mánadagur 4. mai 2015síða 11

11 Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 4. mai 2015 · Nr. 50 Jenis av Rana formaður Miðfloksins Í einari av vanliga væleydnaðu roynd­ um sínum at verða stuttligur, blandar j o u r ­n a l i s t u r i n Høgni Djurhuus tí­ verri Miðflokkin og Javnaðarflokkin. Hetta er á baksíðu Sosialsins leygardagin, har hann hugleiðir um vitamin D kanningar og samanber við CTD kanningar. Onkur kommunulækni hevur noktað Høgna at fáa mett um sítt vitamin D og burtur úr tí far hann so greinina, har hann m.a. illneitast um, at onki var í vegin fyri at kanna allar føroyingar fyri CTD, men ókey, skrivar hann, " tær noyddust fólk at gjalda fyri, brúkaragjald í heilsuverkinum, meðan Mið­flokk­ urin var í samgongu". Nú skal eg ikki siga um tað kann vera ov lítið ella ov nógv vitamin D sum ger, at journalisturin ger mistak sítt og blandar Mið­flokk­ in og Javnaðarflokkin, men Mið­ flokkurin var als ikki í samgongu tá, og vit funnust staðiliga at hesi fyrstu, og tíbetur einastu, royndini, sum higartil er gjørd at krevja brúkaragjald fyri tænastur í Heilsuverkinum! Vit í Miðflokkinum hildu og halda framvegis, at tilboðini á heilsu- almanna og skúlaøkinum eiga at standa øllum í boði og verða rindaði av tí brúkaragjaldi vit øll gjalda av skattinum! Umframt hesa beinleiðis vill­ leiðing um Miðflokkin, er hesin skeivi upplýsingurin tíverri bert ein av mongum, sum í hesum val­ árstíðum verða borðreiddir okkum. Hagtøl og uppáhald, sum onki høpi er í, flúgva dagliga um oyru okkara. Fyri sannleikans skuld eiga hesi at verða afturvíst! Men hinvegin, góði Høgni, kanska skuldi tú farið og fingið hasa blóðroyndina tikna. Kanska burdi Høgni fingið hasa blóðroyndina tikna Bjørn er óseriøsur Aksel V. Johannesen Bjørn Kalsø átti heldur at brúkt or­ kuna uppá at funn­ ið loysnir innan sjúkra­húsverkið enn at leggja Javn­ aðar­flokkin undir líkt og ólíkt Bjørn Kalsø hevði eitt lesarabræv á ymisku portalunum í gjár um sjúkrahúsini, har hann leggur Javnaðarflokkin undir at vilja niðurlaga smáu sjúkrahúsinum. Onki kann vera meira ósatt. Og vit skulu leita leingi eftir meira óseriøsum lesarabrævi frá einum sitandi landsstýrismanni! Avbjóðingarnar hjá Heilsu­ verk­inum eru stórar. Høvuðs­ av­bjóð­ingin er tann, at talið av ser­læknum er ov lágt. Tískil er ábyrgdin og arbeiðsbyrðan hjá ein­staka læknanum ov stór, og vandi er fyri, at læknar venda før­ oyska sjúkrahúsverkinum bak­ ið, fyri heldur at leita leiðir har ábyrgdin og arbeiðsbyrðan er meira menniskjalig. Hendir hetta, so koma vit í eina ónda ringrás, tí tá verður eisini trupult at lokka ungar læknar til Føroyar, um hesir eru vitandi um, at teir koma at standa einsamallir við ábyrgdina av sínum serlæknaøkið. Bjørn Kalsø roynir við sínum lesarabrævið at snara kjakinum til at snúgva seg um eitt ella trý sjúkrahús, eina ella tríggjar leiðslur á sjúkrahúsinum. Í hesum sambandi langar Bjørn Kalsø eft­ ir andstøðuflokkunum og ser­liga Javnaðarflokkinum, sum hann leggur undir at vilja smáu sjúkra­ húsunum ilt. Hetta er sjálvandi skeivt. Sein­ astu tíðina hava mær vitandi bara tríggir politikarar