hósdagur 5. mars 2015síða 28

FRÍGGJADAGUR 6. MARS 2015 SOSIALURIN 27 Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 28 Óli Jacobsen NÓG MIKIÐ AT GERA HJÁ BØRNUM Í HAVN Børnini í Havn keddu seg ikki fyri 80 árum síðani. Øssur heldur fram við síni frásøgn um sín barndóm, har tað altíð var nóg mikið at takast við Øssur Debes 2. partur T raðirnar vóru spælipláss hjá okkum. Tá kavi var, skreiddu vit á sletu og bygdu kavahús. Á vegnum skreiddu vit á sparkara. Tá líkindi vóru, var skreitt bæði á sletu og sparkara oman eftir Hoy víks vegnum, Krókabrekku, Erling Jarls gøtu, oman á Kongabrúnna, á Tinghúsbrekkuni oman á Vaglið og í Bankabrekkuni oman í Vágs botn. Vit vóru fleiri dreingir á Abbatrøð, ið høv du kaninir. Eg hevði bæði svart-hvítar, hvít ar og angorakaninir. Eg gjørdi mær búr í kjallara- num og úti í garðinum. Vit tóku tær við yvir á Frúu trøð, har ein stórur steinur stend ur eyst- an fyri Frúutoppin, ið vit kallaðu Reyði kross- ur. Hesin steinur stendur enn. Har sleptu vit teimum leysar, meðan vit spældu. Tá ið vit fóru heim, bóru vit tær heim við okkum. Petur í Króki, ið búði við Smæruvegin, nú M.A.Winthersgøta, hevði ein kaningarð, kall- aðu r Fonnin, har hann seldi kaninir. Í garði- num hjá honum stóð eitt stórt búr umleið 2 metrar høgt og breitt, deilt upp í smá rúm, fram man fyri var net. Tá ið vit hugdu inn í garð in, sóu vit allar kaninurnar, ymiskar á liti. Nógv spæl Á Smæruvegnum var fast spælipláss. Har spæl du vit krógva og blunda, gamlamann, trolara og falk, lakka paradís og bolt í holu, líka til for eldr ini um kvøldarnar róptu okkum inn. Ofta, tá ið vit spældu, kom róp í “nú fara vit at svimja”, so bleiv runnið yvir í Grønadamm. Tað ráddi um at verða fyrstur útí, so mann byrjaði at lata seg úr á veg yvir. Vit lótu okk- um úr á helluni. Sum oftast høvdu vit eingi svimji klæð ir ella handklæði við, vit runnu okk- um turrar. Ofta, tá ið nógvur taravøkstur var í Grøna dammi, vóru vit grønir av tara. Tá plagdi eg at loypa á sjógv ímillum land og “Mannin”, tað langa skerið útfyri Grønadamm, at skola tar an av. Eina tunnu, ið var rikin inn í fjøruna, tóku vit, skóru hol á síðuna, so mikið stórt, at vit kundu sita niðri í henni. Henni sótu vit so í og róðu í Grønadammi, til pápi kom og beindi fyri henni. Koppaði tunnan, hevði verið ringt at komið úr henni. Á Boðanesi vóru vit eisini. Í fjøruni niðan fyri Boðanessand var ein hylur vit kallaðu Boða nes hyl urin. Eisini plagdu vit at fara út í Sandá at svim ja. Har var ein hylur nakað omanfyri spinnarí ið, vit kallaðu hann Sandagerðshyl. Har var gott at svimja, men langt var at ganga. Eisi ni vóru vit ofta yviri á Penaplássi, har vit spæl du og fangaðu kombikk. Á Kongabrúnni vóru vit og fiskaðu murtar. Horvna fiskaarbeiðið Niðri við Sersjantavíkina stóðu eini fiskahús í tveimum hæddum úr betong hjá Karl á Lag, har klippfiskur var virkaður. Í neðra varð fisk- ur in vaskaður, í erva var goymsla. Úteftir har hús ini hjá Eik Banka eru í dag, var steinsett fiska pláss frá vegnum og oman ímóti fjørðuni. Tá ið fisk urin var vaskaður, varð hann breiddur út á fiska plássið, so fjørðan var øll avtikin við fiski. Tá ið fiskurin var turrur, var hann saltaður og lagaður upp í rundar stakkar. Breitt var yvir við segldúki. Har niðri var eg oftani og hugdi meðan arbeitt var. Flest arbeiðsfólk var konu- fólk, kallaðar fiskagentur, tær vóru allar ílatnar síð ar svintur. Niðri í Sersjansarvíkini stóð eg ofta á seiða- bergi, har vóru tvey góð pláss. Uttast á víkini und ir Skansanum var Skarvhella, á hinari síðu- ni Guttaberg. Eisini yviri á Bukkvald var ofta Siðsøga Ó Ø øg Øssur í tunnuni í Grønadammi Fiskaarbeiði hjá Karl á Lag