mánadagur 27. oktober 2014síða 42
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
nr. 8
I
27. oktober 2014
Vinnublaðið
hjá Miðlahúsinum
eilt síðan seinasti arbeiðsdagur
var á virkinum hjá Sandoy
Seafood í Skopun hin 18.
november í fjør, hava nøkur
fólk alla tíðina síðan verið í
starvi og soleiðis verið knýtt at
felagnum.
Tey fýra fólkini, sum
ongantíð eru søgd úr starvi
og sum framvegis arbeiða hjá
Sandoy Seafood, eru Tórmóður Dalsgaard,
maskinmaður, Jón Hentze, sum starvast í
innaneftirlitinum, Martin Olsen, virkisleiðari
og Hedvig Winther, sum heilt síðan Sandoy
Seafood sá dagsins ljós fyri 17 árum síðan
hevur verið fíggjarleiðari á virkinum.
Kanska 17 ár aftrat
49 ára gamla Hedvig Winther var hin fyrsta,
sum sett varð í starv hjá Sandoy Seafood, og
stendur tað upp til hana, tekur hon gjarna 17
ár á virkinum aftrat.
– Um 17 ár nærkist eg pensjónsaldrinum,
og tá kundi kanska verið passandi at givist,
sigur hon brosandi.
Hedvig vísir á, at hon øll árini hevur stór
trivist á virkinum og við leiklutinum sum
fíggjarleiðari, tó at tað ikki altíð hevur verið
ein so ógvuliga løtt uppgáva.
– Minnist eg rætt, varð eg sett í starv hjá
Sandoy Seafood galdandi frá 8. august í 1997,
og eg haldi, at framleiðslan á virkinum byrjaði
í oktober sama ár. Virkisleiðarin flestu árini
síðan byrjan, Martin Olsen, kom í starv fá
ár eftir byrjan og hevur soleiðis starvast hjá
felagnum næstan líka leingi sum eg.
Hedvig Winther tók sína skriv
stovuútbúgving á bókhaldsvirkinum hjá Terja
Dalsgaard, og hon sigur, at hetta var eitt gott
lærupláss.
– Áðrenn eg fór í starv hjá Sandoy Seafood
sum fíggjarleiðari, hevði eg arbeitt í umleið
eitt ár í fiskivinnuumsitingini í landsstýrinum.
Leiðslan álit á mær
Spurd, hvussu tað kennist at hava havt tann
heiður framvegis at vera knýtt at virkinum í
Skopun, sum hevur ligið uttan fisk tað mesta
av einum ári, sigur hon:
– Tað er sjálvandi eitt sindur avmarkað,
hvat gerast kann, tá eingin framleiðsla er.
Men, mín uppgáva hevur eitt nú verið at
arbeitt við roknskapinum fyri seinasta ár,
umframt ymiskum øðrum, sum eg havi tikið
mær av fyri felagið. Haraftrat havi eg verið
tøk hvønn dag, um okkurt hevur verið, sum
eg skuldi taka mær av ella vera partur av.
Í aðrar mátar heldur Hedvig, at henda
tíðin, har einki fiskaarbeiði hevur verið, og
hon kortini hevur verið í starvi hjá felagnum,
vísir, at tey, sum standa aftanfyri felagið, eru
nøgd við tað arbeiði, sum hon hevur gjørt
hesi 17 árini.
– Jú, eg føli, at leiðslan hevur havt og fram
vegis hevur álit á mær og heldur, at eg havi
dugað míni ting. Tað er ikki sørt, at tú undir
slíkum umstøðum kennur teg virðismettan –
um tað nú er rætta orðið, leggur hon aftrat.
Hedvig ivast onga løtu í, at bæði tey, sum
hava staðið aftanfyri virkið øll hesi ár og tey,
sum nú stuðla undir fyri at fáa virkið upp at
koyra aftur, vilja Sandoynni væl.
– Vit hava sum so ongar bátar havt knýttar
at virkinum seinnu árini, og tað er altíð ein
avbjóðing í sær sjálvum, nú skip og virkir alt
meira eru vorðin knýtt at hvørjum øðrum.
Bara á skrivstovuni
Hedvig Winther hevur ongantíð verið í
føstum starvi sum flakakvinna á fiskavirkinum
í Skopun, men sum skúlanæmingur í sínari
tíð plagdi hon í frítíðini at arbeiða á Sólarris,
sum flakavirkið tá kallaðist.
– At mín leiklutur hevur verið á skrivstov
uni øll hesi ár merkir tó ikki, at eg ikki eisini
eri komin millum flakafólkið og arbeiðsfólkið
á virkinum annars. Øll kenna hvønn annan,
og tá eg havi sitið nógv einsamøll á skriv
stovuni, havi eg í pausum mangan sitið eina
løtu og prátað við tey, sum arbeiða inni á
virkinum.
Hon sigur, at hóast hennara leiklutur
hevur verið í fíggjarleiðsluni, hevur hon
ongantíð kent seg at vera oman fyri tey, sum
starvast á fiskavirkisgólvinum.
– Nei, tað havi eg so bestemt ikki. Eg havi
bara havt mína uppgávu og mín leiklut, og
onkur skal gera tað, sum eg havi gjørt, eins og
onkur so sanniliga eisini skal gera tað virðis
mikla arbeiði, sum hini øll hava gjørt.
Nú fiskaframleiðslan hjá Sandoy Seafood
hevur ligið still tað mesta av einum ári, hev
ur eitt nú verið arbeitt við at viðlíkahalda
maskinur, bond og virkið í síni heild.
Ein stór jólagáva
Gongur alt, sum ætlað, letur fiskavirkið í
Skopun uppaftur um ikki so langa tíð og tey,
sum eru bjartskygd, vænta, at latið verður
uppaftur seinni í hesum árinum.
– Fiskavirkið í Skopun er ein stórur partur
av mínum lívi, og vit eru mong í Sandoynni
sum gleða okkum til, at gongd kemur aftur á
fiskaframleiðsluna. At virkið letur uppaftur,
verður ein stór jólagáva til okkum í oynni,
sum hava verið knýtt at hesum virksemi
í nógv ár, sigur fíggjarleiðarin á Sandoy
Seafood í Skopun.
Hedvig Winther er gift Hallmari Winther,
sum fæst við maskingrevstur. Tey eiga børn
ini, Hansu Mariu (19), sum gongur seinasta
árið á studentaskúla, Heina (21), sum er sjó
maður og siglur við Nærabergi – og Hall (25),
sum í summar fekk sína maskinmeistara
útbúgving og hevur siglt við Róki og Lerki.
– Fiskavirkið í Skopun er ein stórur partur av mínum lívi, og vit eru mong í Sandoynni sum gleða okkum til, at
gongd kemur aftur á fiskaframleiðsluna. At virkið letur uppaftur, verður ein stór jólagáva til okkum í oynni, sum
hava verið knýtt at hesum virksemi í nógv ár, sigur fíggjarleiðarin á Sandoy Seafood í Skopun, Hedvig Winther
Vilmund Jacobsen
gleða seg at sleppa til arbeiðis aftur
H
– Eg havi bara havt mína uppgávu og
mín leiklut, og onkur skal gera tað, sum
eg havi gjørt. Onkur skal so sanniliga
eisini skal gera tað virðismikla arbeiði,
sum hini øll hava gjørt, sigur Hedvig
Winther, sum hevur verið fíggjarleiðari
hjá Sandoy Seafood øll árini síðan byrjan