hósdagur 5. februar 2015síða 40
Tekstur á síðuni
Fríggjadagur 6. februar 2015
sosialurin 15
40
H
eimsins endi nærkast í
hvørjum, og hann nærk
ast skjótt eisini, siga tey,
sum halda seg vita. Hann
hevur altíð nærkast, evsti dagur. Men
nú er hann nærri enn nakrantíð, sigst.
Dómadagslúðurin í hornorkestri
num hjá dómadagsprofetunum hoyrist
framum.
Einglaharpan er tagnað, hvør
strongur slitnaður.
Amerikonsk vísindafólk í Nobel
klassanum hava flutt dómadagsklokk
una tveir minuttir fram. Nú er dóma
dagsklokkan tríggjar minuttir í tólv,
tríggjar minuttir í midnátt, 23:57.
Hon var 23:55, men manna
ættin dugur ikki klokkuna, so
hon koyrir bara ahead sum
um einki fær forðað henni í at
vera til í allar ævir og steðga
á 23:57, í ringasta føri 23:58.
Vekjari er hon ikki,
dómadagsklokkan, hon
hevur ongan vakt enn.
Sum eg dugi at analy
sera meg fram til, verður heimsins endi
pálmasunnudag í ár, tann 29.mars. Tí
29.mars skal klokkan flytast. Hon skal
flytast ein tíma fram, og so verður
hon ikki 23:57 longur, men 00:57.
So hon fer heilar 57 minuttur
inn í dómadag. Farvæl øll
og alt og ongar páskir
í ár.
Dómadagur hevur altíð hótt, ja, frá
fyrsta mánadegi.
Nógv hava roynt at áseta dóma
dagin, tey flestu religiør, men hava
higartil ikki rakt dagin.
Tey religiøru hava heldur ikki fyri
neyðini at koma við vísindaligum prógv
um fyri tí, tey pástanda. Tey hava fingið
eina opinbering.
Ein tílíkur dómadagur var fráboð
aður í 1962. Minnist eg rætt, var hann
ein summardag. Eg var heilavaskaður í
Nonnuskúlanum tá í fýra ár, so eg var
ikki í iva, dómadagur var á veg.
Minnist enn, hvussu bangin eg var
alt tað samdøgrið, svav ikki um náttina,
sum var ljós. Tað ørkymlaði meg, at
onnur uttan um meg ikki lótu við seg
koma. Tey fyrireikaðu seg als ikki til at
fara hiðani í einum øgiligum ragnaroki,
tí nú vóru syndirnar vorðnar so nógvar,
at krossurin á Golgata hoknaði undan
byrðuni og brotnaði.
Eingin segði til dømis farvæl og
takkaði fyri árini.
Sjálvandi hendi einki, eingin endi.
Eg minnist ikki, hvørja umbering, tey
religiøru, sum boðaði frá dómadegi,
góvu okkum, sum tóku tey fyri fult. Var
onkur umbering yvirhøvur, hevur hon
verið okkurt helvitis møsn.
Jehova Vitni gjørdu eisini okkum
naivu børn bangin og stúrin tá.
Tey hava sítt Harmageddon. Sam
bært Vitnunum er pláss fyri 144.000,
hvørki fleiri ella færri, í Himmiríki saman
við Jesusi tann eina dag, sum sjálvandi
er nær. Har eru eingi wild cards.
Onnur frelst, tey frá 144.001 og
uppeftir, sleppa at vera í paradís her á
jørðini, har sum leyvan og lambið eta
úr somu krubbu, sum var vøggan hjá
Jesusi einaferð.
Annars eru vit øll hini glatað í allar
ævir, ikki bara spælimenninir.
Í bløðum sínum og bókum høvdu
Vitni Jehova myndir av Harmageddon,
tekningar. Ótespiligur dagur, hesin
seinasti dagurin, dómadagurin. Sum
ein segði, sum ein vanligur mánadagur,
bara nógv verri.
Tá, fyrst í trýssunum, var kalda
kríggið sjálvandi alla tíðina eisini ein
hóttan. Fólk ræddust kjarnorkuvápnini.
Sovjetsamveldið, ikki USA sjálvandi, var
størsta og einasta hóttanin, kommun
istarnir ótu børn rá og kollveltingin át
eisini síni børn.
Men eisini tann dómadagurin var,
sum frá leið, longri burturi enn jólaaftan
er í januar.
Nú eru vit so aftur har. Sambært
klóku úrsmiðunum í USA er veðurlagið
nú størri hóttan enn heimskríggj. Tí, enn
einaferð, øll tosa um veðrið, og eingin
ger nakað við tað. Veðrið má sær ráða,
søgdu teir gomlu.
Dómadagur verður stytsti dagur
higartil. Halarnir verða langir, bæði har
uppi og ikki minst har niðri hjá tí við
halanum.
Sum tey siga, deyðin er ein partur av
lívinum. Tí velja nógv tað æviga lívið.
Tríggir minuttir í deadline
Kristina Bærendsen
Høgni Djurhuus
fekk Móðurmáls
viðurslønina
2012
Høgni
Djurhuus
Mynd: heinesen myndir
Yrki: Sangarinna
Bústaður: Saltangará
Hvat ætlaði tú at blíva, tá tú bleivst vaksin?
– Kontrisangarinna, lastbilshauffør ella snikkari.
Hvat burdi hitt kynið vitað um títt kyn?
– At vit eru orduliga fittar, allíkavæl.
Hvat burdu børn vitað um tað at vera
vaksin?
– At tað eru fleiri ting, man skal
siga nei, enn ja, til.
Hvat var seinasti dreymurin, tú gjørdi til veruleika?
– At fløgan hjá mær »Nothing's here to stay« kom út.
Enda setningin: Um eg tordi, so hevði eg …
… ringt til Merle Haggard.
Hvat hevði gjørt heimin til eitt betri
stað?
– Andalig veking.
Nær vart tú seinast veruliga ovfarin?
– Tá mamma, sum hevur SO nógv
um oyruni, kláraði 90 km til gongu í
januarmánaði.
Tað seinasta, tú hevur lært, er at:
– Koyra við skili.
Tann støðuga ringa samvitskan snýr seg um:
– At eg ikki geri enn meira við tónleikin.
Enda setningin: Føroyingar burdu ...
… spælt meira kontri!!
baksíðan