týsdagur 6. januar 2015síða 16

Mikudagur 7. mikudagur 2015 · Nr. 2 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Fortelur teim d Jan er yngstur av sjey systkjum, og fimm teirra eru deyv. Sum deyvur er samskifti við restina av hoyrandi heiminum og skrivaða orðinum týðiliga avmarkað, og tí vil Jan umseta søgur úr Bíbliuni til teknmál og hjálpa teimum deyvu at skilja Annika Kunoy Im Jan Tausen Zachariassen er føddur í 1952 í Norðragøtu. Hann er yngstur av sjey systkjum, og fimm teirra eru deyv. Mamma og pápi hans­ara, Annilena og Jákup Zachariassen, vóru bæði hoyrandi. Læknarnir hava tó ikki funnið nakra ná­greini­ liga orsøk til, at tey fingu fimm deyv børn. Sum deyvur smádrongur í Norðragøtu máttu vin­ menn­inir hjá Jan læra seg at samskifta og spæla við Jan. Teir skaptu sítt egna teknmál, sum teir brúktu at samskifta við hann á. Teir báðir hoyrandi beiggjarnir, Zacharias og Flóvin, brúktu eisini heimagjørda málið at tosa og samskifta við systkin síni á. – Hetta var kortini ógvu­ liga torført, greiðir Jan frá á teknmáli, sum beiggi hansara Zacharias tolkar fyri mær. Til Danmarkar á deyvaskúla Eldru systkini hjá Jan, sum vóru deyv, høvdu øll verið á deyvaskúla í Danmark frammanundan, so tá ið tey komu heim í summar- og jóla­frí, lærdu tey Jan tekn­ mál, soleiðis at hann longu dugdi hetta, tá ið hann var heilt lítil. Sjey ára gamal fór hann til Keypmannahavnar á deyva­ skúla og vitjaði bert heima hjá familjuni tvær ferðir um árið. Hann kom heim aftur til Norðragøtu trý ár seinni, tá ið hann var tíggju ára gamal. Í 1962 varð spesialskúli settur á stovn í VBV-bygn­ inginum á Skansavegnum í Havn, har Jan sum tíggju ára gamal fór at ganga í skúla. Har gingu seks deyvir næmingar tá. Jan búði tá ymsastaðni í Havn til kost og leigu. Hann var liðugur á spesialskúlanum í 1968 og kom aftur til Norðragøtu og fekst við ymiskt fyri­fall­andi arbeiði, í fiski og á baka­rí­ num hjá bróður sínum Her­ mundi. Hann var tó ógvu­liga áhugaður í prenti og vildi feg­in læra meir um yrkis­ grein­ina. Bleiv prentari Jan spurdi Stig Rasmussen, sum tá átti prentsmiðjuna Estra, um hann kundi sleppa í læru sum prentari, tá ið hann var 16 ára gamal. Hann kom í læru sum 17 ára gamal. Men Stig vildi ikki loyva Jan at standa við maskinurnar og prenta, men hann setti Jan sum setara. Tá var tað so­ leiðis, at bókstavirnir vórðu settir leysir. Hann varð settur sum lærlingur og útlærdur sum setari eftir fýra árum og fór eisini til Danmarkar í tvey tíðarskeið í lærutíðini á prentaraskúla í sambandi við læruna. Hann kom síðan heim aftur og arbeiddi á Estra sum setari við setimaskinu og sum grafikari eina tíð. Síðan arbeiddi hann á prent­ smiðjuni hjá forlagnum Rødd­ini á Skála, sum í dag er Leirkerið og heldur til í Gøtu. Leirkerið hevur ikki prent­ smiðju, men virkar bert sum setivirki og forlag. Góð eygu Hjá teimum deyvu verða aðrir sansir ofta sterkari, tí hoyrnin vantar. Soleiðis er eisini hjá Jan, sum hevur ótrúliga góð eygu og fylgir væl við øllum. Tá ið Jan var liðugur við læruna sum prentari og hevði arbeitt í eitt tíðar­ skeið, var hann við til at stovna Deyvafelagið í 1972 í Gøtu, har hann eisini varð for­maður. Hetta skuldi vera eitt felag, sum arbeiddi fyri áhuga­málunum hjá teimum deyvu í Føroyum. Eisini snúði hetta arbeiði seg um at byggja eitt hús til tey deyvu meldurin – Eg vitjað deyvu ski so eg hjálp við at gre