vit: „Men so mong­ um sum tóku ímóti Honum, gav Hann mátt at verða børn Guds – teimum, ið trúgva á navn Hansara; tey eru fødd, ikki av blóði, heldur ikki av holds vilja, heldur ikki av mans vilja, men av Gudi.” Í samrøðuni, sum Jesus hevði við Nikodemus, í Jó­ hann­es 3,14-15, segði Jesus: „Eins og Móses lyfti upp orm­in í oyðimørkini, so skal Menn­iskja­sonurin verða lyft­ur upp, fyri at hvør tann, sum trýr, skal hava ævigt lív í Honum.” Í 1. brævi Pæturs 1,23 og 25 lesa vit: „Tit, sum endurfødd eru, ikki av forgeingiligum sáði, men óforgeingiligum, við orði Guds, sum livir og var­ir! men orð Harrans verð­ ur í allar ævir. – Og hetta er orðið, sum tykkum er kunn­ gjørt við evangeliinum.“ Í brævi Jákups 1,18 lesa vit: „Eft­ir vilja Sínum føddi Hann okk­um við sannleiksorði, ...” Í Galatiabrævinum 3,26- 27,29 lesa vit: „Tit eru jú øll børn Guds við trúnni á Krist­ us Jesus. Tí tit, so mong sum doypt eru til Kristus, hava lat­ið tykkum í Kristus. Men hoyra tit Kristusi til, so eru tit eisini avkom Ábrahams, arv­ing­ar eftir lyfti.“ Tá ið barnadópur ikki hev­ur heimild í Orði Guds, kann alt viðvíkjandi tí, sum verð­ur sagt at koma menn­ iskj­um til góðar í honum, als ikki vera álítandi. Tí, hvussu kann „hin nýggja føðingin, fyrigeving syndanna og hitt æv­iga lívið” verða knýtt at ein­ari gerð, sum er íspunnin av menniskjum! Tá ið hetta ikki finst í Orði Guds, er tað ein­ans mannaverk! – Tí eru tey á skeivari leið, sum halda, at tey hava fingið trúnna ella frels­una við ásletting, tá ið tey vóru børn. – Sostatt eru tey fortapt, um tey ikki við trúnni á Jesus eru fødd av nýggj­um! Í samband við dóp eru orð­ini: prestur, doypi­funt­ur, sakramenti, fadr­ar, dóps­ lyftir, altar og spurn­ing­ar til pinkubørn, um tey vilja trúgva – ikki at finna í Orði Guds, men eru mannaverk, sum Gud sigur um: „... hvør hev­ur tá biðið tykkum ...“ gera hetta! (Es. 1,12). Skilagott hevði verið at gjørt sum tey í Berøa, sum tóku ímóti orðinum við all­ ari vælvild og dagliga rann­ sak­aðu skriftirnar fyri at síggja, um hetta var so, og fingu tann vitnisburð, at tey vóru meiri rætthugsandi enn tey í Tessalonika, sum tóku við sær nakrar óvandamenn av letingunum á torginum, fingu saman mannfjøld og loyptu røring í staðin og søktu at ápostlunum (Áp. 17,5-14). Ein atsøkjandi andi er ikki frá Gudi; men, tað er vilji Hans­ara, at vit skulu royna alt við Skriftunum og hava hitt góða eftir (1. Tess. 5,21). Tað er neyðugt fyri fram­ gongd hins trúgvandi og anda­ligu vælferð hansara nú í tíðini og somuleiðis við­víkj­ andi løn hansara við Kristi dóm­stól, at hann livir eftir Orði Guds í øllum lutum. Tí, vit verða tann dag dømd eft­ ir Orðinum og ikki eftir, hvat vit hildu ella eftir, hvat onn­ ur lærdu okkum. Andi Guds býr í hvørjum ein­støk­um trúgvandi, fyri at hann við vissu skal vita, hvat vilji Harrans er. Tá ið vit fylgja Orði Guds, vaksa vit í Harrans Jesu náði og kunn­ skapi og njóta samfelag við Fað­ir­in og fáa styrki til at søkja tað, sum er øðrum til besta andaliga. Hetta fer samstundis at leiða okkum til at bera kross­ in. Men við Harrans Jesu Kristi kærleika í hjørtum okk­ara er tað lætt at bera ok Hans­ara. *** Kæri lesari! Spyr teg sjálv­an: „Eri eg føddur av nýggj­um? Havi eg fingið lív í sálina?” Hugsa um orð Harr­ans: „Tann, ið ikki trýr, skal verða for­dømdur.““ Slík kunnu verða doypt sum børn ella sum vaksin, við ásletting ella við at verða søkt undir. Men eru tey ikki sonn kristin, eru tey hóast hetta undir vreiði Guds. Og, hvør einstakur, ið doyr utt­ an trúgv á Jesus, verður for­ dømd­ur. Hvør einstakur gerið sær tí greitt, at hann ikki lítur á nakra útvortis gerð, sum verð­ur gjørd í tænastu Guds, til frelsu, men á Jesus eina. Tí bert tey, ið trúgva á Jesus, eru sæl. Um tú – lesari mín – hevur liv­að uttan trúgv á Frelsaran, vend so við til Hansara sum ein fortaptur syndari! Lít eina á náði og blóð Hansara til frelsu! Tá skalt tú kenna, hvat tað er at verða føddur av nýggjum og fáa styrki við Anda Guds at liva eitt nýtt lív og eiga eina fasta vón um dýrd hjá Gudi (Róm. 5,2-11).” John í Skemmuni Í heyst var minningarhald í Ebenezer í Havnini í sam­ bandi við, at hundrað ár vóru liðin, síðan skotski trú­boð­ ar­in, William Gibson Sloan, and­að­ist. Gamli Sloan, ið hann seinni varð nevndur, kom á fyrsta sinni til Føroya í 1865, og búsettist hann seinni í Havn­ini, giftist og fekk børn. Hann ferðaðist trúliga kring oyggj­ar­nar og kunngjørdi evan­geli­ið um Jesus á ein sera einfaldan hátt. Serliga er hann kendur fyri at vera barna­vinur og fyri at leggja hond­ina á høvd barnanna og siga: „Tro på Jesus.” William Sloan var ein sera eyðmjúkur maður, sum kunn­gjørdi orð Guds á ein sera greið­an hátt, har hann legði dent á, at tað einans er við trúgv á Jesus, at ein verð­ ur endurføddur. Blaðstjórin á Tingakrossi, Krist­in Holm Isaksen, skriv­aði m.a. hesi minn­ ing­ar­orð um Gamla Sloan í Tingakrossi tann 9. sept­emb­ er í 1914: „Den sagtmodige yd­ myg­hed, der prægede Willi­ am Sloans hele væsen og frem­træ­den, vandt ham, ef­ter­hånden som tiden gik, man­ges hjerter, omend mod­stan­den fra kirkelig side til at begynde med ofte gav sig grelle udslag. Hans re­li­gi­øse forkyndelse gik ikke dybt, den var enkel og usam­men­sat som han selv; men den bares oppe af en urok­ke­lig gudstro og en op­ of­ren­de næstekærlighed, der måtte aftvinge respekt hos enhver og gøre ham af­ holdt, hvorsomhelst han fær­de­des.“ Vit hava umsett eina trak­ tat eftir William G. Sloan, sum upprunaliga nevndist „Då­ben og den nye fødsel“, og takka vit fyri at fáa loyvi at seta hana í Sosialin. Dópurin og hin nýggja føðingin Í sambandi við 100 ára minningarhald William G. Sloans