hósdagur 28. mai 2015síða 46

6 Mentanarblaðið hjá Miðlahúsinum 5 • 29. mai 2015 6 Eg fór tilvitað ikki út um Helsinki. Stundirnar vóru ikki til Tour de Finland, men tað gjørdi minni, tí tað, eg fann í høvuðsstaðnum, livdi upp til allar vónir Í stuttum vildi eg, um eg skuldi lýst Helsinki úr ein­ um design sjónarhorni nýtt orðini: spælandi, sprøklut og egið (ella mær dámar kanska betur tey ensku heitini: playful, colourful and authentic). Í Helsinki hava tey eisini tikið hetta at vera World Design Capital til sín. Tað var lætt hjá mær sum púra ókend at finna tey góðu støðini. Eitt designkort er gjørt yvir býin, og merkt í hetta býarkort vóru handlar, kafeir, søvn og annað, sum kundu koma undir at selja ella bara strála av góðari sniðskapan. Í vindeygunum á øll­um hesum støðum var sermerkt designbúmerki sett, og tí var tað lætt at finna tey góðu støðini. Týskland  Fyri meg hevur Týskland í nógv ár verið eitt fantastiskt og hugvekjandi land, eins og fólkið eisini er bæði fitt og deiligt. Týskland er eitt gott land at ferðast í, og hóast ímyndin kanska er, at tey sum fólk eru bæði turrislig og regluføst, so eru tey sanniliga eisini livandi og sprelsk, og har er eitt ótal av spennandi støðum at vitja. Og tá er tað ikki júst tað søguliga eg leiti eftir, hóast tað altíð er gott at spæla vanligt ferðafólk inn ímillum og fáa sett tjekk við tað »tú skalt hava sæð« har. Vikurnar í Hamburg vórðu býttar í tvey. Fyrstu vik­una búði eg í centrum og hina vikuna í Hafencity. Báðar ferðir hevði tað eydnast mær at funnið tað per­ fekta hotellið til mín. Eg var tilvitað farin eftir design­ hotellum, og tað geri eg aftur. Man kann búgva bíligari, men tá man leitar eftir íblástri, skulu allir 24 tímarnir í døgn­inum gagnnýtast. Hafencity kom eitt sindur óvart á meg. Í bloggum verður býarparturin tikin fram sum eitt stað at vitja, men at býarparturin skuldi bergtaka meg soleiðis, hevði eg ikki væntað.  Hetta er gamla havnalagið í býnum, og her eru risastór, gomul pakkhús, sum fylla býar­mynd­ina, og alt kennist so stórsligið. Stórar íløgur eru gjørdar í býar­partin, sum er frískaður upp; flottir nýggir bygningar, fleiri og fleiri handlar og caféir lata leyp­andi upp. Eitt, eg altíð tryggi mær at gera, tá eg eri uttanlands, er at vitja ein vanligan matvøruhandil. Gjarna ein stór­an og gjarna ein av teimum góðu. Tá ið tú gongur millum tey lokalu, meðan tey eru til handils, upplivir tú tey í teirra veruliga umhvørvi. Menniskju flest hava løtur í gerandisdegnum, har vit goyma okkum aftan fyri maskuna, men tá vit fara at keypa inn, tá eru vit vit. Og eg havi eisini brúkt góðar løtur í Edeka í Hafencity í Hamburg, á morgni, á middegi, og beint fyri afturlatingartíð. Og eg njóti tað, ikki bara tí eg sleppi at eygleiða fólkið í sínum gerandisdegi, men eis­ini tí, at tú altíð finnur vørur, sum man ikki fær í Før­ oyum. Hóast tað kann vera súrt at vita, so er tað altíð gott at lata upp fyri dreymunum. At ferðast einsamøll Jamen er tað ikki einsamalt ikki at ferðast saman við nøkrum? Nei, eg haldi ikki. Eg haldi faktiskt, at tað er ein gáva at geva sær sjálvum at kunna ferðast einsamøll. Alt gott um at taka atlit til onnur, tá man ferðast, tí lærir man eisini av. Men einki er sum bara at gera tað, sum man sjálv hevur hug til. Havi eg hug at sita á einum beinki og hyggja at fólki í tveir tímar, jamen so er eingin, sum ilskast um tað. Havi eg hug at ganga framvið onkrum, sum onnur halda vera áhugavert, men ikki eg, jamen so geri eg tað. Hóast túrurin verður nevndur inspiratiónstúrur, so er tað eisini ein arbeiðstúrur. Og nógv tíð verður brúkt við at sita og arbeiða. Tað stuttliga við at arbeiða í Hamburg og Helsinki er í mínum føri, at arbeiðið ofta er at sita á kafé við góðum kaffi, einum blokki, iPaddinum og skriva hugskot niður, tekna, eygleiða fólk og interiør. Aðrir fyrimunir við at ferðast einsamøll er, at tú kemur betur og lættari í samband við tey lokalu. Ikki so at skilja at eg havi fingið mær hópin av nýggjum vinum, men tað kom meira enn so fyri, at eg støðgaði longur í einum handli ella á eini kafé, tí eg kom í prát við fólk, sum arbeiddu har, ella aðrar gestir. Bæði í Finnlandi og Týsklandi. Tað verður sjáldan til tey djúpu prátini, men tey vísa áhuga í, hvaðan eg komi, hví eg eri har, og bara við at svara hesum báðum setningum, so kemur glið á. Onkun­tíð eru tað Føroyar, sum eru áhugaverdari, aðrar