úttala seg um sjúkrahúsbygnaðin. Annfinn Brekkstein úr Sambandsflokkinum, sum vil niðurleggja smáu sjúkra­ husini. Kaj Leo Johannesen, formaður Sambandsfloksins, sum vil hava eina leiðslu fyri tey trý sjúkrahúsini, og so Rósa Samuelsen, tingkvinna fyri Sambandsflokkin og forkvinna í Trivnaðarnevndini, sum eisini vil hava eina leiðslu fyri tey trý sjúkrahúsini. Also, trý sambandsfólk – floksfelagir hjá Bjørn Kalsø. So tá Bjørn Kalsø so fegin vil skapa nakrar fíggindamyndir, so er tað ikki í andstøðuni hann finnir hesar, men í sínum egna flokki. Tá Bjørn Kalsø leggur meg per­sónliga undir at vilja smáu sjúkra­húsunum ilt og brúkar føði­ deildina sum dømi, so fortelur Bjørn ikki allan sannleikan. Tað er nú einaferð soleiðis, at óvænt­ aðar komplikatiónir kunnu koma fyri í sambandi við føðing. Tá er avgerðandi neyðugt fyri móðir og barn, at narkosulækni, gynækolgur og barnalækni eru á staðnum. Hesar sergreinir eru ikki á Klasvíkar sjúkrahúsi, og tí var tað skilabest at flyta føðideildini, so móður og barn kunnu vera í tryggum hondum, um okkurt óvænta skuldi stungið seg undir ella beint eftir føðing. Samstundis vóru fleiri upp­ raðfestingar gjørdar á Klaksvíkar sjúkrahúsið. Millum annað var ryggambulatorið sett á stovn. Frammanundan fingu rygg­ sjúk­lingar (sum ikki kunnu skurðviðgerast) onga hjálp frá før­ oyska sjúkrahúsverkinum. Somu­ leiðis var endurvenjingin upp­ raðfest. Vit vita, at tá tað kemur til endurvenjing, so er long bíðitíð. So samlað sæð vóru broytingarnar gagnligar fyri vikrsemi á Klaks­ víkar sjúkrahús, og ikki minst fyri sjúklingin, sum tað hóast alt snýr seg um. Tað sama kann sigast um Suðuroyar sjúkrahús. Undir míni tíð sum landsstýrismaður vóru fleiri uppraðfestingar gjørd­ar. Eitt nú var ein forvakt stovnsettt fyri at taka ringasta trýstið av kommunulæknunum og serlæknunum. Somuleiðis fekk Suðuroyar Sjúkrahús atgongd til ein narkosulækna, so kirurgarnir á Suðuroyar Sjúkrahúsið í nógv størri mun fingu framt skurðviðgerðir har suðuri, enn møguleki var fyri frammanundan. Fleiri uppraðfestingar vóru eisini gjørdar á Landssjúkra­hús­ inum, t.d. innan krabba­meins­við­ gerðir. Eg haldi at Bjørn í staðin fyri at brúka sína orku uppá at seta kílar millum politisku flokkarnir, skuldi brúkt sína orku saman við øllum politisku flokkunum og stavsfólkunum í Heilsuverkinum til at loyst tær avbjóðingar í standa fyri framman. Tí ongin ivi er um, at alneyðugt er, at øll, sum hava og kenna ábyrgd fyri heilsuni hjá føroyingum taka saman hendur og stinga út í kortið, hvussu vit tryggja eina skilagóða tilgongd av serlæknum, hvørji heilsutilboð vit skulu bjóða í Føroyum, og harnæst, hvørjar uppgávur skulu liggja á teimum ymsu sjúkrahúsunum. Tað er avbjóðingin vit sum politikkarar skulu brúka okkara orku uppá og ikki at skjóta hvørjum øðrum følsk motivir í skógvarnar. Tað hevði sømt seg betur hjá landsstýrismanninum at víst á, hvørjar visjónir og ætlanir hann og hansara flokkur hava fyri heilsuverkið – og ikki at vera so upptikin av at leggja eftir øðrum. Á Løgtingið, tann 30/4 2015 Sólvit E. Nolsø Frálíka átakið hjá Klaksvíkar Kommunu er alla æru