mánadagur 26. januar 2015síða 8

Mánadagur 26. januar 2015 · Nr. 10 8 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 tíðargrein Flóttafólkainnbjóðingin hjá løgmanni Rørandi samkensla Tað var ikki sørt rørandi, at síggja løgmann gamlaárskvøld í sjón­ varp­inum, har hann við tár á kinn royndi at føra seg fram á altjóða flótta­fólka­pallinum, sum ein ann­ ar messias í hesi støðugt herdu kapp­ingini millum vestur­lendskar naivar stats­leiðarar um hvør kann vera fremstur at sýna størstu sam­ kenslu, hjartalag og kærleika móti hesum neyðars flóttafólkum, – og ann­ars bjarga verðini!! Talan er ikki um at senda neyð­ hjálp, so tað munar har tey nú eru stødd, ella at gera tey meira sjálv­ bjargin í egnum umhvørvi, ella fyri tann skuld at stuðla teimum at sleppa heimaftur til sítt egna land. Nei, – tað sum tað snýr seg um fyri Kaj Leo Holm Johannesen og hans­ara javnlíkar, er at sýna nøkr­ um heilt fáum burtur úr rúgv­uni eitt heilt serligt og meira sjónligt gesta­blídni, nevniliga nógv eftir­ spurda ferða­seðilin til vestur­ lendska para­dísið, sum so kann brúk­ast sum reklama fyri egna humani­tera vælvild – fyri peng­ar­ nar hjá øðrum! Øll vita vit at hetta er reinur sjón­leikur og symbolpolitikkur, tá hvørki Kaj Leo ella nakar ann­ ar kemur at loysa nakran flótta­ fólks­trupulleika við at taka 20 – 60 familj­ur ella á leið 200 flóttafólk hvørt ár næstu komandi ættarliðini til Føroyar burturúr einum ótelj­ andi skara av milliónum og aftur milliónum, sum líða neyð og vera forfylgd úti í heimi. Men í hesum lítla fámenta og viðbrekna oyggjasamfelag kemur ein slík standandi innbjóðing frá løgmanni til ein floym av fólki við aðrari mentan øðrum átrúnaði og heilt øðrum grundvirðum at gera mun so tað forslær, ja, kanska tað kann koma at kollvelta og broyta samfelagið til nakað, sum vit als ikki kenna aftur eftir bert fáum árum. Tolsemi røkkur bert til tey rættrúgvandi Tað er annars ein sannroynd, at ongin skal váða sær at muta ímóti hesum serliga formi fyri næstra­ kær­leika hjá Kaj Leo Holm Johanne­ sen og hansara líkum. Ein útvaldur bólkur av rættrúgvandi filantropum hevur nevniliga tikið sær einkarætt uppá definera einastu røttu og hóskandi meiningina, tá tað snýr seg um flóttafólk. Aðrar sokallaðar ódámligar mein­ingar, - fyrivarni, ávaringar og skil­vísar frágreiðingar um vandan við hesi “kultur-konfrontatión” – verða av humaniteru elituni ut­tan undan­tak koll­dømt sum fremmanda­hatur, facisma og ikki minst racisma. Tiltikna tolsemi hjá hesum útvalda skara av rætttrúgvandi mein­ingsskaparum í vesturlendsku fjøl­miðlunum røkkur nevnliga aldrin longur enn til, at ert tú ikki samdur í teirra definitión av tolsemi, ­– so er tolsemi eisini uppi! Tolsemi røkkir altíð til fjarskotin lond, – men sjáldan til grannan! Politiskt korrektar meiningar Aðrar meiningar enn tann polit­ iskt korrekta verða altíð og uttan undantak skírdur av teimum sjálv­ tilnevndu humanistunum fyri at vera víðgongdar, intolerantar og ikki minst merktar av hatri til øll fremmandafólk. Tað er sjálvsagt, at onki sakligt ella konstruktivt orðaskifti um henda spurning kann spretta burturúr einum slíkum einsrætt­ aðum meiningsumhvørvi merkt av frelstum sjálvrættvísi og djúpari vanvirðing fyri teimum, sum hugsa øðrvísi enn ráðandi solidarska stætt­in av humanistiskum trúboð­ arum. Tá granskað verður í føroyska orðaskiftinum um hetta evni eftir famøsu nýggjársrøðuna hjá løg­ manni, so sæst eisini, at júst hesin sami ráðandi hugburður verð­ur endurspeglaður í føroyska sam­ felagnum. Tey flestu, sum hava nøkur fyri­ varni og nakrar meiningar,sum ikki hóska inn í almennu definitiónina hjá teimum, sum hava tikið sær einkarætt til tolsemi og solidaritetin í samfelagnum, – halda seg aftur í orðaskiftinum, heilt einfalt tí tey hætta sær ikki, at verða løgd undir at verða