hósdagur 19. februar 2015síða 6

Fríggjadagur 20. februar 2015 sosialurin 21 6 Marita á Rógvi K lokkan er 17, og dagsins ar­beiðsdagur er um at vera av hjá 47-ára gamla Jón Fríðrik Kjølbro. Hann hevur sitið á skrivstovuni allan dagin, men enn resta nakrir tímar, áðrenn Jón kann fara til hús í Strasbourg. Hann hevur nevniliga úr at gera. – Hvønn týsdag møtist eg við mínari deild, og saman við seks øðrum dómarum viðgeri eg einar 10- 12 klagur, sum viðvíkja brot á Manna­ rættinda­konventiónina. Eitt uppskot er skrivað til ein dóm, og tað lesa allir dóm­ararnir hvør sær. Síðani hittast vit, kjakast um málini og atkvøða, so í dag havi eg fyrireikað meg til at­ kvøðuna í tingdeildini, sigur Jón um­ vegis Skype úr Strausbourg. Men eins og aðrir familjumenn, kann Jón ikki bert sløkkja telduna og skunda sær heim til familjuna, sum situr og bíðar við døgurðaboðið. Fam­iljan hjá Jón er stødd í Dan­mark, meðan Jón arbeiðir og býr í Frak­ landi. Jón hevur nevniliga held­ur ikki eitt vanligt starv. Hann starv­ast sum dómari í Europeiska Manna­ rættinda­dómstólinum, sum liggur franska býnum Strasbourg. Starvið er so serligt, at hann er ein av teimum bert 47 dómarunum, ið hvønn týsdag viðgera álvarsamar kærur frá londum og einkultum persónum, ið vilja vera við, at brot hevur verið á Europeisku Mannarættindakonventiónina. Tá Europeiski Manna­rættinda­ dómstólurin fyri einum ári síðani søkti eftir donskum dómara, ivaðist Jón, um hann skuldi søkja. Langt er frá Danmark til Fraklands, og tí ivaðist Jón, um starvið var stríðið vert. – Eg ivaðist, um tað var vert fara frá starvinum í Eystara Landsrætti og flyta frá familjuni, tí treytin er jú, at allir dómararnir búgva í Strasbourg. Men vit valdu at royna hetta, tí virkið sum dómari í Europeiska Mannarættindadómstólinum er ein heilt serligur møguleiki, ein stór ábyrgd og ein stór avbjóðing, letur í Jón, sum er útbúgvin løgfrøðingur. Men Jón gjørdi av at lata um­sókn­ ina inn, og í dag er hann dóm­ari í Strausbourg. Júst eins og starv­ið sum dómari í Europeiska Manna­rættinda­ dómstólnum er serligt, hevur eisini Jón altíð verið ein mynsturbrótari við áhuga fyri mannarættindum. Mynsturbrótarin Jón er føddur í Klaksvík, men flutti til Danmarkar sum eitt ára gamal. Mamman var sjúkrasystir, pápin var reiðari, og tað lá til familjuna at arbeiða innan fiskivinnuna. Vit royna at minnast til, at vit taka avgerðir, sum kunnu fáa avleiðingar fyri lív og manna­ lagnur persónssøga – Avgerðirnar, vit taka, hava avleiðingar fyri verulig lív og veruligar mannalagnur. Men eg síggi ikki fólkini, ið eru partur av sakarmálinum. Tí noyðist eg altíð at minnast til, at eg arbeiði við lívinum hjá einstøkum fólkum, og at eg havi møguleikan at hjálpa fólki, sum hava verið fyri órættvísi í heimlandinum, sigur Jón Fríðrik Kjølbro, sum er ein av teimum 47 dómarunum í Europeiska Mannarættindadómstólinum í Strasbourg Tekur avgerðir um lív og lagnur Jón Kjølbro úr Klaksvík: