hósdagur 28. mai 2015síða 25

FRÍGGJADAGUR 29. MAI 2015 SOSIALURIN 60 25 KJAK Bjarni Hammer valevni fyri Javnaðarflokkin Hvat er Suður­ oyggin kend fyri ídag? Kanska mest av Grill­barr­ ini hjá  Símun. Grillbarrin er mega fanstastisk og hon er so stuttlig at tað sigst at fleiri fólk í Havn hava flent eftir henni ! Okur Suðuroyingar eru stutt­ ligir og alt gott um eblamorli og hálvtrýss kúllingar, lívið skal livast og tað er gott at flenna, “nok um tað ”! sum ogara Jack Petersen segði á sinni. Tað hava altíð verið Suðringar sum skara burturúr og sum hava gjørt seg galdandi og ment Føroyar á nógvum økjum líka frá politikki til svimjing. Eg fari at nevna Petur Mohr Dam. Landsfaðirin og stovnarin av Javnaðarflokkinum. Ungi skúlalærarin sum tordi og sum við sínum visionum og kærleika til verkamannin vann hesari stætt rættindir og legði støði undir okkara vælferðarsamfelag. Okur skriva 2015, men ikki er komið á mál enn við Klassa­ kampinum ! tað hevur neyvan verið so stórur klassa­munur í Føroyum sum ídag. Okkara nú­ tímans proletarar eru lágløntir peda­gogar, heimahjálpir, sjúkra­ systrar og verkafólk yvirhøvur. Øll hesi fólk sum dag út og dag inn halda Føroyar koyrandi. Hvussu leingi fara hesi fólk at finna seg í hesum og nær slita tey haftið og siga “okur tíma ikki meira” . Mamma mín var sjúkrasystur so je veit hvat eg tosi um. Hevði Petur Mohr Dam livað ídag hevði hann harmað hesi fólk og teirra lønarkor. Latum okkum fáa lív aftur í Javnaðarandan úr Suðuroynni og skapa fólkaheimið Føroyar har hugtakið “frælsi, javn­ rættur og samhaldsfesti” aftur gevur meining. Petur Mohr Dam, Grillbarrin hjá Símun og tey lágløntu  Flemming Oliver Jensen Håndbold- og talentudvikler HSF Det kom jo ikke helt bag på mig, at økonomien ikke var i den bedste stand i HSF. Derfor havde jeg jo med mine krav også, mere eller mindre, indstilllet mig på, at det godt kunne være, at jeg ikke kunne fortsætte i min nuværende funktion i HSF, også selv om jeg havde fået nogle hen­ stillinger om at fortsætte frem til generalforsamlingen, hvilket jeg så gjorde! Jeg kan forstå, at man har be­ sluttet at fortsætte med lands­holds­ arbejdet. Fint, men det efterlader nogle helt klare problemer, som jeg vil kommentere på! • Den færøske turnering, både på senior- og ungdomsplan ud­ vikler ikke landsholdsspillere! Alle turneringsrækker er simpelt­hen ikke udviklende nok. Både spilkvaliteten og jævn­ byrdigheden er af en kvalitet, der ikke udvikler. Både det taktiske og tekniske niveau er ikke i nær­ heden af at give spillerne de ud­ fordringer der skal til! • Flere klubber arbejder ikke godt nok med den fysiske træning. • Håndbold er ikke en helårssport på Færøerne. Det går ud over fysikken og den tekniske kapaci­ tet. Jeg oplever, at der simpelthen er spillere, som ikke rører en hånd­ bold i længere perioder eller for få gange om ugen. Specielt sommeren er et stort problem. • Jeg er vidende om, at der simpelt­ hen er klubber på højeste niveau, som ganske enkelt ikke træner styrke­træning. Utroligt, men med til at understrege problem­ stillingen. • Træningsindhold i klubberne er for meget baseret på kollektivt indhold, fremfor for at træne spillerne individuelt! Visioner og mål Da jeg begyndte heroppe satte vi forskellige initiativer i gang. • Vi startede talenttræningen, som skulle tilbydes fra U 12 af begge køn og opefter! • Vi begyndte på national styrke­ træningstilbud, som skulle foregå rundt på Færøerne! • En målmandsskole skulle være det næste og meget vigtige pro­ jekt! • Vi påbegyndte lands­holds­ aktiviteter på U 14 og opefter. Alt dette skulle hænge sammen! Hvorfor? Vi var nød til at skabe nogle træn­ ingsmiljøer, som skulle gøre spillerne dedikerede til at fortsætte med at spillerne lyst og ambitioner om at fort­sætte med at spille håndbold, selvom de på et eller andet skulle fore­tage et valg mellem håndbold eller en anden idrætsgren. Dette ud fra tesen om, at skal man blive god til at spille håndbold