hósdagur 16. apríl 2015síða 40

Fríggjadagur 17. apríl 2015 sosialurin 43 40 N ógv er løgið, heilt nógv. Meira er undarligt enn vanligt. Tað ger sjálvandi lívið spennandi hjá teim­ um, sum tað vilja, men verri hjá hin­ um, sum bera lættiautismu. Hjá teimum eru alt hetta løgna, øll undantøkini, ein avbjóðing størri enn fíggjarkarmurin og avlopið í 2016. Eitt av nógvum løgnum og und­ar­ ligum er, at tá tú skalt brúka okkurt, sum altíð er har, tá ikki skalt brúka tað, er tað ikki har, tá tú hevur brúk fyri tí. Tú sært tað næstan hvønn ein­ asta dag. Men tann dagin, tú hevur brúk fyri tí, er tað ikki har. Horvið sum døgg fyri myrkari sól. Av og á havi eg til dømis brúk fyri einari pappeskju. Dagliga standa pappeskjur her ella har, pappeskjur, sum bara bíða eftir at verða tveittar burtur. Ella, at onkur, sum hevur brúk fyri teim­ um, tekur tær. Men so leingi, tær standa har, hevur eingin brúk fyri teimum. Ikki fyrr enn hálvan tíma eftir, at tær eru tveittar burtur. Og tá er ov seint. Havi sum oftast sjálvur blakað pappeskju burtur nakrar dagar, áðrenn eg hevði brúk fyri henni. Pappír til kopi­maskinurnar eru í pappeskjum, sum eru í teirri støddini, eg skal brúka í dag, A4 og, hvat, 30 sentimetrar høg­ ar. Har er ein vón. Men bara ein vón, sjálvandi. Tí onkur hevur tømt allar eskjurnar og lagt pappírpakkarnar so snotiliga á hillarnar í goymslu­rúm­ inum. Eskjurnar, tær eru horvnar. Farn­ar til endurnýtslu. Tað er sum við teimum, sum verða skild og einki hava lært, men gifta seg aftur, aðru ella triðju ferð. Skil og endurnýt. Nakrar dagar seinni var við eitt ein pappeskja har, uttan fyri køkin. Eg skundaði mær at ogna mær hana og ansaði væl eftir henni allan dagin líka til eg fór til hús við henni. Og hon kundi brúkast til tað, hon skuldi brúk­ast til. Men, sum skrivað stóð, hatta er løgið, at tað, tú hevur brúk fyri í dag, er horvið júst í dag. Veit ikki, um hetta er eitt ástøði, ein teori, sum eitur eftir onkrum. Ein doktrin, ein læra, sum fekk navnið hjá tí lærda manni, sum skrivaði drúgva vísindaliga ritgerð um hana, avdúkaði og staðfesti hana. Ivaleyst. Annars eru fólk vælkomin at kalla hana Djur­ huus­doktrinin. Vit eru í sama leypi sum 20-80 regl­ an ella 10-90 reglan. Lyklaroyndin prógvar veruleikan, sum er 10-90. Tú hevur tveir lyklar í lummanum. Annar er til úthurðina, hin til onkra aðra hurð. Tá tú kemur til hús, stingur tú hondina í lumman og tekur annan lykilin. Níggju ferðir av tíggju stend­ ur tú við lyklinum, sum ikki er til út­ hurð­ina, í hondini, 10-90. Øll skilagóð vísindi siga annars, at møguleikan at taka rætta lykilin fyrstu ferð, eigur at vera fifty-fifty, 50-50. Men so væl spælir gamla orglið ikki, tí tann, sum spælir, dugur ikki at lesa nótar. Men veruleikin er sum oftast ein annar enn vísindi og lærdómur. Men hví ikki bara hava tann eina lykilin, lykilin til úthurðina, í lumm­ anum, og hin í einum øðrum lumma? Men eru so líkindini fyri, at tú velur at fara í rætta lumman, ikki 10- 90? Lætt er tað ikki. Eingin segði heldur, at tað eigur at vera lætt. Undantøkini eru reglan og eingin regla uttan undantak. Alt er undantak frá regluni. Lívið er eitt undantak. Nógv búgva í pappeskjum. Vit blaka byggitilfar burtur hvønn dag. Alt er relativt. Tí ber til at skriva um eina pappeskju, sum ikki var har, tá brúk var fyri henni. Ikki nakar stórur trupulleiki, men ein trupulleiki kortini, sum telur við, tí hann órógvar. Eg veddi 10-90, at næstu ferð, eg skal brúka eina pappeskju, finni eg onga, tí eg blakaði hana burtur dagin fyri. Søgan um eina pappeskju Jógvan Hansen Høgni Djurhuus fekk Móðurmáls­ viðurslønina 2012 Høgni Djurhuus Mynd: heinesen myndir Yrki: Tónleikari Bústaður: Reykjavík Hvat ætlaði tú at blíva, tá tú bleivst vaksin? ­– Vildi helst blíva bóndi í Klaksvík. Hvat burdi hitt kynið vitað um títt kyn? – Tað, sum tú sært, er tað, sum tú fært. Um tú heldur, at tað eru nøkur ting, ið tú kundi broytt við tí menniskja, sum tú hittur, so verður tað heilt sikkurt tú, sum verður noydd/ur at broyta tína hugsan. Hvat burdu børn vitað um tað at verða vaksin? – At vit høvdu øll viljað verið børn aftur. Hvat var seinasti dreymurin, tú gjørdi til veruleika? – Fór til Dubai. Enda setningin: Um eg tordi, so hevði eg… … keypt mær eitt slott í suður Fraklandi Hvat hevði gjørt heimin til eitt betri stað? – Eingi vápn! Nær vart tú seinast veruliga ovfarin? – Eftir tvey ára fráveru frá heimlandinum sá eg, hvussu nógvar danskar vørur og meiningar eru í Føroyum. Tann støðuga ringa samvitskan snýr seg um, at tú … brúki ov nógva tíð í køkinum. Enda setningin: Føroyingar burdu… … farið onkra aðra staðir enn til Keypmannahavnar at ferðast og útbúgva seg. baksíðan