vert. At gera ein aktivan innsats fyri at læra at kenna tørvin, ið til­ flytarar hava, er lykilin til at fáa tey at fella til í tí føroyska samfelagnum. Betur tey fella til, meira geva tey aftur til sam­ felagið. Samskiparin av átakinum vísti á í samrøðu í Rás2, at tað kundi verði ein fyrimunur, um útlendingaøkið var føroyskt, heldur enn danskt, tí tey heilt serligu atlitini, ið skuldu takast viðvíkjandi tí føroyska samfelagnum, blivu ikki tikin í Danmark, tí tey kendu ikki nógv væl til Føroyar. Hetta er sjálvandi ein trupulleiki, tí at ein málsviðgeri í Keypmannahavn sær hetta bara sum eina sak afturat, heldur enn at hava tann neyðuga kunnleikan til tað føroyska samfelagið. Tí er tíðin komin at yvirtaka útlendingaøkið, soleiðis at vit fáa stýrt hesi tilgongd sjálvi. Eitt væl frágingið álit um inte­grasjón bleiv gjørt av Inn­lendis­málaráðnum í 2011. M.a. sigur álitið, at av tí at myndug­leikin, ið gevur uppi­ halds­loyvi er danskur, er einki samlað yvirlit yvir júst hvør fær upppihaldsloyvi. Tær einstøku kommunurnar kunnu tó sum skrásetingarmyndugleiki í Før­ oyum fara undir átøk, tí tær kunnu betur fylgja við, men ein yvirornaður politikkur eigur at orðast, so tað ikki gerst ein ójavni í hvør útlendingur fær eitt betur tilboð, alt eftir hvar í landinum viðkomandi kemur til. Samlað sæð eiga vit at kunna bjóða eitt tilboð, ið umfatar mál, mentan og samfelag. Ment­an og samfelag hevði givið ný­ føroyingum eina betur fatan av tí landi tey vórðu komin til og málið er ein sjálvsagdur partur av at kunna integrerast í einum landi. Skipanin eigur eisini at verða krav hjá einum, ið hevur fingið loyvi í óavmarkaða- ella longri tíð. Um ein kemur til landið í styttri tíð kann tað verða tað verða sjálvboðin luttøka, men eggjast skal til tað. Tað sigur seg sjálvt, at vit í Føroyum eru betur før fyri at gera og tillaga integrasjón í okkara egna landi enn tey eru í eini skrivstovu í Keyp­ mannahavn. Tí er tíðin komin, at vit taka hetta týdningarmikla øki í egnar hendur! Tíðin komin at yvirtaka útlendinga­ økið Sámal Petur í Grund Staðfest er, at land okkara er í fremstu røð sum oyggja­land, sæð í ferða­vinnu­ høpi! Okkara land hev­ ur allar fortreytir fyri eisini at vera fremsta og besta land at liva í. Men skal tað vera tað, so má tað vera pláss fyri øllum sum fødd eru her á oyggjunum. Og skal tað vera pláss fyri okkum øllum, so má tað eisini vera brúk fyri okkum øllum! Fremsta politiska mál okkara má tí vera at gagnnýta og innrætta okkum í samfelagnum soleiðis, at hvørt mansbarn sum føtt er her eisini skal kenna seg heima her og vera stolt av at hava tann framíhjárætt, at vera føddur sum føroyingur. Sundurlyndið sum so mangan eltir okkum sum ein trúgvur fylgisveinur – meir og minni íborið – fær okkum til at bólka okkum upp soleiðis at tað (sundurlyndið) skal hava lív lagað. Men vit eru eitt fólk, vit eru føroyingar, og tað vit standa saman um, tað klára vit! Hetta vóru bara nakrir tankar, nú eg havi pakka klæðsekkin og eri klárur at fara ein ísfiskatúr í summarferiuni. Ein góðan dag ynski eg øllum landsmonnum mínum. Pláss fyri øllum og brúk fyri øllum KJAK