og ikke bare allround, må man foretage en prioritering om, hvad man ville med sin sport! Talenttræningen er et forum, hvor vi både udfordrer og skaber nysgerrighed mentalt, samt viser dem nogle andre redskaber af individuelt karakter, som er nødvendige for at kunne begå sig på et højere niveau. Vi har hele tiden lagt op til spillerne, at for at blive landsholdsspillere skal man erhverve sig disse kvaliteter. Med andre ord, en god lands­ holds­spiller har været igennem en god skoling ved talenttræningen og forhåbentlig også i klubberne. Derfor ingen landsholdshåndbold uden talenttræning og omvendt heller ingen talenttræning uden lands­holdshåndbold. Vi ville hele tiden bevidstgøre spillerne om at den mulighed lå lige for enden af tunn­elen! En anden ting er at trænerne her­ oppe er ved at blive bedre og mere udviklingsorienterede, og det er godt, men hold da op hvor har der været få ungdomstrænere fra klubberne ude og overvære talenttræningerne! Jeg håber, at folkene i HSF er klar over, at det ene ikke kan fungere uden det andet! Intet landsholdshåndbold uden talenttræning og omvendt! Heðin Mortensen borgarstjóri Mikudagin kundi Fróð­skaparsetur Føroya hátíðarhalda fimmti ára stovn­ ingardagin. Hetta var gylt høvi at seta fokus á tann alstóra týdning, sum Fróðskaparsetrið hevur fyri føroyska samfelagið, men eisini á tær avbjóðingar, sum í dag forða Fróðskaparsetrinum í at mennast til veruligt altjóða universitet. Í hesum sambandi vísti m.a. rektarin á brennandi ynskið um eitt kampus – at Fróðskaparsetrið við øllum sínum útbúgvingarliga og granskingarliga virksemið verður savnað á einum stað, har til ber at skapa eitt gevandi lestrarumhvørvið og eitt fakligt kraftsentur. Hetta ynskið er ikki nakað nýtt. Tá Fróðskaparsetrið hátíðarhelt 25 ára stovningardagin, lat Tórshavnar býráð Fróðskaparsetrinum sum gávu eitt stórt grundstykki omanfyri Marknagilsvegin. Har var pláss til eitt kampus, og har var eisini pláss til at vaksa undir liðini á stóra miðnámsskúladeplinum niðanfyri Marknagilsvegin. Øll hesi árini hevur hugurin hjá landsins myndugleikum at gera íløgur í hóskandi karmar til hægri útbúgving og gransking tíverri verið lítil. So lítil, at Fróðskaparsetrið í dag heldur til ymsa staðni í býnum og í mongum førum ótíðarhóskandi hølum. Fyri høvuðsstaðin hevur Fróð­ skaparsetrið altíð havt serligt pláss. Tórshavn er lestrarbýur, og á sama hátt sum Fróðskaparsetrið hevur høvuðsstaðurin eitt brenn­ andi ynski um at styrkja lestrar­ um­hvørvið og at menna eitt altjóða universitetsumhvørvi sum partur av teirri atdráttarmegi, sum føroyska samfelagnum tørvar bæði til at tryggja fólkavøkstur og skapa búskaparvøkstur. Tá lógin um Fróðskaparsetur Før­ oya seinast var fyri á løgtingi, var eitt av krøvunum, at stovnurin ítøkiliga kom at liggja saman á einum og sama stað og harvið eina samvirkan av virksemi stovnsins. Kanska glottar eru fyri framman um eitt veruligt kampus. Síðstu tíð­ina hava Fróðskaparsetrið, Menta­málaráðið og kommunan umrøtt møguleikan fyri kampus á Debesartrøð og á Frælsinum. Hetta er eisini freistandi staðseting, tað liggur mitt í býnum, og møguleikar at vaksa oman móti Vestaru bryggju og niðan móti sjúkrahúsøkinum eru góðir. Tað var tí eisini gleðiligt, at Bjørn Kalsø, landsstýrismaðurin í menta­ málum, í røðu til Fróðskaparsetrið kunngjørdi, at tað nú verður farið ítøkiligt undir at savna virksemið hjá Fróðskaparsetrinum á Frælsinum. Eg síggi í Norðlýsinum eitt tilboð frá lokalum løgtinsmanni um, at vinnan í Klaksvík saman við kommununi har kann byggja eitt Fróðskaparsetur í Klaksvík. Jú, jú, stórlátin orð at tøla veljarar í Klaksvík við í einum valári, men tó við ongum innihaldið yvirhøvur. Tað veit Bjørn Kalsø. Veruleikin er, at kampus í Havn kann ikki bíða, og tað veit Bjørn Kalsø eisini. Tað manglar bert ein veruligur politiskur vilji frá landsins síðu at seta føgru orðini í verk og gera neyðugu íløg­ urnar. Lat ikki 25 ár ganga aftrat. Kampus kann ikki bíða