skírd mannvond, samvitskuleys og facistar. Fjarskotin menniskja­ kærleiki Løgið kortini, at hesi somu fólk, sum hava tikið sær patent uppá at vera meira hjartagóð enn øll vit onnur, – altíð eru mest ágrýtin tá hesin menniskjakærleiki røkk­ur til fremmandafólk og ikki kost­ ar teimum sjálvum nakað, – ja, rættu­liga stórfingin, tá hann ikki skal praktiserast í egnum nærum­ hvørvi! At vit hava fólk her á landi sum líða neyð, sjúk og gomul, sum ikki fáa ta hjálp teimum tørvar, einsamallir uppihaldarar sum liva undir fátækramarki og mugu fáa hjálp frá »Í menniskjum góðum tokki« – og sum vit fyrst og fremst hava ábyrgd av sum land og tjóð, – sýnist at koma í aðru røð, – og eru ikki nevnd við einum orði í hesi hjartanemandi nýggjársrøðu hjá løg­manni. Human arroganca Typiskt fyri orðaskiftið í Føroyum eins og aðrastaðni, so hava leið­ andi politikarar, mentafólk og fjøl­ miðlaumboð v.m. her eisini lyndi til at harta tey, sum eru at­finn­ ingarsom og sýna fyrivarni á hes­ um øki. Tey hava sjáldan nøkur verulig argument fyri at opna dyrnar fyri flóttum og innflytarum úr alskins heraðshornum uppá víðan vegg, men eru sum flest øll politisk korrekt, – altíð fordømandi móti annað­leiðishugsandi, – og halda seg annars treytaleyst til alment viðu­rkendu definitiónina av hvat ein skal meina og halda um henda spurning. Humana arrogancan lúrir altíð í bakgrundini. Við sínum positivu útsøgnum um flóttar og innflytarar roynir sinnalagsstýrandi elitan at hevja seg sjálvan upp til at standa fyri nøkrum betri og rættvísari enn tað, sum øll hini »minni góðu« av teirra landsmonnum umboða. Óspiltar meiningar Í hesum samanhangi er tað undr­ unar­vert, at nakar torir at standa fram og bera fram ein vitnisburð, sum ikki fylgir almenna viðurkenda meiningsrákinum. Sigast má, at Brandur Sandoy er bæði erligur og djarvur, tá hann framber eina forbodna meining í nútíðar sjálvrættvísissamfelagnum. Hann sigur bart út, at vit skulu ikki taka ímóti flóttafólki, tá hetta eftir hansara tykki er skaðiligt og ikki gagnar føroyska samfelagnum. Forkláringin er ivaleyst er, at hann er »óspiltur«, og stundir hava enn ikki verið at indoktrinerað hann av tí altvaldandi meiningsberandi elituni. Islamiseringin av Vestureuropa Samb. ST- og EU-prognosur fer nú­ verandi fólkatali í Týsklandi uppá gott 80 millióner at tódna til umleið 60 milliónir í 2050, harav turkar og aðrir muslimar verða ein alt størri og størri partur, til teir vera í reinum meiriluta umleið komandi árhundraðskifti. Í Týsklandi vóru í 1960 undir 7.000 muslimar, – í dag eru fýra milliónir! Í nógvum týskum býum er mus­limski parturin av fólkinum longu komin uppá 30-35 pct., og samb.framrokningarnar vilja teir fáa reinan muslimskan meiriluta innan lutfalsliga stutta tíð! Sama er galdandi fyri fleiri enskar og fransk­ar býir. Í Frankaríki eru í dag seks milli­ ónir muslimar, og í Hollandi er muslimski parturin av fólkinum vaksin til meira enn tað dupulta síðani 1980. Í Bruxelles og í nógvum øðrum europeiskum stórbýum eru yvir helmingurin av øllum nýføddum børnum av muslimskum uppruna At enda skal líka nevnast, at tað í Birmingham nú eru fleiri moskéer enn kirkjur. Er tað hetta Kaj Leo Holm Jo­ hanne­sen ynskir ella hvat? Bjørn á Heygum Aðrar meiningar enn tann polit­iskt korrekta verða altíð og uttan undantak skírdar av teimum sjálv­tilnevndu humanistunum fyri at vera víðgongdar, intolerantar og ikki minst merktar av hatri til øll fremmandafólk At vit hava fólk her á landi sum líða neyð, sjúk og gomul, sum ikki fáa ta hjálp teimum tørvar, einsamallir uppihaldarar sum liva undir fátækramarki og mugu fáa hjálp frá »Í menniskjum góðum tokki« – og sum vit fyrst og fremst hava ábyrgd av sum land og tjóð, – sýnist at koma í aðru røð, – og eru ikki nevnd við einum orði í hesi hjartanemandi nýggjársrøðu hjá løg­manni