hósdagur 15. januar 2015síða 28

4 Mentanarblaðið hjá Miðlahúsinum 1 • 16. januar 2015 rnfríð Lützen, Greta Svabo Bech, Guðrið Hansdóttir, Eyð Berg­hamar Jacobsen og Unn Pat­ur­son eru allar virknar sum sang­solistar í ymiskum høpum, men tær hava eisini nógvar roynd­ ir innan kórheimin. Tá Kata varð stovnað av Katrinu Petersen og Onnu Mariu Olsen fyri um 7-8 árum síðani, gjørdu tær tað til sítt eyðkenni at syngja fólkasangir úr Eystureuropa, ser­liga Bulgaria. Seinastu tíðina er bólkurin farin alt meira yvir til eisini at syngja føroyskar sangir. Bulgarskur fólkatónleikur er heimskendur fyri sítt serstaka ljóð. Við skeivum taktartum, tøttum sam­ ljómum og við einari hvassari og ótilgjørdari radd­ar­ fyri­mynd skapar hesin tónleikur eitt heilt serstakt og øðr­vísi ljóðunivers, sum Kata hevur gjørt til sítt egna. Føroysku løgini Kata syngur eru úr bókunum hjá Mari­onnu Clausen ’Føroya kvæði: løgini’ og ’Skjaldur, rím­ur og ramsur’, har Marianne skrivaði niður ymisk­ ar variatiónir av skjaldrum og kvæðum, ið før­oysk­ ir sangarar hava sungið inn á band. Tær elstu upp­ tøkurnar eru frá 1902. Tí kann sigast at fleiri av løg­unum ella lagafrábrigdunum sum Kata framførir hava verið lítið, um yvirhøvur, at hoyrt í føroyska sang­ uni­versinum í nógv ár. Unn Paturson sett út føroysku sang­irnar fyri kvinnurøddir. Sangirnir fevna breitt innihaldsliga – úr tí heldur lætta og skemtiliga til frásagnir um dramatiskar kvinnu­lagnur. Unn um Guðrið Í Kata hevur Guðrið’sa rødd bæði upplagda leiklutin sum solistur, og sum náttúrligur partur av kór-ljóðmyndini. Hon syngur tað ljósa, høga og lætta, líka so fínt og ómaka­leyst sum hon syngur eina lága alt- rødd, og fær hinar røddirnar at kenna seg á tryggari grund. Útrykkið er eymt, og við virðing fyri orði og lagi. Røddin er til reiðar, full í orku og hevur eina søgu at fortelja. Til tíðir hoyr­ist eitt sorgblídni, ið ger røddina autentiska og spenn­andi. Røddin er ein myrk rósa. Hon letur seg upp, og veks­ ur í tráan eftir sólarljósi, við einum lættleika, sum sigur hon, at heimurin er ongin forðing. Um náttina hevur hon tamarhald á øllum, afturlatin og sterk, full í longsli og veruleika. Tí er tað genialt, at hon hevur valt at seta sín vakra lit á Kata. Eyð um Arnfríð Arnfríð Lützen er allarhelst mest kend sum solistur, men hevur eftirhondini eisini nógvar royndir í kvinnu­ kvin­tetttini KATA. Bergtakandi røddin hjá Arnfríð umboðar ljósu og vøkru hæddina í kvintettini. Rødd hennara er ljós, klár og rein, sum ein bjørt og følin sólarglæma í morgunroða. Sam­stundis er klangurin í rødd Arnfríðar sterkur, av­ gjørdur og fullur av áðræði, tá hon stígur fram í berandi leik­lut­unum. Saman við Gretu og Unn litar Arnfríð samljómin við sakleysum reinleika, og lyftir hann upp til eingla­hædd­ Sangbólkurin Kata er ein a’capella bólkur, samansettur fimm songkvinnunum, sum allar hava gjørt vart við seg hvør sær. A Kata um Kata røddir