tíðir er tað virkið hjá mær, og altíð fari eg frá samrøðuni í betri lag, ríkari og við nýggjum hugskotum ella nýggj­ ari sjón uppá, hvat inntryk man sum persónur ger á onn­ur, og hvat inntryk Føroyar geva. Ein stuttlig uppliving var tá eg vitjaði ein handil og maðurin handan diskin spyr, hvaðan eg eri. Eg sigi, at eg eri úr Føroyum. Hann hyggur við stórum eyg­um uppá meg, og sigur »eg havi lisið um tykkum og sæð sendingar úr Føroyum og eisini sæð tykkum í fót­ bólts­dysti ímóti Týsklandi, men ongantíð havi eg møtt einum av tykkum – tú ert fyrsti føroyingur, sum vitjar handilin,« og so prátaði hann víðari um, hvussu stutt­ ligt tað var at møta einum av okkum, hvussu hug­tikin hann var av Føroyum, o.s.fr. Ikki sørt at eg føldi meg næstan sum eina stjørnu, og einaferð hugsaði eg, mussi eg hann á kjálkan, so svímar hann. Ferðin av og hvat so? Í dag kann eg so spyrja, kom nakað burtur úr ferðini? Hjá mær vísir tað seg, at túrurin skal fáa stundir at sodna, áðrenn hugskotini av álvara verða framleidd. Tað merkir ikki, at okkurt ikki longu er gjørt og annað er í gerð, men tað góða við slíkum túri er, at hann áhald­ andi gevur frá sær, bæði við góðum minnum, smílum og góð­um hugskotum. Eitt, sum eg eri serliga spent um, er, um tað hesaferð skal eydnast mær at fáa meira ferð á tey góðu netini. Uttan­lands eru smørt, tjekkaði, stuttlig, sermerkt bummuls­net allastaðni at síggja. Ung sum gomul, konu­ fólk sum mannfólk, smart og ikki smart, øll ganga við hesum netunum. Eg eri eisini sjálv stórfan av teimum og nú er so at vóna, at føroyingar taka væl ímóti mínum nýggja innkeypsneti, sum er eitt beinleiðis úrslit av sam­røðuni við týska handilsmannin, sum var so berg­ tikin av at møta einum føroyingi. Góð ráð, ferðaprei og appir Leita á netinum eftir góðum bloggum um býin, tú skalt til. Her finnur tú altíð onkur støð at vitja, sum annars høvdu verið trupule at vitað av og funnið. ■ Eg finni mær tey leitiorðini, sum passa til míni ynski og krøv, og so er bara at seta sær eitt langt kvøld av til at byrja ferðina á netinum. ■ 12hrs.net var mær ein fantastisk hjálp í Helsinki. ■ Monocle Magazine hevur havt nakrar framúr góðar travelguides, bæði í blaðnum og online. ■ Politiken hevur ofta nakrar góðar ferða­frágreiðingar og prei til øðrvísi støð, sum eru verd at vitja. Fyri meg eru tær ymsu bøkurnar, so sum »turen går til ...« ikki júst tað. Ofta hava tær ikki alt tað nýggjasta við, eins og tær ofta venda sær til ein annan málbólk enn meg. Hinvegin, so eru alskyns appir sum kunna vera ein stór hjálp. Millum mínar yndis eru: ■ Cool Cities Collection ■ Wallpaper ■ Guidepal ■ Foursquare ■ Triposo ■ Lonely planet ...og so eru altíð nakrar góðar lokalar Hotel Tá ið eg ferðist á hesum arbeiðstúrum fyri at fáa íblástur og eisini eri einsamøll, geri eg nógv burtur­úr at finna tey røttu hotellini. Havandi í huga, at eg hóast alt brúki nógvar tímar á hotellinum, at eg skal kunna savna meg, eg skal kunna arbeiða, og eg skal hugvekjast, so er ikki altíð rætt at spara á hotellinum. Leitiorðini hesaferð vóru designhotels, og eg vil avgjørt viðmæla hotellini øll, kanska serliga tey í Hamburg; Hotel Henri Hamburg Downtown og 25hours Hotel Hamburg Hafencity. 25hours er meira trendy og hip, og Hotel Henri er bara gjøgnumført tjekkað og heimligt. Fyrimunir • Tú gert sjálv av hvar, hvat, nær og hvussu leingi. • Tú ert einsamøll við tínum tonkum og fært betur hugsavnað teg. • Tú sleppur undan at taka hædd fyri, at tey, tú ert sam­an við, ikki halda tað sama vera áhugavert sum tú. • Tú letur staðið, tú vitjar, taka teg við har, tað vil. • Um tú dugir og vilt, so er mun­andi lættari at koma í prát við tey lokalu. Vansar • Minni tryggleikakenslu. • Tað eru løtur, har tú kanst kenna teg í so einsamalla og gott kundi hugsað tær at deilt dagin og upplivingar við onkran, tú kennir. • Table for two/four er stuttligari at biðja um viðhvørt. • Fýra eygu síggja meira enn tvey og onkuntíð var gott um annar við sama áhugamáli uppdagaði / fangaði tað, tú ikki náddi. • Tað er hugaligari at fara út um kvøldarnar í flokki heldur enn einsamøll. Fyrimunir og vansar við at ferðast einsamøll 1. Upplyftandi bakveggur í kafe í Helsinki 2. Kaffisøgan á kafe Charlotta í Helsinki 3. Gullskúrva í havnalagnum í Hamburg 4. Skelti uttanfyri Less Political í Hamburg 5. Vakri undirsjóartunnilin í Hamburg 1 3 5 2 4 Myndir: Sissal Kristiansen