mánadagur 22. desember 2014síða 36

Jólini 2014 8 blaðið samrøða Annika Kunoy Im annikak@sosialurin.fo 24 ára gamla kvinnan av Sandi hevur altíð kent ein longsul til útheimin. Eina trongd eftir at sleppa at uppliva okkurt nýtt og spennandi. Hon flutti longu til Danmarkar sum 16 ára gomul, og kom síðani heim aftur til Føroyar at arbeiða í eitt tíðarskeið, áðrenn hon fór niður aftur í skúla, tí sum hon sjálv greiðir frá, so hevur hon altíð elskað at ferðast og uppliva so nógv sum gjørligt. Nú býr Lillian Dalsgaard í Meksiko har hon arbeiðir sum ferðaleiðari í hálvt annað ár. Hóast hon hevði kunnað hugs­ að sær at verið heima í Føroyum á jól­um, so er hetta ikki ein møguleiki í hes­um starvinum, tá jólini og nýggjárið eru hásesong í ferðavinnuni, sigur hon. Í staðin velur hon at fáa tað besta burtur úr har sum hon er stødd - at liva í núinum. Eingi føroysk jól Starvsfelagarnir hjá Lilliuni í Meksiko eru úr Danmark, Noregi, Svøríki, Finnlandi og Føroyum, so hóast hon er í miðamerika á jólum so verður norður­lendski dámurin óivað settur á jólini. Starvsfelagarnir halda hátíðar­ halda jólini saman og hava ótilvitað valt at blanda siðvenjurnar úr ymisku londunum, so tey øll fáa eitt sindur heimanífrá, og eitt sindur frá hvørjum øðrum. Hetta heldur Lillian verður við til at gera jólini spennandi og gevandi. Við tað at tey øll eisini eru stødd í miðamerika, í góðum veðri og svimji­ hyli í urtagarðinum, so verða jólini sjálvsagt eisini meir eksotisk litaði. Hon sigur at hon ikki fær nógv av før­oysku jólunum í Meksiko. Tað er torført at senda jólagávur og annað so langt, og tí verða hesi jólini eini jól har Lillian fer at taka meksikansku jólini til sín við teimum siðvenjunum sum hoyra til. Eisini fer hon at vera opin fyri sið­venjunum hjá arbeiðsfeløgunum, sigur hon. Eitt sum Lillian tó kundi hugsa sær er at fari í kirkju jólaaftan hóast alt er á sponskum. Hon gleðir seg tó til at sleppa at sita og murra við til jólaløgini og droyma seg heim til Føroya eina lítla løtu. – Tónleikurin er so fantastiskur og hevur ikki nakað ávíst mál sum so, so eg kann sjálvandi sita har og murra við tá sangirnir í kirkjuni verða spældir. Tónleikurin er jú so hugnaligur og hevur stóran týdning fyri meg, eisini um jóltíðir. Eg plagi at seta meg út á svalan um kvøldarnar og lurta eftir føroyskum jólatónum. Hetta er við til at gera at eg gloymi hvussu langt heimaní­frá eg eri, greiðir hon frá. Kensluborið Síðsta ár var Lillian á Kap Verde og leiddi svensk og norsk ferðafólk á eini útferð kring oyggina. Eftir tað var hon á einum barnaheimi og hjálpti til soleiðis at børnini har eisini fingu eini gleðilig jól. Sum ferðaleiðari ert tú altíð upptikin um jólini, og tí er samveran við starvsfelagarnir eisini serliga týdningarmikil, og Lillian sigur at tey eru eisini sum ein litrík familja. Hóast lívsglaða Lillian hugnar sær óført í Meksiko so er ikki sørt at hon verð­ur kensluborin tá tankarnir leita heim til okkara oyggjaland - serliga um jóltíðir. Hon sigur at hon saknar at hoyra hurlivasan tá pyntað verður, at hoyra sysktini renna um kapp inn í køkin at lata jólakalendaran upp og síðani spenn­ ingin og gleðina í eygum teirra, tá tey vilja vísa henni hvat jólamaðurin hevur givið teimum í hosuna. Hon hugs­ar um jóla­ dekoratiónina, sum tendr­að verður hvønn morgun í desemb­er mánaða, og sum lýsur bjart um morgun­matar­borðið. Hon saknar at sleppa at baka syropskøkur og gera vættrar úr gandadeiggi saman við familj­ uni, sigur hon. Og hóast hetta ljóð­ar løgið so saknar hon eisini føroyska veðrið. Lillian Dalsgaard er stødd í Meksiko á jólum og droymir seg heim til familjuna, jólahugnan og til kavakløddu Føroyar. Men jólini í ár verða gleðilig, sigur hon, tí gleðin við lívinum er eitt tilvitað val, sum Lillian hevur tikið Jól í Meksik0 Eg plagi at seta meg út á svalan um kvøldarnar og lurta eftir føroyskum jólatónum. Hetta er við til at gera, at eg gloymi, hvussu langt heimaní­frá eg eri, sigur lillian dalsgaard