mánadagur 23. februar 2015síða 11

11 Mánadagur 23. februar 2015 · Nr. 22 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 nøvn Kára á Rógvi til minnis Tað vóru sorgarboð at fáa at Kári á Rógvi ikki er millum okkum longur. Sólin sløknaði og tað bleiv myrkt, tá eg fekk boðini, at Kári var deyður. Hóast kunn­ ug við sjúkralegu hansara, so vóru vónirnar um, at hann aftur kom fyri seg og tók upp sín álitissess sum formaður í nevndini í Fasta Gerðarrætti enn ljóslivandi. Sum nevndarumboð fyri fakfeløgini á almenna ar­ beiðs­marknaðinum í Fasta Gerðarrætti havi eg haft eitt tætt og gott samskifti og samstarv við Kára, sum fyrimyndarliga røkti for­ mans­starv sítt. Kári hevur verið formaður frá tí, at Fasti Gerðarrættur varð settur á stovn og til nú. Sáttmálin um Fasta Gerðarrætt kom í gildi 1. apríl 2006, og var fyrsta málið lagt fyri Fasta Gerðar­ rætt 30. august 2006,  og fyrsti úrskurður var sagdur 30. januar 2007. Kári hevur havt sera stór­ an týdning fyri føroyskan arbeiðsrætt. Kári var fortalari fyri, at einstaki løntakarin sjálvur skuldi royna síni mál í geðarrættinum. Hann helt í minni mun, at løgfrøðingar skulu føra málini, tí tá hava tey lyndi at flyta seg ov langt burtur frá gerandisdegnum í arbeiðslívinum. Fasti Gerðar­ rættur var settur á stovn til tess at skapa eina føroyska skipan, har partarnir á ar­ beiðsmarknaðinum í ein­ um óformellum rættar­ um­hvørvi kundu loysa ar­beiðsmarknaðartrætur og seinni eisini tulkingar­ósemj­ ur. Kári gekk ógvuliga høgt upp í leiklutin sum nevnd­ ar­formaður, og var hann høvuðsfyriskipari av árligu almennu arbeiðs­markn­ aðar­døgunum og skeiðum í arbeiðsmarknaðarrætti fyri pørtunum. Hesi skeið vóru ætlað at styrkja um fat­anina av arbeiðs­markn­ að­in­umog teim skipanum, sum hava týdning fyri ein væl­reguleraðan arbeiðs­ marknað. Kári var ein sera góður undirvísari og var altíð stutt­ligur og áhugverdur at lurta eftir. Fyri Kára var gerandisdagurin týdningar­ miklari fyri frálæruna enn tungi lógarteksturin. Kári undirvísti á Fróð­ skapar­setrinum, har fleiri umboð fyri fak­feløg­ini á al­menna arbeiðs­mark­naði­ num hava luttikið á hansara skeiðum um kollektivan ar­ beiðsrætt og fyristingarlóg. Kári skrivaði bøkur um evnið og gav tí stirvna lógar­ málinum nýggjan ham og eitt serføroyskt snið. Hann var altráður at deila sína vitan við onnur og kom fegin inn á gólvið at umrøða ymiskar støður og at ráðgeva um iva­ mál. Í einari av bókum Kára er ein tekning av einum dinosauri, sum sonur hansara hevur teknað. Kári fortaldi stoltur um sonin, sum helt, at ein dinosaurur sjálvandi átti at vera við í bókini hjá páp­anum. Við Kára blivu arbeiðs­ rættur og fyristing áhugaverd fyri fleiri, og hansara lætta og stuttliga sinni gjørdi, at sjálvt tann tunga løgfrøðin varð minni torskild fyri van­ lig fólk. Ein oddviti í føroyskum arbeiðsrætti er sløknaður. Saknurin er ómetaliga stórur, og plássið kemur at standa tómt. Eg eri sera takksom fyri at hava kent Kára. Við djúpastu samkenslu við Jóhonnu og børnunum. Maud Wang Hansen Forkvinna í Føroya Pedagogfelag og Nevndarlimur í Fasta Gerðarrætti Minningarorð um okkara kæra bróður Enok Borðá f. 19. september 1960 – d. 23. februar 2014 Hóast februar mánaður skjótt er um at vera úti, og tað fer at ganga móti ljósari tíðum, so kennast sorgin og saknurin enn líka stór hjá okkum, tí fyri júst einum ári síðani, tann 23. februar, mistu vit okkara kæra bróður, Enok. Hann fekk álvarsama sjúku, og eftir heilt stutta sjúkralegu máttu vit ásanna, at likam hansara ikki orkaði meira, og andaðist hann bert 53 ára gamal. Enok var yngstur av okk­ um systkjunum, men kort­ ini var tað hann, sum visti allarmest um okkara ættar­ bond, tí tað hevði hansara stóra áhuga, og sagt varð, at minni hevði hann sum fáur. Hann kundi eisini tosa um mangt ymiskt, eisini frá gamlari tíð, sum honum var fortalt. Hann hevði stóran áhuga fyri seyði og óførur bakka­ maður. Tað var ikki so sjáld­ an, at boð vóru eftir honum at koma at taka seyð, sum var komin í óføri. Øll, sum kendu Enok, vistu, at hann var ein still­ før­ur og róligur maður; men hann hevði eisini sína mein­ ing og kundi siga til, tá ið okkurt var, sum ikki hóvaði honum. At hann hevði nógvar vinir, bóru mongu føðingar­ dagarnir, sum hann helt, boð um, tí tá vitjaði altíð ein fjøld av fólki. Og tann stóri skarin, sum fylgdi honum til hansara seinasta hvíldarstað her á fold, ber eisini boð um tað sama. Enok var ein kendur og avhildin maður. Takk fái tit øll, sum ríkaðu lív hansara. Ein serlig tøkk til tín, Ruth, sum bleiv kona hansara; men tíverri untist tykkum bert fá ár saman. Við hesum orðum fara vit bæði systkini at takka tær, góði bróður, fyri alt, sum vit hava havt saman við tær, og minnast aftur á mangar góðar løtur í okkara barna­ heimi. Vit lýsa frið yvir minnið um okkara elskaða beiggja, Enok. Eg veit ein góðan seyðamann, og fylgi síni elskar hann; tey teljast í mong túsundtal, tó røktar hann øll líka væl. Sólrun og Elvin